Boze baby's Column | 08 juni 2009 02:39 | Auteur: Quint

Het is een zomerse lentedag, hoe gek het ook klinkt, en buiten fluiten de vogeltjes, is het gras groen, dragen de dames korte rokjes en hoge hakken en straalt het zonnetje zoals het nog nooit gestraald heeft. Mensen zijn blij en het is aan alles en iedereen te zien. Mensen lachen, zonnen, drinken een drankje op het terras, begroeten elkaar en het lijkt erop alsof al het kwaad in het leven even wordt vergeten. Echter, zoals het vaak in een willekeurig verhaal met een dusdanig intro betaamt, is het niet overal koek en ei…

/files/Nintendo_grey.jpg width=540 border=0


Gezinsproblemen
Op Postbus 564 te Nieuwegein, een kleine gezinswoning bewoond door drie personen; mama Nintendo, papa Pers en baby Hardcore-gamer, is er iets aan de hand. De gezinssituatie is daar sinds enige tijd verstoord. Het begon allemaal enkele maanden geleden. Mama Nintendo was het huis wat aan het poetsen, de was aan het opruimen en de bedden aan het verschonen toen ze wat gehuil hoorde vanuit de woonkamer. Het was baby Hardcore-gamer in zijn box die overduidelijk weer eens behoefte had aan een maaltijd. Mama Nintendo zette baby Hardcore-gamer in de speciale baby-stoel, deed hem een slabbertje om en liep richting de keuken om het voedsel te pakken. “Ik hoop dat hij het lekker vindt…” dacht ze bij zichzelf terwijl ze greep naar een potje spruitjesstamp gemixt met augurken, karnemelk, zult en zure haring in azijn. Gezien de kredietscrisis, deed mama Nintendo het wat rustiger aan en daarom had ze besloten wat te bezuinigen op het voedsel voor haar kind. Dit gemixte potje was/is het goedkoopst ten opzichte van al het andere babyvoedsel dat verkrijgbaar was/is en gezien haar baby meer at/eet dan een gemiddeld kind, hoopte ze hier wat op te kunnen besparen. Met het potje stevig in haar handpalm gedrukt, greep ze een plastic lepel en liep richting baby Hardcore-gamer. “Ik heb hier iets lekkers voor je…je zult het vast erg lekker vinden!” zei mama Nintendo, met in het achterhoofd het gevoel dat ze haar eigen kind een beetje voor de gek hield. Ze maakte een vliegtuigbeweging met het lepeltje, maakte een zoefgeluid en bracht het eten richting de mond van baby Hardcore-gamer. De baby opende zijn mond en liet de mix van eigenaardige ingrediënten op zijn tong belanden. Het gevolg was een enorm weggetrokken gezicht, maar het voedsel werd wel doorgeslikt. Mama Nintendo zag dit weggetrokken gezicht, maar was blij dat haar baby het in ieder geval op at. Hierdoor kon zij immers wat geld besparen en de baby raakte niet ondervoed.

Na enkele weken elke dag hetzelfde potje voedsel te hebben gegeten, veranderde er iets met de baby. Het weggetrokken gezicht werd af en toe afgewisseld met sporadisch gespuug. De signalen werden logischerwijs door mama Nintendo opgenomen, maar ze werden vooralsnog simpelweg genegeerd. “Als ik maar lang genoeg doorga weet hij misschien niet beter en zal hij het vanzelf weer lekker gaan vinden. Daarnaast vindt baby C-G, de dochter van mijn beste vriendin, dit eten nog steeds hartstikke lekker ondanks dat ze het ook al weken achter elkaar krijgt!” dacht ze bij zichzelf.

/files/BozeBabyInActie2.jpg
Baby Hardcore-gamer en mama Nintendo in actie


Kotsen
Weer enige tijd later was de maat vol. Mama Nintendo vulde wederom het bakje met de spruitjesstamp mix en liep richting baby Hardcore-gamer. Opnieuw deed het kind de mond open en werd het voedsel doorgeslikt, maar na enkele happen gebeurde het onoverkomelijke. De baby kotste alles uit. Alles. Mama Nintendo werd helemaal belagen door het uitgekotste voedsel van haar zoon. Niet alleen haar kleren, maar ook haar gezicht, benen en zelfs haar rug werden helemaal ondergekotst. Nergens was ze veilig voor de vloeibare massa.

Witte, donzige konijnen-haat
Een poosje na deze gebeurtenis constateerde mama Nintendo een hele hoop veranderingen. Baby Hardcore-gamer weigerde niet alleen meer te eten, maar kende ook drastische gedragsveranderingen. Zo was het kind enorm agressief geworden. Ook zijn favoriete speeltje, het witte, donzige konijntje, werd aan de kant geschoven en vervangen door zijn groene kikker-knuffel en zijn zwarte kraaien-poppetje. De moeder herkende haar baby niet meer terug en was ten einde raad. Ze ging naar haar man papa Pers en pleegde overleg. “Ja, ik merkte al een tijdje, voordat hij je helemaal had ondergekotst, dat er iets aan de hand was met onze zoon.”, stelde papa Pers. “Iedere keer als ik met hem wilde spelen brabbelde hij op een zeer agressieve toon, pakte hij zijn kraaienpoppetje en zijn groene kikker-knuffel en sloeg hij daar zijn witte, donzige konijnenknuffeltje helemaal wezenloos mee. Het was alsof hij mij iets duidelijk wilde maken.” “Ohjeej.”, slaakte mama Nintendo uit. “Ik denk dat ik dan toch iets te lang ben doorgegaan met het geven van hetzelfde potje eten. Erg stom van me…en ik had mezelf enkele weken geleden nog wel voorgenomen weer eens wat ander eten te kopen, maar de prijs weerhield me daar toen toch weer van! Het was gewoon gemakkelijk en goed voor onze financiële situatie om steeds het potje spruitjesmix voor baby Hardcore-gamer te kopen...” “Maar ik wil graag onze normale zoon weer terug.”, vervolgde papa Pers terwijl hij zijn voorhoofd fronste. “Ik begrijp hem volkomen. Ik zou ook helemaal gek worden als ik elke dag hetzelfde kreeg. Nu ik mijn zoon zo veranderd zie, voel ik me een slechte vader. Ik merk aan mezelf dat ik me schaam voor zijn gedrag.” “Het spijt me.”, zuchtte mama Nintendo gemeend doch vermoeiend uit. “Het is allemaal mijn schuld. Jij bent op geen enkele manier verantwoordelijk. Het is niet de eerste keer dat je dit zegt…ik heb je meerdere malen gewoon genegeerd toen je zei dat er iets met onze zoon aan de hand was. Het spijt me. Ik zal vanaf nu weer wat meer afwisseling in zijn voedsel aanbrengen met hier en daar een keer zijn lievelingskostje: kaviaar.”

Kaviaar en sigaretten
Zo gezegd zo gedaan, ging moeder Nintendo op 2 juni 2009, om 18:00, naar de plaatselijke supermarkt en kocht hier een rijke variatie aan eten voor haar zoon. Daarnaast kocht ze bij een exclusief winkeltje niet één, niet twee, maar vier potjes kaviaar. Onderweg naar huis besefte mama Nintendo zich dat ze vergeten was twee pakjes sigaretten te kopen voor papa Pers, maar de winkels waren inmiddels gesloten. Toen ze thuiskwam bood ze papa Pers per direct haar excuses aan. Het spijtte haar zeer dat ze geen sigaretten kon laten zien, maar om het goed te maken liet ze het kleingeld zien wat ze apart had gelegd in haar portemonnee om aan te tonen dat ze compleet voorbereid was om ze te gaan halen. Papa Pers was enorm tevreden met dit bewijs en kon niet wachten tot hij eindelijk weer een lekker sigaretje op kon steken.


/files/BozeBabyBlijMetWitKonijn.jpg
Baby Hardcore-gamer speelt weer vrolijk met zijn witte konijn!


Boze baby is weer blij
Waar dit bewijs goed aan sloeg bij de papa, daar sloeg de kaviaar goed aan bij baby Hardcore-gamer. Dankzij het lievelingskostje leek het kind weer helemaal op te bloeien. De agressiviteit was verdwenen, het brabbelen maakte plaats voor vrolijk ge-gaga en er werd weer volop gespeeld met het witte, donzige konijnenknuffeltje. Papa Pers zag dit allemaal gebeuren en voelde zichzelf veranderen in een gelukkiger man. Hij schaamde zich niet langer voor zijn zoon en was erg blij met zijn huidige gedrag. Daarnaast was hij trots op zijn vrouw, mama Nintendo, omdat ze eindelijk naar hem had geluisterd ondanks dat ze zo’n enorm koppig persoon is. En Mama Nintendo? Die voelt zich ook enorm prettig bij alle positieve feedback die ze krijgt, maar het is nog maar de vraag hoe lang ze de drang van het flink wat geld kunnen besparen kan onderdrukken…
Next articleNieuwe Pokémon krijgt uniek accessoire Previous articleDead Space: Extraction PAL-boxart

Reacties van gebruikers

Avatar
Kyle Hyde | 08 juni 2009 08:43 | #175906
Worship geniale column Hahaha
Avatar
peyj | 08 juni 2009 09:19 | #175908
hoe komen jullie er op? Very Happy Very Happy Very Happy Very Happy
Avatar
V-star | 08 juni 2009 09:29 | #175909
echt heel goed!
Avatar
dw4 | 08 juni 2009 10:43 | #175911
haha Razz
Avatar
Masterswordish | 08 juni 2009 11:39 | #175912
Te duidelijke metafoor. Iets meer mysterie had de column goed gedaan.
Avatar
Gebruiker 16967 | 08 juni 2009 13:51 | #175913
Haha, geweldig Very Happy
Avatar
Louis DeNonno | 08 juni 2009 15:05 | #175916
Hahah, wat een vergelijkingen allemaal Hahaha Erg goede column.
Avatar
Silent King | 08 juni 2009 17:47 | #175927
Éen woord: Geniaal!
Avatar
Tailsknux | 08 juni 2009 19:29 | #175935
Dit stuk is echt geweldig, goed gedaan Quint!
Avatar
TwilightPrince | 08 juni 2009 21:11 | #175946
Prachtig stuk. Smile En het klopt ook!
Avatar
Roger | 09 juni 2009 00:12 | #175952
Leuke column, alleen de titel bevat een fout.
Het is namelijk baby's. Niet babies. Best wel een grote fout eigenlijk. Meervoudsvorm.

Maar goed, het blijft een leuke column.

EDIT: Fixed vanwege verwarring, thx. Oorspronkelijk werd de Engelse meervoud-vorm aangehouden vanwege de Engelse term "Hardcore-gamer", maar het Nederlandse bijvoeglijk naamwoord "boze" maakt het dan weer lastig en niet erg logisch. Vandaar alsnog de aanpassing.
Avatar
Twanos | 10 juni 2009 11:25 | #176023
Beetje overduidelijk metafoor gebruik, maar de schrijfstijl is zeer prettig leesbaar. Smile

Plaats een reactie

Log in of registreer een account om een reactie te kunnen plaatsen.