Tatsunoko vs. Capcom is een nieuwe titel in de Capcom vs. serie. Men werkte voorheen samen met SNK en Marvel om snelle arcade fighters te ontwikkelen. Aangezien de populariteit van SNK tot een dieptepunt gezakt is en Marvel tijdelijk in een overname fase verkeerde ging Capcom op zoek naar een nieuwe partner. Met de oorspronkelijke exclusieve Japanse arcade release in het achterhoofd kwam men uit op Tatsunoko en ontwikkelaar 8ing. De grote namen van Tatsunoko, zoals Ken the Eagle, Tekkaman en Yatterman-1 zijn voor ons onbekend. Aan Capcom USA dan ook de uitdaging om Tatsucap, zoals de game onder de kenners heet, aan de Europese en Amerikaanse man te brengen.

Ultimate All-Stars
Tatsunoko vs. Capcom is een dynamische fighter. Het spel pikt van vrijwel ieder Capcom game een graantje mee en combineert het geheel tot een robuuste fighting engine. Het raderwerk van de game is briljant in elkaar gezet. Het is één van de weinige Wii games waarbij de Wii Remote en Nunchuk niet goed aanvoelen. Je hebt simpelweg meer knoppen nodig om de befaamde Ultra Combo’s en Mega Crashes uit te voeren en aangezien het spel op geen enkele manier de Motion Sensoren of Pointer benut gaan we ouderwets rammen op de Classic Controller Pro!
De opzet van de gevechten verschilt enigszins van standaard fighting games. Ten eerste heb je niet één, maar twee vechters tot je beschikking. Je kunt kiezen uit Mega Man, Ryu, Chun Li of Morrigan aan de Capcom-kant of in het diepe springen en een volkomen onbekend Tatsunoko-figuur selecteren, zoals Jun the Swan of Lightan. Je hebt in totaal een keuze uit meer dan twintig personages met ieder een eigen vechtstijl en moves. Een aantal characters lijkt qua uiterlijk wellicht op elkaar, maar qua technieken verschilt ieder character. De standaard besturing is voor iedereen gelijk. Een personage volledig onder de knie krijgen vergt ontzettend veel moeite, maar door het vechtsysteem en de instelbare moeilijkheidsgraad zijn zelfs beginners in staat om mooie attacks op het scherm te toveren.

Het spectakel speelt zich af in de verschillende stages die het spel rijk is. Wederom een behoorlijk groot aantal met verschillende locaties, zoals Yatterman’s Workshop, een Dojo of een ruimtebasis uit een Capcom-game. Het is jammer dat niet ieder personage zijn eigen persoonlijke stage heeft, maar per serie is er ten minste één gebied aanwezig. De stages hebben daarnaast geen invloed op de strijd en buiten de achtergrondanimaties zijn de arena’s statisch.
Het belangrijkste gegeven van Tatsunoko vs. Capcom is het feit dat je drie attack knoppen hebt. Je maakt daarbij gebruik van Capcom’s eeuwenoude ‘halve rondjes’ en ‘kwart rondjes’ principe, waarbij je de D-Pad of Control Stick wiebelt om Mega Man’s blaster of Tekkaman’s enterhaak tevoorschijn te toveren. Wanneer je twee attack knoppen combineert met de D-Pad of Control Stick haal je de zogenaamde Ultra Combo’s en Mega Crashes tevoorschijn. Een balk onderin het scherm geeft aan of je genoeg speciale krachten hebt opgebouwd om de moves uit te voeren. Ryu schiet bijvoorbeeld een allesvernietigende iconische Hadouken over het scherm en Viewtful Joe gebruikt zijn VFX Powers om de tijd te versnellen en razendsnel rake klappen uit te delen. De personages kennen ieder drie á vier van deze super moves en een aantal kan zelfs met twee personages worden uitgevoerd. In Tatsunoko vs. Capcom kies je, zoals eerder vermeld, een team van twee personages. Wanneer het ene character knock-out gaat, switch je naar de tweede, maar het is echter veel handiger om af en toe met de assist knop je collega om hulp te vragen. Je kunt daarnaast op ieder gewenst moment switchen van personage, zodat de andere vechter even kan bijkomen van het knokken.

Go home and be a family man
De levensbalken zijn net zo inginieus toegepast als het vechtsysteem zelf. Het lijkt in het eerste opzicht op een standaard levensbalk die bij iedere incassering leegloopt, maar wie zijn ‘verloren’ kracht inzet of kracht opoffert, kan een zogenaamde Baroque move oproepen. Een combo heeft hierdoor een krachtigere impact. Het spel kent nog veel meer van dit soort technieken voor gevorderden. Zo zijn er Counter Attacks om een aanval net zo hard terug te sturen als dat hij aankwam en Break Attacks om te ontsnappen uit de greep van vijanden. Tatsunoko vs. Capcom is nét iets meer overdreven dan titels als Street Fighter. Zo kun je zeer hoge sprongen maken en maken sommige personages gebruik van krachten die veel verder gaan dan een vuurbal of draaischop.
Het bovenstaande vechtsysteem is enkel in je eentje te spelen in een klassieke arcade mode waarbij je stapsgewijs alle tegenstanders uitschakelt. Je wordt hierbij beloond met een eindbaas en een mooi stukje artwork inclusief in-game credits aan het einde van de strijd. Daarnaast is er in het spel een practice mode en een survival mode verwerkt om te oefenen en de geoefende technieken toe te passen. Een fighting game leent zich per uitstek voor multiplayer en Tatsunoko vs. Capcom heeft een tweespeler mode in de vorm van Versus.

De game bevat als klap op de vuurpijl ook nog nog een volledig verzorgde online mode. Je hebt de keuze om het tegen spelers uit je Friendslist of wereldvreemden op te nemen. Daarnaast zijn er leaderboards die de status van iedere speler bijhouden en is het mogelijk om je online account te verfraaien met icoontjes. Het spel laat tevens de speelstijl van de tegenstander zien en houdt per Friend de behaalde scores bij. Een dergelijk uitgebreide online mode zien we zelden terug in een Wii-game. De lag is in een match tegen een Friend vrijwel niet aanwezig, maar wie het opneemt tegen mensen buiten zijn vriendenkring kan slowdowns verwachten. De connectie wordt af en toe niet goed tot stand gebracht of knalt er per direct uit. Aangezien Tatsucap nog een redelijk nieuw spel is, ontbreekt er tot op heden nog een grote community. Je zult het dus vooral van de matches tegen Friends of Rivals moeten hebben.
Viewtiful Effects
De overige technische elementen van de game zijn eveneens goed uitgewerkt. De grafische stijl is ontzettend strak met 3D achtergronden, zoals steden, dojo’s en ruimtestations. Het wordt aangevuld met de cel-shaded personages: ieder Capcom en Tatsunoko figuur is met success in dezelfde stijl gegoten. De vechters zijn allemaal prachtig geanimeerd en hebben de nodige details. De titel oogt zeer flashy, scherp en bovendien kleurrijk en met name de speciale aanvallen worden behoorlijk heftig in beeld gebracht. Met flitsende achtergronden en extra animaties voor de meest krachtige moves is Tatsunoko vs. Capcom een genot voor het oog.

Catchy is het sleutelwoord voor de muziek van het spel. Het varieert van achtergrond melodiën tot behoorlijk goed gecomponeerde dance en club nummers. Het themalied van de game, getiteld: “Fly across the border” vind ik ronduit geweldig, hoewel de vertaalde Japanse tekst en geforceerde extra rap niet bij iedereen in de smaak zal vallen. De Japanse teksten vinden we ook terug bij de voice-acting van de personages. Aangezien het een typisch Japanse game is hebben Ryu, Jun en zelfs Viewtful Joe allemaal de originele Japanse stemmen. Het klinkt overtuigend, maar je zult enkele piepstemmen voor lief moeten nemen. Met de combinatie van *pats* - *bonk* en *swoosh* geluiden zullen de stemmen zelden overheersen. De geluidseffecten voeren namelijk de hoofdtoon en klinken zuiver met de juiste toonhoogte.
Tatsunoko vs. Capcom is een ontzettend goed uitgewerkte titel en zoals je van een goede Capcom game mag verwachten vinden we ook in dit spel een aantal unlockables. De game heeft naast de starters nog diverse extra personages om vrij te spelen en daarnaast kun je met de in-game credits onder andere gallerijen en artwork kopen van de personages, stages en de promotiematerialen van het spel. Met de intentie van Capcom om wellicht Downloadable Content aan te bieden vliegt Tatsunoko vs. Capcom voorlopig een gouden toekomst tegemoet.

Conclusie
Met Tatsunoko vs. Capcom heeft Capcom alle puntjes op de ‘i’ gezet om een uitdagende en bovenal snelle en dynamische fighting game te bouwen. De game biedt met het grote aantal personages en stages uren speelplezier. Daarnaast is het mede door de goede sound-effects en flashy visuals een genot om alle speciale aanvallen en moves uit te proberen. De extra toegevoegde waarde in de vorm van een online mode en meerdere unlockables, maakt de game een hoogvlieger. “You can fly across the rainbow with me, close your eyes and just believe!”
9
N1-score