Escapisme Column | 29 augustus 2009 20:43 | Auteur: Marcel

De zon daalt langzaam aan de horizon en de mooie dagen lijken voorbij. De vakantietijd is voor velen al ten einde en met weemoed zien de meesten school, werk en andere verplichtingen tegemoet. De dagelijkse sleur wordt weer opgepakt, maar voor anderen zoals ik begint juist een tijd van euforie en vrijheid!

Wanneer ik naar mijn collectie kijk zie ik uren en vermaak en verhalen en tegelijkertijd een leegte. Het contrast tussen de verschillende titels is groot. Ik weet nog als de dag van gisteren hoe ik vier uur lang achtereenvolgens F-Zero GX speelde om een story missie te halen. De voldoening was groot, maar valt toch in het niet bij de herinnering dat ik als acht jarig jochie Mega Man uitspeelde op de NES. De leegte is vooral terug te vinden bij de meest recente titels. Afijn, de ergernissen van Indiana Jones staan nog steeds in mijn geheugen geprent, maar Job Island en Rogue Trooper, heb ik die überhaupt wel gespeeld?

NESmetroidmap

Het week in, week uit games recenseren als een goed geoliede machine is op den duur frustrerend Je blaast door de spellen heen zonder een moment stil te staan. Het staat in schril contrast met de avonturen en belevenissen die komen gaan. Ik tel letterlijk af totdat ik de Metroid Prime Trilogie opnieuw kan beleven. Het liefst wil ik mezelf onderdompelen in de sfeervolle wereld van de Phendrana Drifts en vervolgens direct doorstomen naar Dark Aether om af te sluiten op de planeet Phaaze. Het gevoel om een universum te redden van de ondergang is onbeschrijfelijk. De Metroid Prime games zijn slechts een klein voorbeeld van het ware gamegevoel. Silent Hill: Shattered Memories, Resident Evil: The Darkside Chronicles en Dead Space: Extraction zullen voor de nodige adrenaline rushes zorgen op donkere avonden. Je bent ten slotte je hele leven op de vlucht, voor de fouten van jezelf en voor anderen.

De virtuele wereld is een prima manier om te vluchten uit de echte wereld. Het wordt door sommigen zelfs een verslaving genoemd en tijdverdrijf is het voor velen allang niet meer. De virtuele wereld sluit zich echter steeds dichter aan bij de echte wereld. De beelden spoken door mijn hoofd; hoe kan een racegame als Forza 3 of Gran Turismo 5 zo levensecht zijn en waarom krijg ik een vreemd gevoel in mijn maag als sommige hoopjes polygonen het leven laten? Laat ik me teveel meeslepen door de PR machines of is het gevoel dat ik twee jaar terug als tiener had weer teruggekeerd? Met de aankomende line-up van Modern Warfare 2, HALO 3: ODST, een nieuw Mario avontuur en artistieke meesterwerken als A Boy and his Blob, Final Fantasy Chrystal Chronicles: The Crystal Bearers en Muramasa: The Demon Blade is het onmogelijk om als gamer geen warm gevoel te krijgen. De reden voor mijn huidige euforische stemming moet misschien nog verder weg gezocht worden, de crème de la crème, de kers op de taart, de… om een lang verhaal kort te maken, Starcraft II.

Met bovenstaand stuk tekst heb ik waarschijnlijk de ziel van de echte hardcore gamer weten te bereiken. De casual gamers zullen dit helaas nooit begrijpen. Het grootste verschil tussen ‘ons’ en ‘hen’ is dat voor hen gamen inderdaad simpel tijdverdrijf is. Wellicht hebben ze gelijk en zijn hardcore gamers simpelweg ergens op pagina 23 van een EDGE uitgave uit 1998 blijven hangen. Misschien zijn we wel echt verslaafd aan het staren naar LCD en Plasma panelen of op een dergelijke manier materialistisch ingesteld dat we spellen zelfs met minuscule aanpassingen opnieuw kopen ongeacht ons gevoel.

arcangel_mario_clouds

Het liefst denk ik niet aan die realiteit. Ik vlucht veel liever terug naar mijn vertrouwde virtuele wereld om mijn frustraties kwijt te raken en mijn gedachten te laten afdwalen naar het onmogelijke. Onthoud dat werkelijk niets is zoals het lijkt. Ik krijg vaak te horen: “Is het einde of jullie einde nu nabij?”. Nee is nu mijn antwoord, iets nieuws staat op het punt te beginnen en wie het omarmt zal zichzelf verder bevrijden.
Next articleLostWinds krijgt een vervolg Previous articleIGN bezoekt Retro Studios

Reacties van gebruikers

Avatar
Hyrule_Hero | 29 augustus 2009 22:02 | #182102
MOOIE COLUMM. Vooral de 3e alinea kan ik mezelf (als hardcore gamer) me heel erg in vinden.
Avatar
Gebruiker 16826 | 29 augustus 2009 22:24 | #182103
Diegene die het triest vinden zeggen niks.
Avatar
Elm | 29 augustus 2009 23:49 | #182104
Ik heb tegenwoordig ook steeds dat ik games minder vind worden. Ik heb Rayman 3 gisteren geinstalleerd maar heb er een halfuurtje mee gespeeld en weer gestopt. Een paar jaar geleden kon ik er veel langer mee bezig houden. Ach ja...
Maar in een ding heb je absoluut gelijk!

Starcraft 2 _O_.
Avatar
Gebruiker 3432 | 30 augustus 2009 03:22 | #182109
Games zijn tegenwoordig gewoon minder, maar we zijn ook meer gewend.

Ik speel de laaste tijd heel veel oude ngc/xbox/pc games, en die zijn gewoon leuker dan huidige games in sommige gevallen!

Het enige wat ik tegen de huidige game bizz wil zeggen:
Why so serious? Smile
Avatar
TwilightPrince | 30 augustus 2009 11:36 | #182111
Zeer mooie column! Smile Erg herkenbaar, ook.
Avatar
Zapp-x | 30 augustus 2009 13:14 | #182113
Leuk geschreven, wist niet dat je dat in je had Wink
Avatar
st.Daniel | 30 augustus 2009 13:56 | #182114
aplaus aplaus denk indd wel dat de core gamers weten waar je het over hebt ik in ieder geval wel Very Happy
Avatar
Link999 | 30 augustus 2009 14:02 | #182115
Ja ik heb het ook, maar er komen nu nog pareltjes uit hoor :p

Batman: Arkham Asylum bijv.
Avatar
JayKwon | 31 augustus 2009 02:53 | #182121
Nice column!

Ik ben het niet met je eens dat er steeds minder goede titels uitkomen, al weet ik nou niet zeker of je dat nou daadwerkelijk suggereert.

Al met al komen er gewoon veel meer games uit tegenwoordig. In verhouding mss minder échte parels waar je een waar gamegevoel bij krijgt a lá Metroid Prime, maar er zijn er nog genoeg waarin ik mij helemaal laat meeslepen in de werelden en dan dat 'echte gamegevoel', dat iedereen snapt waar ik het over heb als ze een beetje echte gamer zijn, van krijg!

Mooie column verder, leuk onderwerp. Het deed me genoeg om em uit te lezen (en dat is al heel wat), mooie verwijzingen ook.

@ Hierboven, Batman is een prachtige licentie game. 8,5 of mss een 9 imo Smile . Echt met liefde gemaakt.
Avatar
NAGILUM | 12 september 2009 16:17 | #182238
Toffe column! Naast je observaties over de hoeveelheid goede games vond ik vooral onderstaande zinnen boeiend:

Het liefst denk ik niet aan die realiteit. Ik vlucht veel liever terug naar mijn vertrouwde virtuele wereld om mijn frustraties kwijt te raken en mijn gedachten te laten afdwalen naar het onmogelijke. Onthoud dat werkelijk niets is zoals het lijkt.


Dit klinkt heel herkenbaar voor me en aan de ene kant ook een beetje eng. Hoe precies denk jij 'het liefst niet aan de realiteit'? Bedoel je dat je je liever niet mengt in de maatschappij waar je in leeft?

Inderdaad is weinig wat het lijkt, en de wereld is een bizarre plaats als je nagaat hoe alles wat bestaat 1 ontwrichtend, creeerend, vernietigend en paradoxaal geheel heeft ´weten´ te vormen.

Ik weet niet precies hoe het met jou zit maar gamen vormt voor mij een spiegel voor allerlei emoties en verlangens die mensen uit conformisme aan het algemene te vaak onderdrukken, en als een herinnering aan hoe wonderlijk het is in leven te zijn.

iets nieuws staat op het punt te beginnen en wie het omarmt zal zichzelf verder bevrijden.


Hier word je collumn allengs cryptischer en cryptischer. Duidelijk is niet altijd wat je bedoelt in dit stuk maar het geeft wel stof tot nadenken.

Avatar
Coldman | 18 september 2009 00:12 | #182315
Eens een gamer, altijd een gamer, ik blijf gewoon nog games spelen tot ik 80 ben met reuma in allebei m'n handen Razz
Avatar
Masterswordish | 18 september 2009 19:02 | #182325
Toffe column! Naast je observaties over de hoeveelheid goede games vond ik vooral onderstaande zinnen boeiend:

Het liefst denk ik niet aan die realiteit. Ik vlucht veel liever terug naar mijn vertrouwde virtuele wereld om mijn frustraties kwijt te raken en mijn gedachten te laten afdwalen naar het onmogelijke. Onthoud dat werkelijk niets is zoals het lijkt.


Dit klinkt heel herkenbaar voor me en aan de ene kant ook een beetje eng. Hoe precies denk jij 'het liefst niet aan de realiteit'? Bedoel je dat je je liever niet mengt in de maatschappij waar je in leeft?

Inderdaad is weinig wat het lijkt, en de wereld is een bizarre plaats als je nagaat hoe alles wat bestaat 1 ontwrichtend, creeerend, vernietigend en paradoxaal geheel heeft ´weten´ te vormen.

Ik weet niet precies hoe het met jou zit maar gamen vormt voor mij een spiegel voor allerlei emoties en verlangens die mensen uit conformisme aan het algemene te vaak onderdrukken, en als een herinnering aan hoe wonderlijk het is in leven te zijn.

iets nieuws staat op het punt te beginnen en wie het omarmt zal zichzelf verder bevrijden.


Hier word je collumn allengs cryptischer en cryptischer. Duidelijk is niet altijd wat je bedoelt in dit stuk maar het geeft wel stof tot nadenken.




Jij verslikt je dan weer in veel te lange zinnen met veel te moeilijke woordjes erin.

Plaats een reactie

Log in of registreer een account om een reactie te kunnen plaatsen.