Nba Courtside Review Review | 25 september 2002 18:15 | Auteur: Arnold

Haastig doch vriendelijk verzoek ik de verkoper een tasje om mijn game te doen. Ik had de dagen daarvoor nachtmerries gehad over het ontbreken van goede (launch)games voor de cube. Om dit alles te ontkrachten kocht ik de eerste basketbal titel, hopelijk op een rij, voor mijn cube...

Na een kwartier gefietst te hebben, en meerdere malen nageteld te hebben wat 53 euro nou eigenlijk in Florijnen is, kwam ik bij mijn voordeur. Ik haastte me naar binnen en gooide mijn 72" / 100 hertz projectie-apparaat aan. De daaronder luierende Qube gaf ik druk op zijn grijze knopje en van opwinding schoot zijn oranje lampje aan. Dekseltje open, mini cd erin en hopen op een koel intro-filmpje... desillusie, geen dope introfilmpje als in Nba Street.
Nee, in plaats daarvan krijg ik een schermpje met de Nba teams. Daarop gevolgd word ik getrakteerd op een zware bass die zich ontrekt aan mijn boxen en mijn hoofd begint te "bobben".
De letters Nba Courtside worden op een of ander mechanish werkje naar voren getoverd. Na een korte tijd naar de muziek geluisterd te hebben krijg ik een voorproefje van het spel : "veel negers en een oranje bal".

Court2

Mag ik jou even een beuk geven ???.

Het opstart menu ziet er veelbelovend uit. Ik krijg een rijtje keuzes voorgeschoteld waar Nba Street toch het onderspit moet delven. Quick play, Arcade play, Nba Seasons play om er maar eens een paar op te noemen.

Wat mij gelijk opvalt aan de titel is het realisme, dit was ik na de astronomische dunks uit Nba Street allang niet meer gewend.
Een beetje met de bal overgooien en schieten heb ik al snel onder de knie. Het spel is daardoor erg gebruiksvriendelijk en je speelt er makkelijk mee weg.
Ik schiet eens wat van afstand en raak redelijk wat ballen, realisme viert hoogtij. Dit gaat eventjes door maar basketbal zou geen Basketbal zijn als er geen dunks aanwezig zouden zijn.
Ik paas wat over en weer tot mijn, persoonlijk, favoriete speler de bal toegeslingerd krijgt. Kevin Garnett meld zich aan en ik maak een een sprintje naar de basket alsof zijn urine blauw ziet van de doping. Zonder enige moeite gooit hij de bal een stukje in de lucht en dunkt hem achterwaarts in de basket. Van blijdschap schreeuw ik "eureka" en geef mijn volumeknop van "jetje".
Een beetje nagenietend van mijn dunk-orgasme speel ik verder. Jammergenoeg begin ik te merken dat alle dunks voor bewerkt zijn. Dat houdt in dat je geen invloed hebt op het type dunk dat je maakt zoals in andere Bbal titels... Ik speel verder, want zoals een lid van de pinkster-gemeente hou ik hoop...
Het realisme is een goed aanwezige factor in dit spel, teminste, tijdens het spelen van de Seasons of de quick play dan. Alle fouls zijn aanwezig en ; "mag ik jou even een beuk geven", zit er dan ook niet in. Dus geen opstandige duwtjes als in Nba street.
Na wat season play gedaan te hebben kies ik eens voor de arcade play. Dit is een Nba Street variant waarbij je tevens met drie tegen drie speelt.
Laat je niet misleiden want ik kan wel zeggen dat het een zeer slap aftreksel is daarvan. Er is maar één veld en de dunks zijn onwaarschijnlijk veel hoger dan normaal. Niets bijzonders dus en wat mij betreft een eigenlijk onodige optie die niets toevoegd aan het spel.

Court1

Hé, het veld glimt !.

Grafisch is het spel geen hoogstandje, verwacht dus geen GFX a la Nba street.
Het spel geeft je niet het gevoel dat je op een cube aan het spelen bent en dat beschouw ik toch als een minpunt. Laat ik duidelijk zijn ; het is leuk maar niet om over naar huis te schrijven.
De spelers zien er verzorgd uit en een stuk realistischer dan de figuren in Nba street. Kevin Garnett is in het echt een vrij mager mannetje en dat is in dit spel, in tegenstelling tot Nba Street, goed te zien. De spelers bewegen zich vrij realistisch en vooral bij alley-oops wordt dit nog even fijn benadrukt. Ondanks dat was op grafisch vlak mijn enige positieve uitbreng ; "Hé, de vloer glimt".

Court3

Sfxje daar, muziekje hier.

De muziek is naar mijn menig goed verzorgd. Het spel gaat gepaard met wat hiphop beats die je kunt verwachten bij een game als deze.
De sfx zijn ook goed verzorgd alhoewel had ik wel wat meer gekreun willen horen na een spectaculaire dunk. Wat mij ook opviel is dat je niet altijd de klapring hoort na dreunen wat overigens in het echie wel eigenlijk altijd het geval is.
Desalniettemin klinkt het allemaal goed en de mankementen op dat gebied spelen geen hoofdrol.

Court4

De bal is oranje en rond.

In zijn totaliteit is het spel een welkome aanvulling geweest in mijn collectie. Het is absoluut geen topper en is het lijdend voorwerp wanneer het aankomt op tekortkomingen. Gezien de huidige generatie basketbal spellen zijn bijvoorbeeld beinvloedbare dunks een pré.
Ook op grafisch vlak had ik zeker meer verwacht van mijn zwarte doosje, zeker ten opzichte van dat zwarte verwarmingselement.
De voordelen op een rijtje zijn ; fully customizable characters, realistisch weergegeven characters en een spel waar je vrij lang mee bezig bent om in zijn geheel tot een einde te brengen, mits je natuurlijk voor een 28-game seasons play kiest.
Toch ben ik van mening dat deze elementen allemaal deel zouden moeten uitmaken van een game, neem bijvoorbeeld NBA2K.

Met andere woorden, dit spel is alleen weggelegd voor de doorgewinterde basketbal-freak.

Mijn cijfers :

Gameplay : 7,5
Graphics : 7,0
Sounds : 7,5
Eindcijfer : 7,3

Geschreven door Mr. Blonde
0
N1-score
Next articleDoshin The Giant Review Previous articleRare nog niet helemaal weg!

Plaats een reactie

De reacties bij dit bericht zijn gesloten.