Toen Peter Molyneux zijn eerste game maakte, werd deze welgeteld tweemaal verkocht – waarvan één exemplaar naar zijn moeder ging. De legende ‘in wording’ besloot vanaf toen zijn game carrière aan de wilgen te hangen, en zich te storten op het redden van zeldzame meerkoeten, onderwaterplanten en meer moralistische boomknuffelpraktijken. Gelukkig wilde het lot dat Peter zich weer ging toeleggen op het creëren van games, en zo geschiedde. Molyneux heeft ondertussen een enorm aantal spellen op zijn naam staan, en met onder andere ‘The Movies’ in het verschiet, lijkt er nog geen einde te komen aan zijn loopbaan.



Film God
Hoewel deze befaamde, en in sommige gevallen gehate Peter Molyneux een persoon is die sommige mensen in één adem noemen met iemand als John Romero, hebben zijn games altijd een plekje in mijn hart weten te veroveren, soortgelijk aan wat games van Nintendo met mij doen. Godgames en strategy games zijn eigenlijk altijd mijn ding geweest, gewoon omdat ik het vreselijk vet vind om zelf de touwtjes in handen te houden. Dat ik dan ook enorm uitkijk naar ‘The Movies’, zou je niet moeten verbazen. Want wat is er nou cooler dan om zelf eens in de schoenen van de regisseur te stappen, zelf actrices en acteurs aan te nemen, zelf de scenarioschrijver te zijn en de scripts te maken. Of wat te denken van decors die je kunt inrichten naar jouw smaak? In ‘The Movies’ ben jíj de God, niet op een middeleeuws slagveld met reusachtige wezens, maar in de filmwereld van de twintigste eeuw. Laat de camera’s rollen, en kijk snel verder of dit voor jou de game is waarop je altijd al hebt gewacht. Action!

Glinsterende sterren
Om maar eens te beginnen met de spil van elke film: de acteurs. Net als in het echte leven zijn deze zonderlinge figuren maar al te vaak excentriekelingen die absurde eisen stellen. Mensen die geen genoegen nemen met een flesje Evian, maar zeldzaam bronwater uit het Himalaya gebergte zullen laten overvliegen als ze daar de kans toe krijgen. Of die á la Micheal Jackson ijs in een helikopter naar een afgehuurd Disney Land zullen laten brengen. Nu is het zo dat in ‘The Movies’ je sterren niet daadwerkelijk dit soort dingen zullen vragen, maar het is voor jou als speler wel van vitaal belang om ze tevreden te houden. En dit kan nog wel eens lastig zijn, elke acteur of actrice heeft namelijk zijn eigen persoonlijkheid en zijn eigen wensen.


Acteurs dien je tevreden te houden

Als film God zijnde, kun je acteurs uit een rijtje wachtende kandidaten plukken en mochten ze volgens jou geschikt zijn, dan kun je ze á la Dungeon Keeper oppakken en in je filmhok dumpen. Vanaf dit punt kun je ze laten figureren in je films, en zul je ze moeten verwennen om te zorgen dat ze je niet in de steek laten. Uiteraard heeft elke speler zo zijn punten waarin hij of zij uitblinkt en waarin hij of zij minder goed in is. Zo is het niet wijs een kleffe romantische comedy nicht te laten spelen in een illustere thriller, en moet je al helemáál niet je populairste ster acteur naar voren schuiven om een rol in een sneue low-budget B-film te vervullen; het aanzien van desbetreffende acteur zal met rasse schreden dalen en het zou wel eens een vroegtijdig einde van zijn of haar vurige carrière kunnen betekenen.

Wat hiernaast een ster ook parten kan spelen zijn smeuïge schandalen en sappige roddels. Van het soort waar bladen als de ‘Privé’, ‘Party’ en ‘Dag Allemaal’ zwetend en hitsig op wanken, en voor zover hun krakkemikkige herseninhoud het toelaat hun debielenblaadje mee opvullen. Hoe het ook zij, de schandalen kunnen in ‘The Movies’ een ster breken of maken. Bevind iemand zich op het hoogtepunt van zijn of haar roem, en raakt deze genadeloos verslaafd aan drank, drugs, of sex met de foute personen, dan kan diens carrière een vrije val maken. Anderzijds kan een schandaal zorgen dat een stoffige acteur die zijn levensdagen als een fossiel slijt in een houten hippie hutje in de Veluwen, weer terug onder de schijnwerpers geworpen wordt (check de woordspeling!) en zijn roemloze dagen voorgoed vaarwel mag zeggen. Overigens kan een chirurgische ingreep – en hierbij moet je denken aan het wegspuiten van een vetkwabbetje, het opspuiten van een bovenlip, het strak trekken van iemands gelaat, het oppompen van een vrouwelijke takkenbos en ga zo maar door – ook wonderen doen.


In ‘The Movies’ is het weghalen van een beetje vet een peulenschilletje

De film an sich
Het tevreden houden van filmsterren is al één ding, maar het fabriceren van een complete film zal nog vele malen meer van de speler gaan vergen. Het is zuur dat over dit onderdeel van de game nog niet verschrikkelijk veel info is vrijgegeven, maar wat in ieder geval mogelijk moet zijn is het maken van een eigen verhaal, een eigen script (Dit maak je door een filmstructuur uit te kiezen, genres te kiezen, te bepalen wie welke rol gaat vervullen, maar ook door een soundtrack te integreren, de tijd van de dag te bepalen of special effects als rook en ijs in te schakelen), en hiernaast moet het zelfs mogelijk zijn film klassiekers uit het verleden te herrecreëren. Ook niet mis om te vertellen is, is dat je begint in het jaar 1900, en vanaf daar steeds verder de toekomst inkruipt, wat dus duidelijk invloed zal hebben op de special effects, decors, kostuums, enzovoorts.


Je zult kunnen kiezen uit een enorm aantal sets

Natuurlijk is het ook mogelijk om de decors in te richten naar jouw smaak en je spelers te hullen in de door jou uitgekozen kleren. Wil je een wulpse dame kleden in kinky lingerie? Dan kan dat. Een kloeke kerel uit een sciencefiction film hullen in een kek ruimtepak? Is ook mogelijk. Maar je bent ook vrij om voor minder voor de hand liggende kledingkeuzes te gaan. Zo kun je, als je dat wilt, de karakters uit een western kleden in een hippe eskimo outfit. Of een dergelijke keuze leidt tot massale filmbezoeken (en dus inkomsten), valt natuurlijk dan te bezien. Veel bezoekers trekken zal uiteraard noodzakelijk zijn om de duurste en mooiste film benodigdheden aan te schaffen.


Bepaal zelf hoe agressief de badguy en de goodguy elkaar beknokken

And…… Cut!
Er is nog zoveel meer over ‘The Movies’ te vertellen, maar dat zou deze preview ondraaglijk lang maken en daarnaast lijkt de extra informatie me meer iets voor de review die eind dit jaar op GQ en XL moet gaan verschijnen. Hiernaast zou ‘The Movies’ nog kunnen gaan lijden onder het zogenaamde ‘syndroom-van-Molyneux’, oftewel: het beloven van gouden bergen en vervolgens gouden heuvels bieden. Nu wordt ons beloofd dat je films ook gaan worden beoordeeld door A.I. critici, maar in hoeverre gaat dit mogelijk zijn? Is het zoiets als dit überhaupt wel mogelijk? Voor het antwoord op deze en vele andere vragen, zullen we helaas dus tot het einde van dit jaar moeten wachten, tenzij het spel over dat andere syndroom van Molyneux blijkt te bezitten: het ellenlange uitstellen van spellen. Voor nu, tot later, en check vooral onderstaande movies om een nog completer beeld van deze veelbelovende game te krijgen.

The Movies:
Movie #1
Movie #2
Movie #3