
Apendrol
Hoeveel licentie games zijn er de afgelopen jaren wel niet verrot gespit, kapot gemaakt, afgedankt, uitgelachen of weg gebannen uit de geest, verstoten door de hardcore en omhelst door de massa? Wanneer brak het punt aan dat jij een bepaald spel – zelfs al was er nog niets over bekend – bij voorbaat trakteerde op een flinke dosis scepsis zodra je vernam dat het teerde op die-en-die licentie? Om die laatste vraag voor mijzelf te beantwoorden: dat punt brak al aan nog voordat ik de pubertijd instapte, ik een dudeje was die de voltallige PU redactie als Goden beschouwde, zich kapot lachte om elk van hun flauwe grappen en daarnaast zag welke cijfers zijn aan licentie games gaven. Hun mening was mijn mening, en dus wist ik bij voorbaat al dat licentie games 99 van de 100 keer licentie spellen crap waren, mijn geld niet waardig, niemand’s geld waardig.
Om eerlijk te zijn is deze gedachtegang in al die jaren niet of nauwelijks veranderd, en trek ik nog steeds een wenkbrauw op als ik iets verneem over de zoveelste Shrek Moeras Kruiper of Sponge Bob en Patrick: The Marriage. Nu ben ik me er van bewust dat er eveneens pareltjes van licentie games uitkomen, KotOR (II) kan zich absoluut scharen tot het rijtje van beste Xbox spellen, maar games als deze waren niet op een film gebaseerd die gelijktijdig uitkwam. Nadat ik dan ook iets vernam over King Kong, een spel dat min of meer gelijktijdig met de gelijknamige film gaat uitkomen, en onder de bezielende leiding van niemand minder dan Michel Ancel (bekend van Beyond Good of Evil) ontwikkeld wordt en er op de vrijgegeven media meer dan fabuleus uitziet, viel ik min of meer van m’n stoel van verbazing. Zou zo iets dan écht bestaan, een game zo commercieel opgezet, die alle potentie heeft een dikke negen te scoren…?

Jackie-Boy
King Kong vertelt het verhaal over een filmcrew die besluit hun film te schieten op het sinistere Skull Island. Dat dit gebied een verkeerde keuze blijkt te zijn, is even logisch als dat je in stukken wordt geblazen op het moment dat je je voet plaatst op een landmijn, en misschien dat je nog wel meer kans hebt om het er levend af te brengen als je dát doet dan dat je verblijft op dit vervloekte eiland in de middle of nowhere. Voor de ster van de film, Ann Darrow, blijkt dit des te meer zo te zijn aangezien zij door de ‘menselijke’ bewoners van het eiland wordt ontvoert en wordt ‘uitverkoren’ om als offer te dienen voor King Kong, een gigantische aap die het eiland bewoond. In het eerste level van King Kong speel je dan ook Jack Driscoll, de held van het verhaal wiens uiteindelijke taak natuurlijk zal zijn Ann te redden, maar eerst zal moeten vluchten voor een gigantische V-Rex (een verre neef van de T-Rex). Vanuit first-person neem je in de schoenen van Jack de wereld in je op. Interface in de vorm van balkjes en meters ontbreekt, hetgeen je samen met de prachtige graphics compleet de gamewereld in sleurt. Tijd om op je gemak van het bloedmooie landschap te genieten heb je niet, de V-Rex is hongerig en heeft het op jou en je maten gemunt. Het creatuur vermoorden? Geen denken aan, afleiding is de sleutel, zodat je vrienden ondertussen het pad vrij kunnen maken. En mocht je dit spannende avontuur overleven, dan mag je je borst nat gaan maken voor een kudde bronstige brontosaurussen die je achterna stormen.
Zoals in de vorige alinea gezegd, speel je zonder interface. Nu betekent dit niet gelijk dat je geen flauw benul hebt van het wel en wee van Jackie-Boy. Zo zal op het moment dat je gewond raakt je de wereld door een steeds rodere bril gaan zien en zal je lastiger lopen. Informatie over ammo e.d. zal je verschaft worden door een roepende Jack. Zaken als dit schijnen volgens de hand-ons enorm bij te dragen aan de sfeer en de geloofwaardigheid van de spelwereld. Om te overleven in deze spelwereld, zul je overigens ook creatief gebruik moeten maken van de omgeving. Het aanbod aan ‘menselijke’ wapens – denk aan speren, vuur en handwapens – is nou niet bepaald van het soort Resident Evil 4 en dus zul je bijvoorbeeld in plaats van een velociraptor op een bevredigende manier af te slachten, hem moeten afleiden met een pas gedode vleermuis. Stokken, speren en of bosjes kun je ook gebruiken in jouw voordeel door ze in de fik te steken en ze zo om te toveren in een dodelijk wapen.
