Geheel volgens de Sakurai-traditie is Kid Icarus: Uprising al een paar jaar in ontwikkeling. Meneer Sakurai neemt duidelijk graag de tijd voor zijn titels en onze laatste speelsessie met de game is dan ook al de tweede in vijf maanden tijd. Is er sindsdien een hoop veranderd?



In februari speelden wij de eerste speelbare versie van Kid Icarus: Uprising, de terugkeer van de gevleugelde held Pit. Nu, zo’n vijf maanden later, kregen we de kans om een verder gevorderde versie van de game te proberen. Bij het eerste level viel direct op dat er weinig was veranderd ten opzichte van de vorige versie. Het level kende dezelfde vijanden en omgevingen en de game zag er grafisch gezien hetzelfde uit: meer dan prima. Ook qua geluid bleek er weinig veranderd: Pit klonk hetzelfde en had dezelfde conversatie met de engel Palutena. Toch was er een kleine aanpassing in de besturing te bespeuren, hetgeen de vorige keer een groot kritiekpunt betrof, vooral wat betreft de cursor in combinatie met het touchscreen. Hierdoor verliep het luchtgedeelte van het spel wat vloeiender dan bij de eerste demo, wat het speelplezier van de game ten goede kwam.

Zweverig
Op de grond is het echter een ander verhaal. Zoals we in de vorige hands-on al opmerkten, is de besturing op de grond verre van ideaal. Hoewel je met een snelle zwiep op het touchscreen de cursor en daarmee ook de camera sneller kan laten draaien, gaat dit vaak nog niet goed doordat de game de snelle zwiep niet goed registreert. Het kan daarom nog wel eens voorkomen dat je overbodig veel aan het slepen bent op het touchscreen om de camera te draaien. Ook het lopen over de grond voelt vreemd: in plaats van dat Pit daadwerkelijk loopt, lijkt hij vlak boven de grond te zweven. Ook wat betreft de gameplay lijkt de game twijfelachtig: er valt een hoop weg te schieten en te meppen, maar het spel loopt daarmee het risico snel repetitief te worden. Dit is echter compleet afhankelijk van de diversiteit in de levels in de volledige versie. Het platformen op de grond is ook niet je van het, wat mede komt door de lastige besturing.



Gelukkig kende de nieuwe demo toch een aantal nieuwe elementen. In plaats van drie verschillende wapens kon je nu kiezen uit zes verschillende wapens, maar dit had weinig impact op de gameplay. Een voorbeeld van een nieuw wapen was een kanon, maar dit leek hetzelfde effect te hebben als de andere wapens. De inhoud van de levels was ook iets anders. Zo verscheen er in de lucht een enorm wezen met drie koppen die ruzie met elkaar leken te hebben. Aan het eind van het level was het de taak dit wezen te verslaan door de koppen er één voor één af te knallen. Het lijkt er hierdoor op dat elk level zal eindigen met een eindbaas, maar of deze allemaal even interessant zullen zijn, is nog de vraag. Bij deze eindbaas zat dat gelukkig wel goed, omdat het vermakelijk was om deze neer te halen door het zoeken naar de zwakke plek. Een ander nieuw aspect bleek de toevoeging van AR-kaartjes. Nintendo had een aantal kaartjes beschikbaar om uit te proberen, waaronder Pit, Palutena en Medusa. Wanneer je twee kaartjes tegen elkaar aan legde, verschenen de betreffende personages op je Nintendo 3DS-beeldscherm. Vervolgens kon je met een druk op de A-knop een gevecht starten, maar dit gevecht was verre van spectaculair. Het was compleet voorgeprogrammeerd en je had geen directe invloed op de actie. De poppetjes raakten elkaar daarbij niet direct, waardoor het geheel een beetje klungelig overkwam. Hopelijk was dit gedeelte van demo dan ook slechts een simpele demonstratie van wat ons te wachten staat met de AR-kaartjes, want in de huidige staat stelt het niet veel voor. De aangekondigde multiplayer-mode was helaas niet speelbaar tijdens onze speelsessie en hebben we dus niet kunnen testen.



Voorlopige conclusie
Kid Icarus: Uprising weet op dit moment opnieuw geen indruk te maken. Hoewel het gedeelte in de lucht prima werkt en best vermakelijk is, speelt het vrije gedeelte op de grond nog verre van ideaal. Ook is het afwachten hoeveel diversiteit de uiteindelijke versie van de game bevat. In essentie blijft de combinatie van on-rails gevechten met actie op de grond interessant, maar het team van Sakurai moet nog wel wat extra aandacht besteden aan het finetunen van de besturing en andere eigenaardigheden. Met de recente bekendmaking van de verschuiving van de releasedatum naar het eerste kwartaal van 2012, hebben ze dan ook nog even de tijd om van de game een eventuele topper te maken.