Op de middelbare school was er altijd één onderdeel waar ik een enorme hekel aan had: boeken lezen. Elke keer dat ik voor Nederlands, Duits en Engels één of meer boeken moest lezen, keek ik er al maanden van tevoren tegenaan en dat resulteerde vaak in het te laat beginnen met lezen. Gelukkig was dat met Another Code R: A Journey into Lost Memories wel anders, anders hadden jullie nog een paar maanden op de recensie moeten wachten…



Boekenwurm
De ontwikkelaar van Another Code R, het Japanse CING, kennen we van het eerste deel in de Another Code-serie, met de subtitel Two Memories, die in 2005 voor de Nintendo DS verscheen. Het point ’n click-genre bliezen ze daarmee nieuw leven in, wat ze voortborduurden in Hotel Dusk: Room 215. Vooral die laatste game bevatte behoorlijk wat tekst, waardoor het ook wat aanvoelde als een interactieve roman. De belangrijkste aspecten van beide games waren dan ook de intrigrerende verhaallijnen en de karakteristieke personages. Dat is in dit nieuwe deel van Another Code voor de Wii niet anders: het verhaal trekt je in de game.

Nadat Ashley Mizuki Robbins haar vader op Blood Edward Island weer teruggevonden had, besloot haar vader dat hij vanaf nu weer goed voor Ashley zou zorgen. Deze belofte werd echter al snel doorbroken, aangezien Richard Robbins zich weer bezig hield met de ontwikkeling van een ‘geheugen-saboteer’ machine, genaamd Another. Hij vervolgde zijn werk bij JC Valley, gelegen aan het schitterende Lake Julliet. Na jaren van afwezigheid ontvangt Ashley een brief van haar vader met de vraag of ze met hem een paar dagen wil kamperen bij Lake Julliet om het één en ander uit te praten. Één van te bespreken dingen is de dood van Ashleys moeder. Toen Ashley nog maar drie jaar oud was, is haar moeder vermoord door een onbekende bij Lake Julliet. Doordat Ashley nu na dertien jaar wederom bij dit meer aanwezig is, komen haar verloren herinneringen over haar moeder stuk voor stuk weer boven water (snap je hem?). Wat deed haar moeder dertien jaar geleden bij Lake Julliet en waarom werd zij vermoord?



In hetzelfde schuitje
Tijdens haar zoektocht komt Ashley allerlei personage tegen, die – de één wat sterker dan de ander – verbonden zijn met het verhaal. Gedurende het grootste gedeelte van de game, wordt Ashley vergezeld door een jongetje van dertien jaar genaamd Matthew, die op zoek is naar zijn verloren vader. In principe zit deze jongeman in hetzelfde schuitje als Ashley zat in Two Memories: zijn moeder is namelijk ook om het leven gekomen. Mede door deze overeenkomst kunnen Ashley en Matthew het goed met elkaar vinden. De andere personages in de game hebben allen een erg typerend karakter: de één is heel vriendelijk, de ander erg gemeen. Dit zorgt ervoor dat de sfeer in de game erg goed is en het prettig is om door de game te spelen, ook al bevat het spel erg veel tekst.

Echte point ’n click adventure
Je beweegt Ashley eigen op een 2D-sidescrolling manier: van links naar rechts. Dit doe je door naar de pijlen aan de zijkant op het scherm te wijzen of door de richtingsknop op de Wii-afstandsbediening in te drukken. Bovendien kan Ashley ook de ‘diepte’ in lopen, waarna het scherm vanzelf weer schakelt naar de 2D-sidescrolling gameplay. Verder gebruik je de cursor op het scherm om voorwerpen en gebieden te onderzoeken door er simpelweg naar te wijzen en op de A-knop te drukken. Zodra je dat gedaan hebt schakelt het beeld over naar een first-person view. Als je in deze positie zit kun je je als personage niet meer omdraaien. Gelukkig kan dit wel wanneer je in huisjes of op bijzondere plekken bent, zoals de campingplaats. Je kijkt dan over de schouder van Ashley en je kunt haar een een kwart slag draaien door naar de pijlen op het scherm te wijzen of door op de richtingsknop op de Wii-afstandsbediening te drukken. Je kunt zelf dus niet lopen in deze huisjes: als je naar een andere kamer wil wijs je simpelweg naar de deur en druk je op de A-knop. Deze manier van besturen werkt door de aanwijzer van de Wii-afstandsbediening zeer goed en je zal je er dan ook niet aan storen. Een echte point ’n click adventure dus!



DAS & TAS
Een ander onderdeel in de game is de puzzels. Het merendeel van deze puzzels los je op door gebruik te maken van twee apparaten die Ashley aan het begin van de game krijgt: de DAS en de TAS. In het eerste deel had Ashley ook al een DAS, die gebaseerd was op het eerste model van de Nintendo DS. De DAS in Another Code R is echter een lichtblauwe Nintendo DSi, waar je onder andere foto’s mee kan maken. Daarnaast bevat de nieuwe DAS ook andere functies die je zult gebruiken bij het oplossen de puzzels. De TAS is simpelweg een Wii-afstandsbediening die je in de game gebruikt om elektronische sloten te kraken. Dat doe je meestal met behulp van verschillende knoppencombinaties, al dan niet met een kanteling van de Wii-afstandsbediening. In één van de latere puzzels gebruik je zelfs een knop die je nog nooit eerder in-game in een Wii-game hebt gebruikt… Helaas zijn deze puzzels, vooral die met de TAS, wat simpel, ookal zitten er ook puzzels bij waar je wel eventjes bij na moet denken.

Buiten deze DAS- en TAS-puzzels zijn er ook kleine minigame-achtige puzzels die op een leuke manier gebruik maken van de Wii-afstandsbediening, zoals de minigame waarbij je een proefmonstertje maakt van het water uit het meer. Hierbij gebruik je de WiiRemote door deze te kantelen zodat je een vloeistof in een reageerbuisje giet. Daarna schud je de Wii-afstandsbediening zoals je dat ook met een echt reageerbuisje zal doen. De game bevat meer van dit soort puzzels, ook al zijn deze wel wat schaars en is het niveau niet erg hoog. Sowieso is de game in z’n geheel niet erg lastig en vrij lineair. Maar dat weerhoudt je er niet van de game tot het einde uit te spelen, wat toch vooral komt door het intrigrerende verhaal. Overigens is deze aanzienlijk langer dan het eerste deel. Waar het origineel slechts zes uur duurde, daar ben je hier al gauw zo’n vijftien uur kwijt, wat zeker niet onaardig is voor een game als dit.



Een plaatje
Wellicht de meest indrukwekkende aspecten van de game, naast het verhaal, zijn de grafische prestatie en het geluid. Grafisch gezien ziet de game er behoorlijk sfeervol uit. Het ziet er niet spetterend uit zoals een (ik noem maar wat) Super Mario Galaxy, maar het is vooral erg uniek. De achtergronden lijken handgetekend en de personages zijn ook zeer aantrekkelijk vormgegeven. Bovendien zijn de bewegingen van deze personages erg natuurlijk, waardoor de game realistisch overkomt. Het kleurgebruik in de game zorgt ook voor een goede sfeer, aangezien de kleuren een vrij zachte tint hebben. Een plaatje om naar te kijken dus. Bovendien draagt ook het geluid een behoorlijk steentje bij aan de sfeer. Tijdens spannende conversaties met de personages klinken er minstens net zo spannende muziekjes uit je boxen. Maar ook tijdens de rustigere momenten word je ondersteund door rustige, sfeervolle muziek.

Conclusie
Another Code R: A Journey into Lost Memories is niet zozeer een uitstekende game, het is meer een beleving. De game ademt één en al sfeer uit en het verhaal zorgt ervoor dat je van begin tot eind blijft spelen. Fans van zowel het origineel als Hotel Dusk zullen deze game zeker waarderen, ook al zijn de puzzels wat simpel en schaars. Een duidelijke vooruitgang ten opzichte van het origineel is de speelduur, die verlengd is van zes uur naar ongeveer vijftien uur. Helaas zorgt dat er ook voor dat je de game minder snel een tweede keer op zult pakken, al is dat wel de moeite waard. Sommige delen van het verhaal steken namelijk ingewikkeld in elkaar en verdienen een tweede kijk om volledig begrepen te worden. Desalniettemin is Another Code R een topper in zijn genre en ook nog eens eentje er buitengewoon sfeervol uitziet.