Fans van de Harry Potter serie weten dat we inmiddels aanbeland zijn bij de zevende film over de jonge tovenaar. Aangezien het zevende boek te lang was om in één film te proppen is er gekozen voor een Part 1 en een Part 2. De onvermijdelijke games die horen bij deze films volgen dezelfde verdeling. De Harry Potter films zijn keer op keer van verrassend hoge kwaliteit en ook de laatste film weet goed te boeien. Kan Harry Potter and the Deathly Hallows Part 1 van EA hetzelfde gevoel losmaken?



Duik in het verhaal
Het verhaal van de film wordt ook door het spel gevolgd. Er is echter iets merkwaardigs aan de hand. Op details wijkt de game af van de film. Waarom is het ineens de vader van Ron die de erfenis van Dumbledore verdeelt en niet de Minister van Tovenarij? Waar is Loona gebleven op de trouwerij en waarom verdwijnen Ron en Hermione ineens samen op het Ministerie van Tovenarij? Het wordt nog merkwaardiger als je opdrachten moet gaan uitvoeren die helemaal niet voorkomen in de film. Ontsnappen uit een drakengrot? Gevechten op een verlaten fabrieksterrein? Het vreemde is dat deze veranderingen alleen voor verwarring zorgen en totaal niet aansluiten bij het verhaal van de film.

Een nieuw perspectief
EA gooit het in deze Harry Potter-game over een andere boeg. De game speelt als een third person shooter en switcht naar first person als je de Invisibility Cloak aantrekt (die overigens ook niet voorkomt in de film). Je loopt met de Nunchuk en gebruikt de Wii Afstandsbediening als je geweer. Het is de bedoeling dat je de camera draait door met de Afstandsbediening naar links of rechts te bewegen. Dat werkt, zelfs op de hoogste gevoeligheid en kleinste death zone, waardeloos. Met enige regelmatig blijft de camera hangen bij een muur of op Harry, waardoor je niets ziet. Doordat een target functie ontbreekt, kun je de camera niet ineens weer de goede positie opdraaien of focussen op een tegenstander. Deze maakt hier dankbaar gebruik van en heeft je al vol toverlood geschoten voordat je de tegenstander überhaupt in het vizier hebt. In de eerste schietscene kun je nog achter hooibalen schuilen met de “-“ knop, maar in het verder verloop van de game is deze functie, merkwaardig genoeg, afwezig. Je rent dus lukraak rond en schiet op alles wat beweegt intussen hopend dat je sneller bent dan je tegenstander. Dat is geen leuke manier van spelen en dat is eufemistisch uitgedrukt.



Afwisseling?
Level na level krijg je dit soort stompzinnige schietoefeningen voorgeschoteld. Hier en daar wordt dat afgewisseld met wat sluipopdrachten en een “zoek dat voorwerp' quest. De spanning uit de film is totaal niet terug te vinden in deze levels die angstwekkend lineair zijn. Het is zelfs zo erg dat er open doorgangen zijn in de game waar je niet doorheen kunt lopen omdat er een onzichtbare muur voor geplaatst is. Het spel wil je maar in één richting hebben en doet weinig moeite om de illusie te wekken dat de wereld veel groter is dan dat. Met de grootse omgevingen uit de film in gedachten is het een grote teleurstelling om in zo’n claustrofobisch spel te belanden. Denk ook maar niet dat je met een tweede speler op pad kunt. Het is allemaal uitsluitend een eenzame kwelling. Gezien de twijfelachtige kwaliteit van de game is het maar de vraag of je überhaupt vrienden had kunnen vinden die dit gedrocht met je zouden willen doorworstelen.

Iedereen aan dezelfde auto
De pixelbrei die het titelscherm van de game voor moet stellen voorspelt al weinig goeds over de verdere kwaliteit van de game. Echter, zelfs met dat voorbehoud aanschouw je verbijsterd de grafische aspecten. Wat EA hier tevoorschijn tovert, is ronduit beschamend en hoort zeker niet thuis op de Wii. De karakters zien er verschrikkelijk uit en de omgevingen zijn van bordkarton. Bij gesprekken prikken Ron en Hermione veelvuldig met hun hele arm dwars door je lichaam; dat moet geen lekker gevoel geven. Op straat zie je veel mensen echter dezelfde actie uithalen, dus het zal er wel bijhoren in het tovenaarswereldje. Opvallend is ook dat heel Londen dezelfde blauwe auto heeft en er nauwelijks mensen wonen. Het hele gevoel van massaliteit dat je in de film krijgt op locaties als de straten van Londen of het Ministerie van Tovenarij is volledig zoek in deze game.



Stupefy!
De audio in deze game is merkwaardig afwezig. Als je bijna dood gaat, komt er een angstaanjagend koortje opdagen, maar verder is de achtergrondmuziek nadrukkelijk rustig. Het helpt niet om de spanning te verhogen. Wen maar vast aan het geluid van knallende toverspreuken dat bestaat uit constant dezelfde zoef langs je oren. Nog irritanter is het feit dat je helpers enkel en alleen Stupefy rondknallen en dat ook iedere keer luidkeels verkondigen. Stupefy! Stupefy! Stupefy! Stupefy! Aaaargh!



Conclusie
Harry Potter and the Deathly Hallows Part 1 is een onvoorstelbaar slechte game. De graphics zijn bizar lelijk, de audio is van het niveau “Stupefy' en de besturing rammelt van voor tot achteren. De merkwaardige veranderingen in de verhaallijn en de afwezigheid van dezelfde spanning als de film maken deze game tot een waardeloze ervaring. Houd het maar bij de film en laat je niet verleiden om deze game aan te schaffen.