Britt zegt: labiel, instabiel, imbeciel? Column | 25 maart 2010 23:48 | Auteur: Britt

Ons enig vrouwelijk redactielid wil jullie weer wat vertellen in haar maandelijks terugkerende column!

In 2005 sterft de 28-jarige Zuid Koreaanse Lee na het 50 uur achter elkaar spelen van Starcraft. In 2007 blaast ook een Chinese man zijn laatste beetje levenslust uit, ditmaal tussen nicotinewolken in een smoezelig internetcafé na drie dagen non-stop gamen. In datzelfde jaar vinden we de puberale Daniel Petric terug. Hij kampte met een Halo 3 verbod. Vaderlief, die tevens een groot minister was in Wellington, Ohio, had het spel veilig opgeborgen in een stevige kluis achter in zijn kast. Nog geen maand later weet de jonge Daniel de kluissleutel te bemachtigen en hiermee tevens zijn geliefde spelletje en zijn vaders 9mm handgun. Enkele minuten later is een eens zo vredelievende huiskamer gevuld met pixelvrij bloed, een gewonde minister en het levenloze corps van zijn moeder. Daniel was pas zestien.

Welkom in de 21e eeuw. Een eeuw die niet meer los te koppelen is van de virtuele wereld. Een eeuw waarin het lijkt alsof wíj niet meer los te koppelen zijn van deze wereld. We verhullen ons achter schuilnamen, kiezen avatars zorgvuldig en zenden forummaatjes facebookuitnodigingen. Dertien jarige jongetjes springen van een godvergeten hoog gebouw, in de hoop zo in het hiernamaals een reüniefeestje te kunnen houden met game characters. En zelfs een huwelijk wordt gewettigd tussen Sal9000 en de oogverblindende, maar helaas 2d Nene. Bizar? Een ver van je bed show? Misschien, maar tijd breekt taboes. En verhalen komen boven.

/files/Brittzit.jpg width=540 border=0


Lijkt het niet eeuwen geleden, dat we nog vreemd opkeken als we hoorden dat een verre neef zijn vriendin had gevonden via een of ander vage chatbox? Nu, anno 2010, betekenen de online datingbureaus mooie zaken. Zelfs een speciaal IQ-gericht bedrijfje is niet uitgebleven. We worden dood gegooid met verschrikkelijk zoete reclameblokken die dit alles aanprijzen; knappe modelblondines trekken Jan en alleman het web op, zodat zij hun Annie vinden, ergens in een gat in Groningen. En games kennen online-opties, zodat je zelfs oceaanoverschrijdend je vriend en lief kan vinden. Daarnaast mogen we al de input van seks niet over het hoofd zien. Onze mooie gamingindustrie heeft namelijk een prima marketingsoog voor wat hun klantenhartjes sneller laat doen kloppen. Jústem, vrouwelijk (en mannelijk) schoon! Het liefst een minimale taille, twinkelende oogjes en met een mooi bos hout voor de deur. Strak pakje en een lintje eromheen graag, zodat we ze in onze ‘’spankbank’’ of op ons verlanglijstje kunnen zetten. Ietwat kort door de bocht, zeg je? Wel erg zwart wit?

Klopt. Zo simpel ligt het allemaal niet. Maar waar lopen de scheidingslijnen tussen de twee werelden dan? Waarom bestempelen we mensen die hun leven hebben gestart in andere wereld, meteen als minder? Als simpele imbecielen, als outcast en hopeloze gevallen van onze samenleving. Een ver van je bed show was het toch? Ondenkbaar dat jij, jij alles-prima-voor-elkaar-jongen of -meisje, je zou verliezen in zoiets als een fantasiewereld. Als een spel zoals World of Warcraft. Jij behoort immers niet tot al die miljoenen en miljoenen én miljoenen mensen op dit aardbolletje, waarbij de virtuele wereld hun echte leefwereld is geworden. Onderschat nooit de verslavingskracht van een spel. Wuif het niet af als iets waar alleen labiele en instabiele mensen door worden ingezogen. En lees nu alles opnieuw. Is het echt zo ondenkbaar dat als je denkt dat een game het leven is, je niet meer kan stoppen? Is het niet als ademen, een handeling die je moet blijven verrichten om te kunnen blijven? En is het echt zo vreemd dat wanneer je ‘leven’ je wordt afgepakt, je doorslaat? Labiel, instabiel, imbeciel – misschien moeten we de mensen die aan deze waanbeelden en aan dit soort verslavingen leidden niet meteen afschrijven. Misschien, heel misschien, moeten we deze ménsen juist helpen…
Next articleRed Steel 2 launch trailer Previous articlePokémon HG en SS uitgesteld

Reacties van gebruikers

Avatar
Phazon13 | 26 maart 2010 00:03 | #183235
Njah ik ben niet zo echt iemand die echt online vrienden ofzo heeft. De enige die ik op bv xbox live heb zijn er een paar die ik echt ook regelmatig eens zie. enkel voor een mmorpg op de pc heb ik dan zo een paar mensen in mijn lijst om wa over de game te praten als er wat verveling optreedt. Liefde, vriendschap,... daar moet ik nix van hebben online.

Mooi stukje btw Smile (het artikel)
Avatar
Tristan | 26 maart 2010 04:23 | #183238
Puik en goed geschreven stukje. Smile Ook even complimenten aan het hele team, de site is de afgelopen maanden echt goed bezig! Smile

Het tijdstip van posten is overigens niet omdat ik labiel ben maar omdat ik me in het buitenland bevind. Razz
Avatar
Lil D | 26 maart 2010 09:27 | #183241
leuk stukje Smile

ik heb er helemaal geen last van.. de enige online friends die ik heb ken ik allemaal uit het echte leven dusja.. Razz

en in mijn weekenden komen de Wii en de xbox 360 misschien net een uurtje aan.. de rest van de tijd ga ik lekker sporten en naar Time Out Smile lekker zuipen Very Happy
Avatar
Nathaniël | 26 maart 2010 14:53 | #183247
Tja, je kunt het inderdaad blijven negeren en doen alsof het niet gebeurd. Maar het is wel degelijk de realiteit. Mensen ontmoeten andere mensen en of dit nou in een club is of 'gewoon' via datingsites/games/fora, het is niet aan ons om daar zomaar een label aan te hangen.

Aan de andere kant vind ik het toch wel vreemd hoe sommige individuen zich totaal kunnen verliezen in een game à la Second Life. Dan ga je je toch afvragen of bij die mensen ooit nog het kwartje gaat vallen om ook wat van hun 'first' life te maken. Weird
Avatar
SM64DS | 26 maart 2010 16:42 | #183249
ik maak alleen een soort van 'nep' vrienden online, oftewel vrienden waarmee je praat over het spel dat je speelt en meer ook niet(btw mooie column Razz )
Avatar
Masterswordish | 26 maart 2010 16:44 | #183251
Intro gaat over doodgaan i.c.m. met gamen. 1ste alinea over digitale contacten. Dan ineens over seksueel getinte dingen in games om vervolgens te zeggen dat we mensen met een digitale verslaving moeten helpen. Nee, structuur ontbreekt volledig. Matig.
Avatar
Marcel | 26 maart 2010 17:03 | #183252
Intro gaat over doodgaan i.c.m. met gamen. 1ste alinea over digitale contacten. Dan ineens over seksueel getinte dingen in games om vervolgens te zeggen dat we mensen met een digitale verslaving moeten helpen. Nee, structuur ontbreekt volledig. Matig.

Vrouwen kunnen nu eenmaal 2 dingen tegelijk doen.
Avatar
joker rik | 26 maart 2010 18:11 | #183253
Ben het idd helaas met Master eens.
Avatar
NAGILUM | 26 maart 2010 20:49 | #183255
De schrijfster van dit stuk speelt WOW, lijkt me. Je bedoelingen zijn goed maar het is een wat vaag stukje. Succes.

Waarom bestempelen we mensen die hun leven hebben gestart in andere wereld, meteen als minder?


Wie zijn ' we' ?

Avatar
Nathaniël | 26 maart 2010 22:33 | #183259
De grote massa en over het algemeen ook de media.

Het stuk gaat over levens die gestart worden in een virtuele wereld en waarom we deze mensen over het algemeen als minderwaardig beschouwen. Ze geeft voorbeelden waarom dat komt, maar ze geeft ook aan dat er (naast virtuele levens) nieuwe relaties en andere mooie contacten kunnen ontstaan hieruit. Ze bespreekt alle facetten die het huidige moderne game tijdperk met zich meebrengt. Dood, liefde, afzondering van de maatschappij. Ja, ik zie er wel enige structuur in.
Avatar
SM64DS | 26 maart 2010 22:58 | #183260
je moet het niet alleen negatief maar ook positief bekijken he Razz
Avatar
Dinalfos | 27 maart 2010 09:09 | #183263
De grote massa en over het algemeen ook de media.

Het stuk gaat over levens die gestart worden in een virtuele wereld en waarom we deze mensen over het algemeen als minderwaardig beschouwen.


"Minderwaardig" is een wel érg groot woord, imo. Ik denk dat mensen vooral niet begrijpen wat die mensen bezielt om hun hele leven in een spel te stoppen.

Avatar
(Prince) Shadow | 27 maart 2010 10:58 | #183265
wederom geen foto met gezicht.
ben het ook niet helemaal eens met de stellingen in het artikel, maar zal iedereen (en mezelf) een wall-of-text besparen
Avatar
Pikachu | 27 maart 2010 11:59 | #183266
Fuck die loop..
Avatar
Nathaniël | 27 maart 2010 14:23 | #183268
De grote massa en over het algemeen ook de media.

Het stuk gaat over levens die gestart worden in een virtuele wereld en waarom we deze mensen over het algemeen als minderwaardig beschouwen.


"Minderwaardig" is een wel érg groot woord, imo. Ik denk dat mensen vooral niet begrijpen wat die mensen bezielt om hun hele leven in een spel te stoppen.


Nou ja, vanwege dat onbegrip worden ze vaak aangezien voor mafketels en mensen die niet helemaal sporen. Dat bedoelde ik te zeggen met 'minderwaardig'.
Avatar
Silent King | 27 maart 2010 14:43 | #183271
Goed stukje, alleen is de foto wat random... Is daar een bedoeling mee?!
Avatar
PiKE | 27 maart 2010 17:15 | #183274
Beetje navelstaren, mensen leven sinds het begin der tijd dubbel, drie dubbel levens en hebben meerdere persona. Met vrienden, in je werk omgeving en thuis. Hysterie rond games, was en is er ook bij film en zelfs boeken. Virtuele omgeving werkt soms als katalysator van bestaande psychologische problemen maar is nooit de oorzaak. Verder betalen we al honderden jaren met virtueel geld en staren ons sinds een halve eeuw blind aan een projectie die we zonder moeite als realiteit ervaren.
Avatar
Nathaniël | 27 maart 2010 17:50 | #183275
Leg uit wat je bedoelt met 'een projectie'.
Avatar
Britt | 27 maart 2010 18:56 | #183276
hoihoi,

wegens geen intertnet een wat tragere reactie op het al dan niet aanwezige commentaar.

@ mastersword..:
Er zit wel degelijk een overkoepelende structuur in, het is jammer dat je die over het hoofd ziet. Een column mag nu eenmaal geen 3000 woorden bevatten zodat je alle facetten daadwerkelijk kan uitbouwen, zoals Nathaniel (thankyou) al reageerde, heb ik geprobeerd om juist het heftige tegen het herkenbare weer te spiegelen, en dan vooral onze reactie op bepaalde dingen.

Toen ik - ik zal me even bij mijn eigen mening en reactie houden - voor het eerst horode dat een of andere dude getrouwd was met een game character dacht ik echt: WTF. Wie wat waar waarom enz. Hetzelfde geldt voor alle gebeurtenissen die in de intro terug komen. In eerste instantie vind ik dat vreemd, heb ik het idee dat de mensen die dat doen zwaar retarded zijn. Het lijkt mijlenver van mij te staan,, die situatie en ik kon me dan ook gewoon echt niet in hun verplaatsen.

En dat is nu precies wat ik juist wel wilde proberen. Zie het als een poging tot. Tijdsbeelden veranderen, en iets wat wij eerst als compleet vreemd zagen (denk aan je lief/vrienden online vinden), is nu eigenlijk vrijwel geaccepteerd. Hier is een grens overschreden. Maar datzelfde gebeurt in games - games worden volgestopt met steeds realistischere figuren, en dit gebeurt natuurlijk met een reden. Herkenbaarheid, identificatie. De seksualiteit in games is soms zo groot, zo realistisch dat er zat mensen zijn die daadwerkelijk een heftige aantrekkingskracht hebben ontwikkeld tot zoiets als een game character - zie de link met Nene.

In heel mijn column zit dus wel zeker een grote overkoepelende lijn. Wat is vreemd, wat ervaren wij als raar, en hoe spelen media, gamemakers en tijd hierin een rol. Vinden wij misschien over 10 jaar hetgewoon om te trouwen met een character (doubt it, maar misschien) - zo ja, dan wordt de lijn tussen de twee werelden (virtueel en echt) weer kleiner, weer overkoepelender.

Uiteindelijk komt alles samen. De overkoepelende werelden hebben namelijk als gevolg dat mensen zich in games verliezen en het niet meer kunnen loskoppelen van de echte wereld. Maar is dit alles echt zo vreemd, als je na al het bovenstaande kijkt - want je kan simpelweg niet ontkennen dat de lijn tussen de twee werelden steeds kleiner wordt, waardoor de kans dat iemand doorslaat naar de andere kant dus steeds groter wordt. En als we dit beseffen, misschien kunnen we dan enigzins meer begrip hebben voor mensen die zichzelf zijn verloren in een spel. Misschien zijn ze niet compleet achterlijk, misschien zijn zij net iets meer vatbaar geweest voor het spel en minder in staat om de twee werelden te scheidden dan wij.

Maar, uiteraard mag je je mening hebben. Het was iig dit wat ik wilde belichten. Daarnaast is een discussie prima Smile

oh,en @ Nagilum:
Wij - en met wij bedoel ik de algemene bevolking, de overgrote opvatting van de samenleving waaronder wij zelf, media en alles wat ons als samenleving beïnvloedt qua mening. Overigens leek me dat vrij duidelijk, maar bij deze iig de uitleg van 'wij'.

Ik speel daarnaast geen WoW, en voor de opmerking over de foto, die had Quint - net als de vorige- ergens random vandaan geplukt zonder mijn weten. Wat opzich prima is, het gaat meer om wat ik heb opgeschreven en anders is er nog altijd een foto te vinden onder 'redactie'^^
Avatar
Britt | 27 maart 2010 18:56 | #183277
damn dat is veel tekst.
Avatar
Marcel | 27 maart 2010 20:29 | #183278
Haha, plak er een plaatje bij en we hebben 2 columns Razz

Anyway, dit soort stukjes zet me altijd weer aan het denken, het is alwaar maanden terug dat ik een column schreef...
Avatar
Nathaniël | 27 maart 2010 22:29 | #183282
@ Britt: Aha, niet Psychologie dus (zie PM). Hoe ik daar nou op ben gekomen.. Blush
Avatar
Quint | 27 maart 2010 22:38 | #183284
Ik post enkel foto's met een diepzinnige betekenis. Britt heeft mijn tactiek zelf nog niet door.
Avatar
NAGILUM | 30 maart 2010 17:07 | #183333
@ Britt

Het was inderdaad duidelijk wie je met 'wij' ermee bedoelde. Alleen voelde ik me er niet door aangesproken, en de meeste lezers hier denk ik niet. Voor jouw publiek hier (gamers) is het namelijk niet zo moeilijk zich te verplaatsen in een gamer die doorslaat in zijn verslaving. Wat dat betreft zou je stukje beter tot zijn recht komen op een site of in een blad waarvan het lezerspubliek een vlakker beeld heeft van 'gamers' .Nu is je column een geval van 'preaching to the choir'.

Genoeg gezeyk, je schrijft goed en het is duidelijk dat je veel denkt. Keep it up. Smile
Avatar
(Prince) Shadow | 01 april 2010 10:47 | #183436
Wat dat betreft zou je stukje beter tot zijn recht komen op een site of in een blad waarvan het lezerspubliek een vlakker beeld heeft van 'gamers'.


met als gevolg dat de oppervlakkige non-gamers een nog slechter beeld krijgen over ons.
wij zijn immers gamers, en daar gaat het stuk over.
generaliseren is makkelijk.
Avatar
SM64DS | 01 april 2010 19:08 | #183445
je kan het ook zien als een waarschuwing om niet te verslaafd te raken aan game
Avatar
Wessel | 06 april 2010 10:54 | #183533
Ik vind deze foto er logisch goed bijpassen hoor! Past helemaal in het overkoepelende geheel dat jullie waarschijnlijk niet doorhebben! Wink
Avatar
Gatygun | 23 juni 2010 12:38 | #188006
Dit heb je overigens met alles zo, niet alleen met game.

Heb jij hippies wel is gesnapt?
gotics of hoe ze ook mogen heten wel is gesnapt?
waarom zijn er mensen waar muziek hun lust en leven is? die niet kunnen zonder hun muziek elke dag en hier zelfs zo ver in gezogen worden dat ze niks anders meer doen. En hier soms zelfs een geloof op creeeren.
Zelfde geld voor gelovigen.

Dit heb je ook met survivellers etc. Echter heb je natuurlijk wel verschillen met alles.

Ik ken zelf iemand die elkaar heeft leren kennen doormiddel van een game, ikzelf zou hier niet eens op in gaan omdat ik dit gewoon compleet bespottelijk vindt en raar vindt, omdat je nooit weet wat er achter het scherm daadwerkelijk zit.

Game is niet het enige je heb het met alles, game heeft een verslaving dat levenstijl is. Dit is met al die andere dingen ook. Echter kan deze levenstijl een hoop kapot maken zoals opleidingen/werk.

Game is geen drugs, je raakt geen hersencellen kwijt, je gezondheid kan er ook onderleiden maar lang niet zo erg dat er dood aan gaat, tenzij je natuurlijk 3 dagen niet eet of drinkt. tja, iemand zal ook wel is omgekomen zijn die onder het motorrijden een hartaanval gekregen heeft. Is dan zijn hobbie dodelijk nee.

Mensen zijn niet in catagorien in te delen, ze proberen het wel ( overheid - ouderen ). kijk maar op basisscholen. Als je een beetje wiebelt heb je hdhd kind anders wel een andere dubbel d die ze erbij kunnen linken.

Het probleem is dat sommige mensen, van nature verschillend zijn. Ik ben bijvoorbeeld erg geduldig, maar ik ken mensen die je letterlijk in elkaar kan slaan en nog niks terug zouden zeggen omdat ze het willen uitpraten. Terwijl een ander je gewoon compleet afmaakt en zo niet die dag, wel een andere dag. Sommige die pakken je nog terug van 10 jaar geleden. Terwijl een ander dat al weer vergeten is de dag na het incident.

Het punt is, game is niet erg. zolang je maar een goede tussenmaat kan vinden. Game is een hobby, hobby kan verslavend zijn. Sommige hebben een sneller zwak voor verslaving, dit echter zie ik in me omgeving ook. Sommige mensen maken overal een verslaving van, of gaan er zo ver in dat het buiten catagorie normaal valt.

normaal = iets wat je met jezelf afspiegelt. Echter kan jij voor iemand abnormaal zijn, waardoor een normaal persoon niet gedefineerd kan worden.

Daarbij komt nog is kijken, dat game een nieuw iets is, het levert wereldwijd tegenwoordig meer geld op dan films.

Voorbeeld.

Als je iemand in je familie kring heb die films verzamelt en dit als hobbie doet, maar echter zo ver erin zit dat hij een bioscoop kamer gaat maken. Tevens ontmoet je op een gegeven moment iemand die je leuk vindt omdat die gene dezelfde hobbie hebben. Dus noemen mensen dit film liefhebbers.
Vinden mensen dit raar? Ik denk het niet. Waarom niet? omdat films een algemeen erkender iets is, mensen weten wat het precies inhoudt. ( ik durf te wedden dat deze mensen net zo raar aangekeken waren als gamers 10 jaar geleden als die elkaar ontmoeten over hun hobbie )

Je ouders, oudere buren vinden games een klein kinder iets. Ze vergelijken het met bord spelletjes maar dan digitaal, echter weten ze niet precies wat het allemaal is en hoe het werkt, dat je iemand ontmoet via een spel is dan ook onbegrijpelijk. Echter wordt dit taboo steeds minder zoals de topic starter al aangegeven heeft.

Over 30 jaar is games een norm net zoals films voor de ouderen, omdat de ouderen dan wij zijn, de ouders weten dat de jongeren ( onze kinderen ) wat games precies inhoud, wat internet precies inhoud. En waar je op moet letten om buitensporig gedrag te voorkomen. Omdat je weet of iets normaal is of niet, aangezien je dat met jezelf kan afspiegellen.

ouder iemand = normaal > zelf afspiegeling = geen games >
gamer = raar en niet normaal (overdreven).
wij als ouder = normaal > zelf afspiegeling = games > gamer = normaal.

Het heeft tijd nodig.

rond het maar weer af anders type ik zo 12 pagina's vol Razz

Plaats een reactie

Log in of registreer een account om een reactie te kunnen plaatsen.