Het oorlogsgeweld vertaalt zich sinds enige tijd ook in 3D op de handheld en vooral de Call of Duty-serie gooit daar hoge ogen. Erkend wordt dat het First Person-genre niet ideaal is op een klein schermpje en al helemaal niet zonder analoge stick of muis. De grote vraag is dan ook hoe kan het nieuwste deel, Call of Duty: Mobilized, deze kwalen weg kan nemen op de Nintendo DS om zo een aanschaf waard te zijn.

De besturing
De grootste kwaal voor een First Person Shooter op een handheld is de besturing. Voor zover het mogelijk is, doet Mobilized het op dit gebied toch behoorlijk goed. Het touchscreen wordt gebruikt als een soort van knoppenpaneel en op het bovenste scherm speelt het spel zich af. Je mikt door de stylus over het touchscreen te bewegen en zoomt in door het zoom-knopje op het touchscreen aan te tikken. Lopen gaat met de vierpuntdruktoets, waarbij je de stylus gebruikt om de richting in de driedimensionale wereld aan te geven. Rennen gaat door twee keer ‘boven’ in te drukken op de vierpuntdruktoets en crouchen gaat door twee keer ‘omlaag’ in te drukken op de vierpuntdruktoets. Schieten gaat met de schouderknoppen en granaten werpen doe je met de stylus nadat je deze hebt geselecteerd op het touchscreen. Wapens oppakken, herladen en acties uitvoeren zoals het openen van een deur of het springen met je personage, gaat met de ABXY-knoppen. Op het begin moest ik enorm wennen aan deze vorm van besturing, maar dit was vooral door mijn lek aan ervaring met first person-shooters op de Nintendo. Na het uitspelen van Call of Duty: Modern Warfare: Mobilized kan ik me echter geen betere besturing voorstellen voor deze handheld. De Nintendo DS heeft nu eenmaal zijn beperkingen voor een FPS-game, maar daar wordt zo optimaal mogelijk een oplossing voor gegeven en dat verdient lof. Toegegeven, ik had hier en daar wat last van mijn handen en de Nintendo DS neerzetten kan niet (dan kun je niet goed bij de schouderknoppen), maar dat is een onoverkomelijk minpunt. Op een gegeven moment was ik er aan gewend en liep ik niet meer tegen willekeurige obstakels aan binnen een level. Ook het richten ging me goed af, maar dat komt met name door de moeilijkheidsstand…

/files/mwm_ds_AC130_2.jpg /files/mwm_ds_Air_Support.jpg

Call of Duty: Modern Warfare: Mobilized kent drie verschillende moeilijkheidsgraden: gemakkelijk, normaal en moeilijk. Deze standen zijn heel gemakkelijk te definiëren met “hoe lang een tegenstander er over doet om terug te schieten en hoe vaak hij dan raak schiet”. Bij ‘gemakkelijk’ is dat ‘behoorlijk lang en weinig’, bij ‘normaal’ is dat ‘acceptabel en acceptabel’ en bij ‘moeilijk’ is dat ‘onmogelijk en onmenselijk’. Ik koos dan ook voor de normale speelstand, want ik ken graag nog enige vorm van vermaak tijdens mijn speelsessie.

Verhaal, AI, graphics, geluid en speelmodi
Het verhaal stelt in Mobilized niet veel voor. Het uiteindelijke doel is om nucleaire wapens op te sporen en onschadelijk te maken en je weg hier naar toe wordt opgesplitst in missies. Voor iedere missie wordt kort uitgelegd wat je nu precies gaat doen. Dingen als “vind de computer waar geheime bestanden in staan omtrent de lancering van de nucleaire raketten” hebben we al vaak genoeg langs zien komen en dat is zo bij alle missies. Het zorgt er echter wel voor dat er veel variatie mogelijk is. Zo zijn er missies die zich afspelen in een tank of in een helikopter en missies die je laten focussen op het snipen. Deze missies zorgen voor de welkome afwisseling, want het schietwerk op de grond is niet bepaald een spektakel. Waar je in de ‘Call of Duty-broers’ omver geblazen wordt door de chaos en de visuele praal, daar loop je nu rond in rustige omgevingen met lelijke, kale kleuren. Het zijn vooral woestijn-kleuren en grijze tinten die de game inkleuren. De 3D-wereld oogt verder erg stabiel en helder en oog voor detail is hier en daar ook te bespeuren. Het is best een hoogstaande prestatie voor de Nintendo DS, zeker gezien het spel op geen enkel moment last heeft van frame-drops.

/files/mwm_ds_Armored_Attack.jpg /files/mwm_ds_Confrontation

De AI van de tegenstanders is treurig. Alle bewegingen zijn gescript en het is de taak aan jou als speler om enkel goed te mikken en snel te schieten. Een vijand staat niets anders te doen dan op een vaste plek kogels jouw kant op te vuren. Heel af en toe duikt zo’n tegenstander weg of komt hij zelfs jouw kant opgelopen, maar deze momenten zijn uiterst zeldzaam. Daar komt ook nog eens bij dat alle vijanden identiek zijn qua uiterlijk en ook de kreten die ze loslaten zijn bij iedere dood gelijk. Een irritatie die enorm snel begint op te spelen en je het hele spel niet loslaat. Het geluid van de wapens is verder prima en kenmerkend voor het type wapen dat je vast hebt. In de omgeving zelf is het echter vaak muisstil mits je zelf begint met knallen. Hier en daar wat standaardkreten van je teamgenoten, die overigens vaker in de weglopen dan iets nuttigs doen, helpen hierbij niet om het niveau omhoog te schroeven.

Om je te herinneren aan het feit dat je een spel aan het spelen bent met een touchscreen, komt er nog een drietal mini-games voorbij waarbij je enkel de stylus gebruikt. Zo kun je systemen hacken, een satteliet-spelletje spelen en een bom onschadelijk maken. Een leuk gevonden afwisseling, maar de geforceerdheid druipt er van af. Hetzelfde geldt voor de Challenge-mode. Het halen van een bepaald aantal kills binnen een gestelde tijd is voornamelijk hetgeen waar de Challenge-mode om draait en dat is helaas niet bijster interessant op de Nintendo DS. De Arcade-mode is echter wel een leuke extra. Hierin kun je de missies van de singleplayer opnieuw spelen, maar dit keer met een beperkt aantal levens, een tijdslimiet en highscores. Zo krijg je punten voor het maken van kills en zijn er zelfs heuse verdubbelaars aanwezig.



Multiplayer
Zoals gezegd heb je na zo’n zes uur het doel bereikt in de singleplayer, maar gelukkig kun je dan nog aan de slag met de multiplayer. Deze kan zowel offline als online met zes spelers worden gespeeld al heb je voor offline wel ieder een cartridge nodig. In de multiplayer kun je verschillende modes spelen als Capture the Flag, Team Deathmatch en Sabotage. Ook is er een groot aantal maps aanwezig, die elk zeer geschikt zijn voor een online frag-festijn. Verbazingwekkend genoeg verloopt het spel vlekkeloos online. Het enige minpunt was het vinden van tegenstanders, maar als je eenmaal een solide team van zes spelers hebt gevonden, dan kan het wel eens een avondvullende bezigheid worden. Een absolute aanwinst dus voor deze titel, die niet alleen de replay-waarde aanzienlijk verhoogt, maar ook een hoofdreden is om Mobilized aan te schaffen. Het enige minpunt aan de online multiplayer-mode is dat de sniperrifle niet beschikbaar is.

Conclusie
Call of Duty: Modern Warfare: Mobilized is een zeer solide First Person-Shooter voor de Nintendo DS, voor zover dat mogelijk is. De lastige besturing is een onoverkomelijke eigenschap voor de handheld, maar Mobilized pakt dit punt goed aan. Het is op het begin even wennen, maar na een tijdje verloopt het vlekkeloos. De graphics zijn behoorlijk hoogstaand voor de Nintendo DS, maar helaas zijn de kleuren erg grauw. De AI van de tegenstander is dusdanig scripted dat het irritaties opwerkt en deze irritaties zijn ook terug te vinden bij het eenduidige uiterlijk en de kreten van de aanwezige manschappen. Gelukkig zijn de missies genoeg gevarieerd qua uitvoering, wat we helaas niet kunnen zeggen van de doelen op zich. Na de te kort durende singleplayer zijn er nog speelbare modi die het geheel aantrekkelijker maken met als grote troef de multiplayer die tot zes spelers zowel offline als online gespeeld kan worden. Mocht je de behoefte hebben aan een degelijke FPS voor je Nintendo DS en heb je beschikking tot een draadloze internetconnectie, dan is Call of Duty: Modern Warfare: Mobilized de perfecte keuze.