Het zal ergens eind jaren 80 geweest zijn. Ik zat op de basisschool en het gesprek van de dag was Super Mario Bros. Een meisje uit mijn klas, dat zo ongelukkig was om geen NES in huis te hebben, kwam met een heel ander spel op de proppen: Great Giana Sisters. Het was zo leuk (aldus het meisje in kwestie) dat ik het moest spelen, bij haar thuis op de PC.

Wat ik daar aantrof was tamelijk merkwaardig. Ze had Super Mario Bros. op de PC, alleen waren onze stoere broers vervangen door twee bizarre zusjes. Verder waren de eerste levels een exacte kopie van haar beroemde voorbeeld. Ik vond het maar niets. Een slap aftreksel van mijn favoriete spel, wat moest je daar nou mee? Nintendo bleek er ook niet om te kunnen lachen. Korte tijd na de release werd Giana Sisters uit de schappen gehaald wegens copyright schending.

Al die jaren bleven de Giana Sisters veilig opgeborgen, maar nu zijn ze toch weer uit de hoge hoed getoverd op de Nintendo DS. Vreemd genoeg draait dit deel maar om één van beide zusters (Giana) en blijft het andere zusje (Maria) dit keer uit beeld. Dat is niet de enige verandering die doorgevoerd is. Er zijn nieuwe gameplay-elementen toegevoegd en het belangrijkste is dat alle levels volledig nieuw en origineel zijn. Genoeg te beleven voor de nieuwe generatie gamers en daarvoor hoeft Mario echt niet gekopieerd te worden, toch?



Op diamantenjacht
We trappen af met een kort intro-filmpje waarin het gehele verhaal van de game uit de doeken wordt gedaan. Giana is dol op diamanten. Ze slaapt altijd samen met een kist vol met deze glinsterstenen. Op een nacht valt haar kist open en alle diamanten vallen in een eindeloos diep gat. Kapitalist als ze is, bedenkt Giana zich geen moment en springt ze de diepte in, het avontuur tegemoet. Vanuit het filmpje donder je gelijk het eerste level in en al spoedig daarna word je duidelijk dat het enige doel van het spel is om in ieder level van links naar rechts te rennen en zelfs het verzamelen van diamanten niet eens de prioriteit is. Met honderd diamanten krijg je een extra leven en that’s it. Daarmee wordt het doel van Giana’s avontuur meteen op de tocht gezet en laat het je als speler al snel in verwarring over wat nu het nut van al dit geren is. Eerlijk gezegd ben ik daar na alle 84 levels van de game nog steeds niet achter.

Doelloos platformen kan ook leuk zijn
Giana Sisters blijkt een doelloos platformavontuur te zijn. Dit staat echter niet in de weg dat het platformen zelf niet leuk in elkaar kan zitten. Wat meteen opvalt is de eenvoudige en soepele besturing. Je bestuurt Giana met de vierpuntsdruktoets, je springt met A of B en je kunt vuurballen schieten met X of Y, mits je eerst in “Punk Giana' veranderd bent. Giana reageert zeer precies op je bewegingen en ook het springen voelt overtuigend aan. Het is echter jammer dat het vuurballen schieten vrijwel waardeloos is. Punk Giana schiet haar vuurballetjes ongeveer op haar eigen tenen. Dit maakt het noodzakelijk om tegelijkertijd te springen en te schieten om monsters te raken die in de buurt zijn.

Grafisch weet het spel ook goed te overtuigen. De animaties zijn zeer vloeiend en de stijl van de game maakt van Giana een lief meisje en van Punk Giana een stoere meid die met een gelukzalige grijns vuurballen uit haar hand tovert. Het is ook zeer grappig om te zien hoe de domme monsters ondersteboven worden geschoten en dan de rest van het level met de pootjes omhoog blijven liggen.

De muziek is zeer opvallend in deze game. De eerste keer dat je de tonen uit je Nintendo DS hoort schallen, ben je verrast door de hoge kwaliteit van het geluid. De deuntjes die afgespeeld worden zijn pakkend en voegen voldoende toe aan de sfeer van de game. Het zorgt ervoor dat je in de eerste levels een vrolijk gevoel krijgt van lichthartigheid en avontuur.



Herhaling en eentonigheid
Giana Sisters telt 84 levels, maar helaas blijkt dat geen pluspunt te zijn. Ik ben ervan overtuigd dat de game beter af was geweest met de helft van de levels. Het level-design van al deze levels is ronduit slecht en komt ongeïnspireerd over. Een goed voorbeeld daarvan zijn de twee items die je in de game kunt krijgen: de cola-fles en de bubble-gum. Met eerstgenoemde kun je bepaalde blokken kapot spuiten, met de ander kun je in de lucht zweven. Klinkt als een aardige mogelijkheid om wat afwisseling in de levels te bouwen. Helaas bedachten de makers dat het wel makkelijk zou zijn om zo’n cola en/of bubble-gum automaat direct daar te plaatsen waar je dat item ook nodig hebt. Bijzondere muur? Daar vind je een cola automaat. Krijg je net bubble-gum, dan moet je gegarandeerd hier naar boven zweven. Alsof het dan nog niet duidelijk genoeg is, staat er vaak ook nog een bordje met een pijl die je de richting wijst. Het resultaat is dat ik het merendeel van de levels binnen twee minuten wist te doorlopen. Na zo'n vijf uur bleek het spel vervolgens uitgespeeld.

De achievements in de game voegen jammer genoeg ook weinig toe aan de uitdaging. Vrijwel alle achievements heb je in wereld vier al bereikt. Dat komt doordat uitdagingen als “versla 200 monsters' of “unlock een geheim level' vanzelf wel lukken, ook als je niet je best doet. Dan zijn er nog de rode diamanten die in ieder level te vinden zijn. Weet je ze in ieder level te vinden, dan speel je een bonuslevel vrij. Waar je in New Super Mario Bros. DS nog wel eens je hersenen moest laten kraken om een gouden munt te vinden, daar is dat bij de Giana Sisters belachelijk rechttoe rechtaan.

Neem daar nog bij dat er maar zes verschillende vijanden in het spel te vinden zijn, de eindbaas van iedere wereld exact hetzelfde is, alle werelden er identiek uitzien en er geen multiplayer aanwezig is, en je begrijpt dat de eentonigheid je op den duur stevig naar de keel grijpt.

Conclusie
Net als haar illustere voorganger is het ook in deze incarnatie van de Giana Sisters duidelijk dat de makers een poging hebben gedaan om bij de rode loodgieter af te kijken. Op het gebied van besturing, muziek en grafisch design is dat prima gelukt. Het is echter zonde dat ze hele grote steken laten vallen in het level-ontwerp, de afwisseling tussen de werelden en de uitdaging van de game. Jaren later blijkt Giana Sisters nog altijd een me-too product. Een leuk uitziende platform-game met slechte levels. Na al die jaren nog steeds hopeloos proberend om met een eigen ontwerp het “grote voorbeeld' te imiteren en daarbij, wederom, falend.