Naast een Wii-versie van Mario & Sonic op de Olympische Spelen - London 2012 staat er ook een Nintendo 3DS-versie op de planning. Deze versie, welke gepland staat voor februari 2012, heeft een aantal overeenkomsten met de Nintendo DS-versies uit de serie, maar staat voor het grootste gedeelte op zichzelf. Zijn er genoeg vernieuwingen en ziet het spel er veelbelovend uit? Wij speelden de demo om dat te ondervinden.

Geen NDS, wel 3DS
De Nintendo DS-versie van Mario & Sonic op de Olympische Winterspelen was de betere versie vergeleken met het Wii-deel. Het bevatte een aangename avonturenmodus waarin je Mario en Sonic hielp een wondere winterwereld te redden uit de klauwen van Dr. Eggman en Browser. Je speelde missies, minigames en loste ondertussen ook nog vermakelijke puzzels op. Daarnaast kon je genieten van Download Play en Multi-Card Play voor vier spelers en maakten de controls prima gebruik van alle mogelijkheden die de Nintendo DS te bieden had. De Nintendo 3DS-versie zet op sommige vlakken de aangename gameplay en opties voort, maar weet op andere punten niet te overtuigen.



Zeven onderdelen in één medley
De gespeelde demo bestond uit zeven onderdelen, samengevoegd in een sportieve medley die we in één keer konden doorlopen. De beschikbare onderdelen waren 20 kilometer hardlopen, balansbalk, judo, BMX, 100 meter borstcrawl, badminton en discus schieten. De meeste van deze sportieve minigames werkten echter niet zoals je zou verwachten. We nemen judo en badminton als voorbeelden. In beide onderdelen werden de sporten niet beoefend, maar was het een kwestie van timing en op de goede knoppen drukken. Zo werd bij judo verwacht dat je moeilijkere knoppencombinaties uitvoerde om zo de tegenstander aan de grond te krijgen. In badminton was het een kwestie van een keuze maken of de bal in of uit was en kiezen tussen opties op de vierpuntdruktoets en de A-knop. Deze onderdelen maakten de demo saai en het voelde alsof de makers niet goed over de integratie hadden nagedacht.

Aan de andere kant van het spectrum waren er ook vreemde eenden in de bijt zoals het 20 kilometer hardlopen. Hierin moest je op de maat van de muziek de stylus van links naar rechts bewegen op het touchscreen. Deed je dit goed genoeg, dan kreeg je langzaam maar zeker de voorsprong. Het betrof een aparte invalshoek, al bleek deze leuk om te spelen. 'Vreemd' in de negatieve zin van het woord was te vinden in de vorm van de 100 meter borstcrawl. In het origineel uit 2007 was het nog de bedoeling om met behulp van knoppencombinaties te winnen, maar hier blaas je enkel in de microfoon wanneer je met het hoofd boven komt drijven. Bijzonder was het zeker, maar nauwelijks interactief en daarmee saaier dan voorheen.

De andere drie spellen in de medley, BMX, balansbalk en discus schieten, waren het vermakelijkst. Ze maakten alle drie gebruik van de bewegingssensoren in de Nintendo 3DS voor een zeer toffe ervaring. Zo kon je in discus schieten met de gyroscoop overal rondkijken om daarna met de R-knop gerichte schoten af te vuren. Het was simpel, maar daardoor des te meer voor herhaling vatbaar. Het onderdeel BMX deed er een schepje bovenop door een volledige combinatie van knoppen en tilt te gebruiken. Zo bestuurde je de BMX door het parcours heen dankzij de Circle Pad en bij grote bulten maakte je de landing met behulp van de gyroscoop. Het onderdeel balansbalk is precies zoals het klinkt. Je moest je personage overeind zien te houden over een lange balk met behulp van de gyroscoop in de Nintendo 3DS. Het is vreemd voor even, maar het went snel waardoor je al gauw je score probeert te verbeteren.



Vragen, graphics en geluid
Net als in het geval van de Wii-versie, was het zo dat we niet meer dan een voorproefje op het spel kregen. We hadden graag willen zien welke personages we allemaal konden verwachten, welke party modes SEGA in het spel heeft verwerkt en hoe de andere minigames werkten, maar deze kans werd ons helaas niet gegund. In 3D en grafische opzichten zag Mario & Sonic er in orde uit. Het was een hele stap vooruit ten opzichte van de Nintendo DS-varianten. Het 3D-effect leek echter door de actie sneller op de ogen te werken dan bij andere Nintendo 3DS-spellen, waardoor de neiging om het 3D-effect af te zetten sterker was dan ooit te voren. Op muzikaal gebied kende de game net als in vorige delen aandoenlijke deuntjes, al lagen ze beter in het gehoor dankzij de stereo speakers op de Nintendo 3DS.

Voorlopige conclusie
De demo van Mario & Sonic op de Olympische Spelen - London 2012 voor de Nintendo 3DS was onbevredigend. Een viertal van de minigames was goed uitgewerkt, terwijl de andere drie bijzonder tegenvielen. Op dit moment ontbreekt er nog te veel informatie om een goede voorspelling te maken over het eindproduct, maar het is duidelijk dat de makers nog veel moeten doen, wil deze game een goed eindproduct worden. Gelukkig is het laatste woord dan ook nog niet gerept, want Mario & Sonic op de Olympische Spelen - London 2012 voor de Nintendo 3DS komt pas in februari 2012 uit.