Een verbinding met het verleden Column | 19 mei 2007 14:09 | Auteur: Joost

Een verbinding met het verleden kan het heden een aangename glans geven.

Rauw en vies, ruig en levenloos. Een doods dorpje in het hoge tropische noorden van Queensland genaamd Cardwell doet gekke dingen met de geestelijke gesteldheid van eenieder die van elders komt.

Mensen kijken in dit markante gehucht is een van de weinige dingen die het verblijf rechtvaardigt. Werken op blote voeten beneveld door mist en beslagen door tropische regenbuien, tussen slangen, spinnen en gifgroene – gelukkig geheel onschadelijke – boomkikkers die hun lange poten aanspannen en met een goed gemikte sprong op je voorhoofd belanden en hier blijven zitten, is een van de weinige anderen.

Als je klaar bent met een werkdag is het tijd voor keuzes. Waarmee gaan de laatste uurtjes van de dag gedood worden? De consumptie van een koud biertje is diep ingeworteld in eenieders vrijetijdsschema. Je zit, hoort sterke verhalen, en nipt op je gemak de goudgele vloeistof weg. Daarna resten je een paar dingen. Je gaat poolen, eten bereiden of televisie kijken. Een keuzepakket wat na enige tijd nogal beperkend voelt, om niet te zeggen: benauwend, beklemmend. Verveling slaat toe, vlugger dan verwacht. Sluimerend, maar alom aanwezig. Toch heeft een dergelijke situatie een fors voordeel: je doet iets wat je onder normale omstandigheden niet zou doen maar waarvan je heel diep in je hart weet dat je het wel zou moeten doen.

ALTTP001 Ik had een Nintendo DS bij me. Niet alleen dit, nee, in het verfomfaaide plastic zakje waarin ik hem opborg droeg ik enkele oude GBA spellen. Hiertussen bevond zich The Legend of Zelda: A Link To The Past. Een spel aangeschaft in vervlogen tijden, veel minder aandacht aan besteed dan een game van een dergelijk kaliber verdient. Tsja, zo gaan die dingen. Luiheid is een zonde en eerlijkheid gebiedt me te vertellen dat ik me er vaker dan eens schuldig aan maak.

Goed, tijd om de rekening te vereffenen. Ik nam de spelcassette van A Link To The Past in de hand, aarzelde kort en schoof hem vervolgens in het onderste slot van de DS. Het apparaat werd aangezet, het spel gekozen en niet veel later rolden de warme klanken van de magistrale soundtrack van deze Zelda me tegemoet. Ik wierp een vluchtige blik op de file die ik een jaar of vier geleden had gestart, koos toen snel voor een vers ongebruikt exemplaar en mocht me direct laten overleveren aan 14 jaar oud tijdloos genot, zalige heerlijkheid zonder een spoortje van slijtage, zodanig fijn gepolijst dat de glimlach die je ziet bij het voor het eerst aanschouwen van de jonge kloeke Link je gelaat voor lange tijd niet zal verlaten.

Sorry, het spijt me, vergeef me. Laatste zin van bovenstaande alinea is geschreven met een wel zo slijmerig, wanstaltig, pretentieus karakter dat het herlezen ervan me achter laat met een gevoel van besmuiktheid en schaamte. Bovendien is hij niet waar. A Link To The Past is in werkelijkheid een spel, als je het anno 2007 speelt, wat in eerste instantie juist heel erg door tijd aangetast aandoet. Simpel, lelijk, totaal niet meeslepend. Een tijdloze klassieker? Iemand met een gezonde ontwikkelde smaak kan niet over een dergelijke mening beschikken.

Of wel? Want een eerste indruk die je opdoet is niet altijd juist. Lang niet altijd.

In het algemeen houdt eenvoud stand naarmate de tijd verstrijkt. Toeters en bellen ontglimmen, ontglanzen en raken vergeten. Het is de basis die aan het langste eind trekt. Hoe simpel de kleine wereld van A Link To The Past aanvoelt, hoe eenvoudig de beelden ogen, de zaken in elkaar steken… Het spel houdt stand. Het is lastig uit te leggen waarom, ik althans weet de vinger niet precies op de zere plek te leggen, maar het wordt duidelijk zodra je het spel speelt. En blijft spelen.

Het warme, knusse en verwelkomend aanvoelende Hyrule liet mij ontsnappen aan dorp gevuld met achterlijk, racistisch, simpel en bovendien ontzettend lelijk volk. Het is niet alleen hierom, maar wel een belangrijke reden dat ik A Link To The Past altijd een warm hart zal blijven toedragen.

ALTTP002
Next articleSparrow en Co in nieuwe screens! Previous articlePhantom Hourglass scan

Reacties van gebruikers

Avatar
Gebruiker 6384 | 19 mei 2007 15:07 | #136358
lol verhaal
Avatar
Niels | 19 mei 2007 15:16 | #136359
Joost \0/
Avatar
TIMsalabim | 19 mei 2007 15:28 | #136360
Hij is terug!
Avatar
Twanos | 19 mei 2007 16:35 | #136362
Lolli verhaal hoor, maar wtf boeit het mensen dat jij deze game speelt in een gehucht Down Under?
Avatar
Mike7 | 19 mei 2007 16:45 | #136363
Hoi Joost. Jou heb ik gemist als enige van de crew. Welkom terug! Smile
Avatar
Kleaver | 19 mei 2007 17:18 | #136364
Het spel zelf kon me niet zo gek boeien. Maar de tiles en sprites zijn echt fantastisch.
Avatar
Mick | 19 mei 2007 21:20 | #136375
Is Joost nieuw bij de crew gekomen? Welkom Joost en dat je maar mag uitgroeien tot een goed redacteur.
Avatar
Gary | 20 mei 2007 19:08 | #136409
hahahahaa. Joost is er nog altijd geweest maar 't zal wel aan mij liggen. desondanks heel net stukje, maar dat ben ik wel gewend.
Avatar
Lakitu | 20 mei 2007 19:49 | #136412
Eindelijk weer wat leesvoer..
Avatar
Joost | 22 mei 2007 21:29 | #136611
@Twanos
Het leek me leuk A Link To The Past eens onder de aandacht te brengen hier. Misschien spoort het mensen wel aan deze titel aan te schaffen via het VC kanaal! Je weet het maar nooit.
Avatar
Twanos | 24 juli 2007 18:00 | #141631
Oke!
Avatar
Freedan | 03 januari 2008 21:16 | #152303
pffst

Plaats een reactie

Log in of registreer een account om een reactie te kunnen plaatsen.

The Legend of Zelda: A Link To The Past

Platform: Game Boy Advance
Genre: Adventure
Ontwikkelaar: Nintendo
Uitgever: Nintendo
Aantal spelers lokaal: 4
Online-ondersteuning: Nee
Releasedatum: 06 juni 2004

Screenshots