Donkey Kong Country Returns Review | 12 december 2010 04:07 | Auteur: Quint

Donkey Kong Country Returns - Quint
Ontwikkelaar Rare stal de harten van vele gamers in 1994 op de SNES met Donkey Kong Country. Wegens het succes werd in 1995 Donkey Kong Country 2: Diddy’s Kong Quest uitgebracht en in 1996 Donkey Kong Country 3: Dixie Kong’s Double Trouble!. Nu, in 2010, is daar Donkey Kong Country Returns voor de Wii, uit handen van Retro Studios. Retro Studios was eerder verantwoordelijk voor de ijzersterke Metroid Prime-delen en is daarom een zeer gerespecteerde ontwikkelstudio. Krijgen ze nog meer lof voor Donkey Kong Country Returns of krijgen ze er van langs met ‘zo had het moeten zijn’-argumenten?

1_SF8_A_logo_EUR_101011


Om aanwezig te zijn geweest bij de wereldwijde bekendmaking, maanden voor release een eerste hands-on te hebben gehad en om daarna de volledige versie in je Wii te schuiven, heeft iets magisch. Het is alsof je mee bent gegroeid met de titel en in dit geval was dat groeien meer dan nodig van de kant van de game. Wellicht herinneren sommige bezoekers het nog: mijn eerste indruk van Donkey Kong Country Returns was een zeer teleurstellende. Het voelde niet aan zoals ‘vroeger’ en er waren nieuwe dingen geïntroduceerd die afbreuk leken te doen aan de ervaring. Nu Donkey Kong Country Returns voltooid is, is mijn algehele beeld bijgeschaafd, maar het is nog steeds niet de titel waar ik zo op gehoopt had…

Review in vier delen
Deze review is opgedeeld in vier stukken, waarbij ieder stuk is geschreven door een andere redacteur. Iedere redacteur kent een andere achtergrond en heeft de game daarom op een andere manier ervaren. De stukken kennen ieder een apart cijfer en op het laatst wordt een gemiddelde van deze vier cijfers gebruikt als eindcijfer. Als co-op liefhebber was mijn keuze na bekendmaking van een co-op functie in Donkey Kong Country Returns snel gemaakt: ik zou hem van begin tot eind spelen in co-op en dat is dan ook gebeurd. Theun en Marcel hebben de game als Donkey Kong Country-fans enkel in de singleplayer gespeeld en Benjamin, die totaal geen ervaring heeft met de vorige Donkey Kong Country-titels heeft ook enkel de singleplayer gespeeld. Om een zo compleet mogelijk beeld te krijgen van Donkey Kong Country Returns is het daarom aan te raden alle stukjes te lezen.

You just messed with the wrong monkeys
Een vulkaanuitbarsting spuwt om onbekende reden allerlei vreemde instrumenten uit: van bongo’s tot banjo’s tot aan maracas. Al deze instrumenten hebben een gezicht en staan bekend als de ‘Tiki’. De Tiki bespelen met hun muziek en hun ogen de dieren in de jungle en geven ze de opdracht de bananen te stelen van Donkey Kong en Diddy Kong. Terwijl de twee apen even niet opletten, wordt hun gehele voorraad meegenomen. Echter, kort na deze gebeurtenis komen de gorilla en zijn maatje alsnog achter het delict en zetten ze de achtervolging in. Dit is het moment dat jij als speler de controle neemt over Donkey Kong en, in mijn geval, mijn medespeler van Diddy Kong.

37_main_2


Donkey Kong en Diddy Kong
Donkey Kong Country Returns is een sidescrolling platform-game pur sang. Je loopt van links naar rechts, verzamelt allerlei items, verslaat vijanden en probeert het einde van het level te bereiken. Tussendoor ga je eventueel de hoogte in of zelfs de diepte in richting de achtergrond. De afwisseling is groot en de game voelt daarom aan als een prettige vernieuwing in de hedendaagse sidescrolling platformers. New Super Mario Bros. Wii voelt ter vergelijking gelijk ouderwets aan wanneer je Donkey Kong Country Returns aan het spelen bent.

Het eerste dat opvalt bij het nemen van de controle over Donkey Kong, dat hij een soort van logheid kent. Wegens de zwaarte van het beest is een zeer kleine vertraging te vinden in zijn bewegingen en sprongen. Echter, waar het in de hands-on een enorme domper was, daar leek het nu te zijn opgelost. Het gevoel van het spelen met een zwaar beest is gewaarborgd gebleven, maar het zit de gameplay niet langer in de weg. Sprongen op lastige platformen kunnen goed getimed worden, ook al lijkt Donkey Kong lichtelijk naar de grond te worden gezogen. Dit idee wordt vooral veroorzaakt door de geluidseffecten die van ongekend hoge kwaliteit zijn. Het neerkomen op de grond, het springen op vijanden, het verzamelen van bananen: alles klinkt lekker, helder en goed verzorgd. Ter extra effect worden de meeste geluiden doorgespeeld richting de speaker in de Wii Remote wat echt een waardevolle toevoeging heeft.

Diddy Kong speelt wat vlotter. Gezien het aapje een stuk kleiner en lichter is, gaat springen ietwat sneller en soepeler. Om er een stapje bovenop te doen, beschikt Diddy Kong ook over een jetpack waardoor hij voor een gelimiteerde tijd in de lucht kan zweven. Op deze manier is het voor een tweede speler wat gemakkelijker om een level door te spelen dan voor de eerste speler. Gezien Donkey Kong niet beschikt over een jetpack, moet je bij dat personage je sprongen echt perfect timen terwijl je met Diddy Kong wat speling hebt. Mocht je de game in co-op spelen, dan maakt de speler die Donkey Kong aanneemt als character het zichzelf moeilijker, gezien je in de singleplayer wel met Donkey Kong toegang hebt tot de jetpack wanneer Diddy Kong op je rug zit. Om twee spelers toch een beetje tegemoet te komen, kan Diddy Kong schieten met pinda’s, zodat hij op afstand vijanden uit kan schakelen. Een leuke extra, maar uiteindelijk heeft het vrij weinig tot geen effect, omdat je vrijwel altijd vooruit loopt en Diddy Kong niet kan schieten terwijl hij aan het bewegen is.

44_SS_2


Trommelen
Een belangrijk element van Donkey Kong Country Returns is het trommelen. De exacte manier waarop dit gebeurt, is afhankelijk van welke je van de twee besturingsmogelijkheden hebt gekozen. Gezien ik de game enkel heb gespeeld met behulp van de Wii Remote en de Nunchuk, zal ik me enkel hier op richten. Voor de andere besturing, het zijwaarts houden van de Wii Remote, kun je onder andere bij Theun zijn stukje terecht. Shigeru Miyamoto, de bedenker van het personage Donkey Kong, vond het belangrijk dat de ‘slag-beweging’ van Donkey Kong terug zou keren en dat dit op een goede wijze zou zijn uitgewerkt. Deze slag-beweging zorgt ervoor dat Donkey Kong op de grond slaat en de omgeving om zich heen doet schudden. Deze beweging voer je uit door met de Wii Remote en de Nunchuk te trommelen. Echter, enkel trommelen met de Nunchuk of de Wii Remote volstaat ook, wat gelijk voor een hoop complicaties zorgt. Er zijn twee andere gameplay-mechanieken die uitgevoerd worden door het trommelen met de Wii Remote eventueel in combinatie met de Nunchuk: rollen en blazen. Rollen doe je door met de analoge stick een bepaalde kant op te lopen, waarna je met de Wii Remote een slag maakt. Echter, rollen uit stilstand is niet mogelijk doordat je dan op de grond slaat. Het blazen is nog erger: dit doe je door de analoge stick omlaag te houden waarna je met de Wii Remote slaat. Houd je de analoge stick niet precies naar beneden, dan zul je slaan en mocht je per ongeluk nog aan het lopen zijn, dan zul je rollen. Het zal meer dan eens voorkomen dat je deze fout maakt en zo de afgrond indondert. Het zit allemaal onnodig gecompliceerd in elkaar, zeker wanneer je je beseft dat de vierpuntdruktoets totaal geen functie heeft.

Niet alleen de uitvoering is vreemd, ook de bewegingen zelf zijn bedenkelijk. Het slaan van Donkey Kong op de grond is regelrecht afkomstig uit Donkey Kong Country, maar kent nu een aanzienlijk grotere functie. Door op de grond te slaan, kun je vijanden duizelig maken, dingen indrukken, ondergronden breken of geheimen ontdekken. Deze geheimen worden prijsgegeven doordat je bijvoorbeeld een plant of pot die zich in de achtergrond bevindt, kapot kunt maken. Vaak zit hier een puzzelstukje in, waarmee je artwork galeries vrijspeelt. Als verzamelgek of neurotisch aangelegd persoon wordt je hier al gauw de dupe van. Donkey Kong Country Returns nodigt uit om flink door het level te razen, maar je bent ontzettend geneigd toch even stil te staan en te trommelen wanneer je iets ziet waarvan je denkt dat het kapot kan. Om de beweging uit te voeren, moet je echter stil staan. Het is dit principe dat de vaart enorm uit de game haalt, al is de keuze is aan de speler zelf om het daadwerkelijk te doen. Het is niet nodig om de puzzelstukjes te verzamelen om het spel uit te spelen, maar de game legt wel duidelijke nadruk op het feit dat ze er zijn en dat je ze eigenlijk zou moeten hebben verzameld. Ik ervoer het grotendeels als negatief. Gezien ik het liefst niets oversla, werd ik gedwongen om de haverklap stil te staan en te trommelen, wat de gehele ervaring een vies nasmaakje gaf.

51_SS_9


Blazen
De nadruk op het trommelen valt op meerdere manieren te interpreteren, maar bij het blazen is dat zeker niet het geval. Ik zou durven zeggen dat het blazen het meest waardeloze gameplayaspect ooit is in een game. Sowieso is het onbegrijpelijk dat je met de Wii Remote moet slaan om een gorilla te laten blazen, maar het meest vreemde is nog dat het ongelooflijk weinig toepassing kent in de game. Zo nu en dan kun je wat paardenbloemen wegblazen of een fannetje laten draaien, maar dit had net zo goed weggelaten kunnen worden of worden vervangen door een plant die je kapot had kunnen trommelen. Het voegt niets toe, het is enkel irritant.

Kwaliteit...gemis?
Toch is Donkey Kong Country Returns in zijn geheel gezien een zeer prettige ervaring. Als je het trommelen en blazen zo nu en dan laat voor wat het is en lekker door de levels hopt, ervaar je de ontzettend hoge kwaliteit waar Retro Studios om bekend staat. De animaties zijn van verbazingwekkend hoog niveau, de bossfights zijn tof en de levels kennen een heleboel afwisseling die in mijn ogen allemaal zeer goed zijn uitgewerkt. Naast het lopen van links naar rechts, kun je ook op sommige stukken aan plafonden kleven, in mijnkarretjes rijden, in tonnen vliegen , op een neushoorn rijden en door de lucht worden geschoten. Hetgeen voor mij echter mist in dit rijtje, uit nostalgisch oogpunt gezien, is het onderwater zwemmen en het berijden van een zwaardvis, struisvogel, papegaai, slang, kikker en/of spin. Het had het allemaal completer doen voelen en de toevoeging ‘Returns’ in de titel meer gerechtvaardigd. Dit geldt ook voor het missen van andere Kongs: enkel Cranky Kong maakt zijn opwachting. Qua vijanden valt het ook tegen. De Kremlings hebben plaatsgemaakt voor de inspiratieloze Tiki met zo nu en dan een vleermuis of ander stom beest ter afwisseling. Ik miste de grote hamsters, bijen en krokodillen. Bovendien valt de wereldmap enorm tegen. De simpele levelbolletjes, de kaal-ogende omgevingen en het ontbreken van enige interactie doen totaal geen eer aan de originele Donkey Kong Country-wereldkaarten. Hoe teleurstellend al deze missers ook mogen zijn, het mag de pret niet drukken. De daadwerkelijke sidescrolling platformactie blijft werkelijk waar enorm sterk en dat voor zo’n twaalf uur lang. Hierna kun je nog alle puzzelstukjes verzamelen voor het vrijspelen van image galeries of alle K-O-N-G-letters verzamelen voor een aantal extra levels. Mocht dit allemaal zijn voltooid, dan heb je de mogelijkheid om binnen levels te racen tegen een gestelde klok.

Moeilijk
Donkey Kong Country Returns is ongekend moeilijk. Zoals eerder gezegd, is het voor de speler die Donkey Kong speelt in de co-op al sowieso lastiger doordat je geen jetpack hebt. Gelukkig heb je de mogelijkheid dit ten alle tijden te combineren door Diddy Kong op de rug te zetten van Donkey Kong. Op deze wijze kan de tweede speler even meeliften en kan de speler met Donkey Kong profiteren van de jetpack. Mocht je nu helemaal geen zin hebben om de tweede speler constant te dragen, dan kun je gewoon doorrennen en de ander achterlaten. Waar in New Super Mario Bros. Wii de camera werd uitgezoomd, daar blijft hij in Donkey Kong Country Returns gelijk. Wanneer een speler uit beeld verdwijnt, zal er een teller van drie seconden gaan lopen. Indien deze teller is afgelopen, wordt degene die uit beeld is automatisch naar de speler in beeld verplaatst. Een zeer wenselijke uitkomst, want op deze wijze heeft de snelle speler geen last van de langzame speler en kunnen de twee toch constant doorspelen. Echter, de co-op modus heeft ook een nadeel. Wanneer je een zeer moeilijk stukje tegenkomt waar beide spelers de eerste keer ongetwijfeld dood zullen gaan, dan zul je direct twee levens verliezen. Gelukkig is dit niet heel rampzalig. Je zult dusdanig veel bananenmunten verzamelen dat je levens kun kopen tot je een ons weegt. Toch vindt niemand het leuk om dood te gaan en kan dit voor de nodige frustratie zorgen. Het verzamelen van de K-O-N-G letters is weer terug en mocht je dood gaan, dan ben je deze kwijt in het betreffende level. Gelukkig wordt er gebruik gemaakt van checkpoints, waardoor de game niet geheel onvergeeflijk is. De checkpoints zijn goed geplaatst en zorgen er vaak voor dat je het vlak voor een moeilijk stuk opnieuw kunt proberen. Toch zul je soms tientallen keren dood gaan op hetzelfde stukje, omdat het spel echt heel lastig is. De ene speler vindt dit zeer vervelend, de andere vindt de uitdaging een frisse wind. Ikzelf val in die laatste categorie, maar zelfs voor degene in de eerste categorie is gedacht aan een oplossing. Na herhaaldelijk sterven op eenzelfde punt, zal een speler de mogelijkheid hebben om Super Kong in te schakelen. Super Kong speelt vervolgens het level voor je uit, tenzij je tussendoor de controle overneemt.

50_SS_8


Geluid en graphics
Hetgeen dat op muzikaal niveau opvalt is dat de muziek vrijwel identiek is aan de vorige Donkey Kong Country-delen. De deuntjes en muzikjes zijn lichtelijk veranderd en kennen hier en daar een andere invulling, maar over het algemeen is het één groot feest van herkenning voor de fans. Nieuwelingen zullen ook kunnen genieten van de muziek, want het is van een prima kwaliteit en prettig om naar te luisteren. De klassieke geluidjes zoals het grijpen van een banaantje of het pakken van een K-O-N-G-letter worden op klassieke wijze doorgestuurd naar je Wii Remote speaker voor een enorm versterkend en prettig effect. Qua graphics is Donkey Kong Country Returns lastig te beoordelen. De achtergronden, special effects en levels zijn grafisch indrukwekkend, maar Donkey Kong en Diddy Kong zelf vallen tegen. De haren hadden meer detail kunnen kennen zoals in bijvoorbeeld Donkey Kong: Jungle Beat, maar in plaats daarvan is gekozen voor een platter, meer cartoony aanpak. Dit is ook terug te vinden in de design-keuze van de vijanden en de hoofdbazen, waardoor het algehele beeld in ieder geval consistent is. Het past ook bij de kleurrijke omgevingen en objecten, dus wat dat betreft zit het goed. Op sommige punten wordt het roer radicaal omgegooid en kennen levels een silhouetten-insteek. Deze levels zijn buitengewoon sfeervol en zorgen voor een zeer prettige afwisseling.

Conclusie
Donkey Kong Country Returns is een ongekend sterke sidescrolling platform-game. Het spel kent ongelooflijk veel variatie en is zeer moeilijk. De toegevoegde co-op modus is een zeer leuke toevoeging en biedt spelers die de beschikking hebben over een vriend een zeer plezierige ervaring en nog meer uitdaging. De game slaat echter de plank mis betreffende de grote focus op het verzamelen van dingen die enkel gepakt kunnen worden door middel van het trommelen met de Wii Remote en/of Nunchuk. Daarnaast kan het gemis van aspecten als onderwaterlevels, meer Animal Buddies, meer Kongs, een mooie wereldmap en de Kremlings voor de fans als een domper aanvoelen. Toch heb ik als doorgewinterde Donkey Kong Country-fan genoten van deze titel en dat is waar het om draait. Donkey Kong Country Returns tilt het sidescrolling platform-genre naar een hoger niveau.

Quint's score: 8.5
Next articleGerucht: Wereldwijde Zelda launch in maart Previous articlePrijsvraagwinnaars 2x Donkey Kong Country Returns + 2x T-shirt

Reacties van gebruikers

Avatar
aprvdb | 12 december 2010 10:27 | #193618
lijkt me echt een mega gave game!!
Avatar
Ruben | 12 december 2010 13:06 | #193633
collapse
Ik krijg hem voor Kerstmis Smile Hij ziet er me zeer leuk uit. Jammer van de minpuntjes, maar ik denk dat ze de totale game-ervaring niet zullen tenietdoen.

Kleine opmerking: De Kremlings en King K. Rool zijn trademark van Rare. Sinds Microsoft Rare heeft gekocht, mag Retro Studio's en zelfs Nintendo deze niet meer gebruiken. Donkey, Diddy en Cranky kunnen ze dan weer wel gebruiken want daar heeft Nintendo de rechten op. Over de andere Kongs (Lanky, Tiny en Chunky) weet ik niet of ze van Rare of Nintendo zijn. Misschien niet, wat geresulteerd kan hebben in de afwezigheid van deze andere apen.

Dat is ook de reden dat één van mijn favoriete games (Banjo Kazooie) niet op de Virtual Console kunnen worden uitgebracht, want deze zijn ook eigendom van Rare.
Avatar
Marcel | 12 december 2010 13:25 | #193635
Reactie op post #193633 van Ruben
collapse
Dat is onzin Wink . Er zitten Kremling Trophy's in Super Smash Bros. Brawl en in Mario Strikers Charged staan ze op doel http://wiimedia.ign.com/wii/image/article/732/732720/mario-strikers-charged-20060914080827499_640w.jpg. Daarnaast zitten in Donkey Kong Jet Race allerlei Kongs en Kremlings.

Alle Donkey Kong en Starfox characters (zelfs die door Rare verzonnen zijn) zijn eigendom van Nintendo. Het enige waar Nintendo geen rechten op heeft zijn Rare's eigen franchises, zoals Perfect Dark, Banjo Kazooie en Conker's Bad Fur Day.
Avatar
Ruben | 12 december 2010 15:08 | #193647
Reactie op post #193635 van Marcel
Dan heb ik verkeerde bronnen Wink Bedankt voor de correctie. Ik vind het echt jammer dat Banjo Kazooie nu wordt verprutst door Rare, als je 'Banjo Kazooie' (voor de N64) vergelijkt met 'BK Nuts & Bolts' voor de Xbox360, kan je weinig goeds vertellen over 'het nieuwe Rare'... En ik wou echt zo graag dat Banjo Kazooie op de Virtual Console uitkwam. Ik heb echt úren op dat spel gespeeld (toen ik zo'n 4 à 5 jaar was). Samen met DK Country, DK 64 en Super Mario 64. Dat waren pas superspellen. Hopelijk geeft DKC Returns me terug dat gevoel Smile
Avatar
Jack the Flipperkast | 12 december 2010 14:02 | #193639
Nice!
Avatar
mauwie | 12 december 2010 14:37 | #193643
ik vind het een super spel. en het mocht ook weer eens eindelijk een wat moeilijkere game op de wii komen.
Avatar
dw4 | 12 december 2010 19:54 | #193658
dit is de beste game van het jaar voor mij!
alleen een beetje jammer dat er geen onderwater levels zijn en niet meerdere dieren waarmee je kan spelen. (komt misschien in een volgend deel, hoop ik Very Happy )
voor de rest heb ik geen minpunten Smile

de barrel rocket levels vind ik erg leuk,

het blazen is misschien nutteloos maar heb er geen last van, vind het wel leuk Smile

het zoeken naar de puzzelstukjes vind ik ook erg leuk, soms wel erg pittig Smile

de wereldkaart vind ik ook ok Smile
Avatar
Dracovski | 13 december 2010 16:02 | #193686
Klinkt als een tof spel. Wel jammer alleen dat er geen multiplayer voor met zijn vieren in zit. Dat was juist zo tof aan die nieuwe Mario.
Avatar
Mink | 13 december 2010 17:25 | #193707
Zeer mooie review! Ben het zelf denk ik meest eens met Marcel. Haha.
Avatar
Arno | 15 december 2010 18:27 | #193874
LOL, toch nog ff een diss in de conclusie richting Frank aka Lillbitch aka suck a Donkey Kongs dick Razz
Avatar
Martijn | 16 december 2010 14:38 | #193899
collapse
Niet 1 review, maar 4. Goed zeg! Kan nooit kwaad om een spel uit meerdere hoeken te belichten.

Zelf vindt ik het een geweldig spel, al moet ik wel toegeven: de originele games hebben een veel te hoge indruk achtergelaten, waardoor een nieuwe "Donkey Kong Country" nooit zal kunnen voelen als een "Donkey Kong Country 4". Het is een erg goede titel, maar wordt nog steeds overschaduwd door een 16 jaar oude game en zijn vervolgen.

Je komt een beetje in tweestrijd. Aan de ene kant wil je dat Retro verder was gegaan waar Rare gestopt was. Zelfde karakters, zelfde artstyle, zelfde gameplay, opbouw en muziekstijl.
Aan de andere kant wil je zien dat Retro zelf laat zien wat ze kunnen. Een eigen stempel erop drukken. Het spel eigen maken, in plaats van na-apen wat eerder gedaan is.

Retro heeft dit goed gecombineerd, maar op sommige punten kon het veel beter. Soms voelt het aan als "gebruik maken van wat er al was". Zo hadden ze zelf nieuwe animals en kongs kunnen introduceren, wat de gameplay afwisselender maakt en toch een nieuwe stempel drukt.

Dat geldt ook voor de vijanden, al komen de tiki en anderen mij meer over als vijanden, die eerder zouden passen in een oud "Crash Bandicoot"-spel. Geen Kremlings is jammer (in "Donkey Kong Jr." zaten al een soort klaptraps als vijanden), maar er zijn ook geen verdere bekende vijanden, zoals gieren, wespen of bevers.

Ook waren artwork-graphics van de originele games zeer rijk aan details. De neushoorn had een ruwe huid, de zwaardvis zag er glad uit, etc. Nu is alles cartoony. De sfeer is goed, maar anders. En aangezien de oude sfeer de sfeer van "donkey Kong Country" was, is dit misschien een belangrijk punt. De sfeer is niet zozeer minder, maar anders. En dat is iets waar je bij dit spel zowieso rekening moet houden. Dan is het gewoon een topgame.

Maar nu klink ik misschien wat veel als de nostalgisch ingestelde Cranky Kong. Jammer dat Cranky zelf niet meer klinkt als hijzelf eerder deed. Dat vat het goed samen. Alles is er, maar is het er nog wel?
Avatar
Volvagia | 16 december 2010 14:50 | #193900
Reactie op post #193899 van Martijn
collapse
waarom noem je nu precies hetgeen op wat Quint heeft gezegd, maar dan samengevat? had je net zo goed kunnen zeggen: ik ben het 100% met quint eens. was efficiënter geweest, niet?

nu heb ik zelf namelijk ook twee keer hetzelfde zitten lezen Weird ...
Avatar
Ruben | 16 december 2010 15:46 | #193901
Reactie op post #193900 van Volvagia
Wat is er nu weer Weird Er schrijft iemand een commentaar en het is alweer niet goed. Ik vind MVG's reacties altijd leerrijk en goed. Heeft Quint soms 'artwork-graphics' in de mond genomen? Dacht het niet. Als je het nu tweemaal leest, wees blij, dan weet je het dan toch extra goed Wink En is dat nu zo erg om zo'n drama van te maken. Moest hij nog exact dezelfde woorden gebruiken, maar nee... Weird
Avatar
Martijn | 16 december 2010 16:46 | #193902
Reactie op post #193900 van Volvagia
Aan Volvagia: Als je wat beter zou lezen, dan zou je zien dat het niet hetzelfde is als hetgene waar Quint over schreef en anders toch in ieder geval in mijn eigen woorden. Ik wou alleen even delen wat mijn bevindingen met het spel tot nu toe zijn. Is dat niet deels het idee van het kunnen reageren op deze site?

Als je het niet wil lezen, dan lees je het toch gewoon niet? Als je zo goed kritiek kunt leveren, type dan zelf eens wat nuttigers? Zo wordt ik wel benieuwd door jouw reactie, wat je zelf van dit spel vindt. Maarja, 75% van jouw reacties bestaan ook uit niets meer dan het afzeiken van anderen, waarbij zelfs schrijffouten en kleine details niet worden geschuwd. Dat is ook al vaker gezegd en daar gaat het niet om.

Waar het wel om gaat is dat ik het gewoon leuk vond om ook een stukje met mijn bevindingen te schrijven. Als je het niet kunt waarderen, dan lees je het maar niet.

Plaats een reactie

Log in of registreer een account om een reactie te kunnen plaatsen.

Donkey Kong Country Returns

Platform: Wii
Genre: Platform
Ontwikkelaar: Retro Studio's
Uitgever: Nintendo
Aantal spelers lokaal: 2
Online-ondersteuning: Nee
Releasedatum: 03 december 2010

Screenshots