The Legend of Zelda: Skyward Sword Review | 27 november 2011 23:59 | Auteur: Quint

Het was 3 juni 2009. De developer roundtable van Nintendo op de E3 in Los Angeles was in volle gang en Shigeru Miyamoto, de General Producer van de The Legend of Zelda-serie, liet op dat moment aan de wereld weten dat er een nieuwe The Legend of Zelda aan zat te komen voor de Wii. De jaren die daarop volgden werden omhuld door mysterie waarna pas in 2011 bleek dat de game al vijf jaar constant in ontwikkeling was bij een team bestaande uit meer dan 100 mensen. The Legend of Zelda: Skyward Sword was het grootste Nintendo-project ooit en men liet dat bij het Japanse bedrijf maar al te graag weten. We zijn nu eindelijk op het moment aangekomen dat de game in de Europese winkels ligt. De hamvraag is daarmee onvermijdelijk: was de game het lange wachten waard?

zelda_skyward_sword_logo


Hoog in de wolken
The Legend of Zelda: Skyward Sword vertelt het jeugdverhaal van Zelda en Link die samen als goede vrienden opgroeien in een land dat gestationeerd is boven de wolken: Skyloft. De wereld onder het witte dek is onbekend voor de Skyloft-bewoners, waardoor het dagelijkse leven bestaat uit het bezoeken van diverse luchteilandjes met behulp van een persoonlijke vogel. Echter, op een dag gaat een ogenschijnlijk vredevol vliegtochtje van Zelda en Link finaal mis: Zelda valt door de ruk van een wervelwind in een gat in het wolkendek. Het blijkt vervolgens Link zijn lot te zijn om Zelda te redden waarbij hij hulp krijgt van een zwaardspirit genaamd Fi. Samen trekken zij erop uit om de wereld onder de wolken te ontdekken alwaar een groot kwaad een plan blijkt te smeden voor complete werelddominantie. Zelda speelt een cruciale rol in het bewerkstelligen van dit plan en het is aan jou, Link, de taak om haar van dit noodgeval te redden en het kwaad te bestrijden.

Gewenning
The Legend of Zelda: Skyward Sword is al enkele uren speelbaar voordat je daadwerkelijk de grote wereld onder de wolken betreedt en je het avontuur tegemoet gaat. Er is duidelijk veel tijd gestoken in de opbouw van het verhaal en waar de één zal genieten van dit langzame uitdiepen, daar zal de ander zich achter de oren krabben met de Wii Remote uit verwarring. Aan welke kant je ook staat, het ietwat trage begin blijkt een cruciale benodigdheid, want het universum in deze The Legend of Zelda is anders opgemaakt dan je gewend bent van de spelserie. Gewenning voor de omgeving staat centraal in Skyward Sword en dat is dan ook hetgeen waar je mee bezig bent vanaf de eerste minuut. Met een grote luchtstad als centraal middelpunt is het voor je eigen bestwil om je hier thuis te voelen, want je zult er regelmatig rondlopen. Gelukkig is dit alles behalve moeilijk, want Nintendo heeft er voor gezorgd dat er constant nieuwe dingen gebeuren in je thuishaven waar dezelfde set aan personages bij betrokken zijn. Op deze wijze creëer je een band met de bewoners van Skyloft en begint je verblijf op Skyloft beetje bij beetje als een alternatief leven aan te voelen.

Zelda_SS_m1


Skyloft is naast je thuis ook de plek vanwaar je drie verschillende gebieden kunt bezoeken welke zich bevinden onder de wolken. Dit aantal lijkt in eerste instantie karig, ware het niet dat de drie gebieden gigantisch zijn en je ze allemaal meerdere keren aan zult doen. Het unieke is echter dat er door de context van het verhaal steeds andere dingen te doen zijn dan voorheen, waardoor elk bezoek verfrissend doch vertrouwd aanvoelt: een gewaagde mix die uitstekend blijkt te werken voor de Zelda-formule, want je verveelt je geen moment. Het zorgt ervoor dat je constant geboeid blijft, wat hand in hand gaat met de snelle aaneenschakeling van gebeurtenissen. Het verhaal wordt constant uitgediept en kent daarbij zeer originele invalshoeken wat de game doet aanvoelen als één grote achtbaanrit waar je pas uit stapt wanneer het spel is uitgespeeld.

Zwaardvechten
Het aandoen van dezelfde omgevingen is bij lange na niet het enige punt waar The Legend of Zelda: Skyward Sword afwijkt van zijn voorgangers. Zo leunt de game dit keer qua gameplay erg sterk op het zwaardvechten. Door de Wii MotionPlus-techniek zullen je bewegingen met je zwaard zeer nauwkeurig worden overgenomen door je groengemutste vriend. Een horizontale zwiep van rechts naar links is ook daadwerkelijk een dusdanige slag ingame en hetzelfde blijkt voor diagonale en verticale slagen. Echter, zo nu en dan laat het spel een letterlijk steekje vallen, waardoor dit in het heetst van de strijd voor enige frustratie kan zorgen. Desondanks is dat vaak te wijten aan je eigen manier van spelen: het is niet de bedoeling dat je lomp rondzwiept, maar op tactische wijze korte metten maakt met je tegenstanders. The Legend of Zelda: Skyward Sword kent hiermee een andere instelling dan andere Zelda-titels, want naar mate het spel vordert, wordt een simpel gevecht met een tegenstander een puzzel op zich. De motion controls voor het zwaardvechten en het gebruik van je schild werken over het algemeen verbluffend goed en voegen daarmee een bijzonder sterk element van realisme toe aan de ervaring. Het is hierdoor ondenkbaar geworden dat toekomstige The Legend of Zelda-games geen gebruik zullen maken van motion controls: je hebt jezelf nog nooit zo betrokken gevoeld bij Link’s avonturen als in Skyward Sword.

zelda_skyward_sword_s-28


Meer motion control
Met een zeer solide basis voor het zwaardvechten dachten de makers ongetwijfeld dat het motion control-principe op meerdere vlakken op goede wijze kon worden toegepast. Dit is dan ook ruimschoots gedaan: het vliegen met je vogel, het balanceren op een touwtje, het zweven door de lucht en het losrukken uit een spinnenweb zijn enkele voorbeelden die allemaal worden uitgevoerd met behulp van motion controls. Het is te begrijpen dat je hier als speler die het niet zo heeft op het maken van vele armbewegingen, helemaal ziek van wordt, maar het valt niet te ontkennen dat de besturing goed zijn ding doet en je ook op deze vlakken meer betrokken laat raken bij het avontuur. Het zorgt er zelfs voor dat je in een enkel geval verbaasd bent dat de motion controls voor die ene gebeurtenis niet worden ingezet, hetgeen aangeeft dat de besturing al gauw eigen kan worden gemaakt. Echter, het moet worden gezegd dat in een enkel geval, zoals bij het zwemmen onder water, de motion controls voor meer inaccurate bewegingen zorgen, hetgeen onnodig aanvoelt op zo’n moment. Daarbij komt het regelmatig voor dat de Wii Remote opnieuw gekalibreerd dient te worden tijdens het richten met een bepaald wapen. Dit kan echter zeer gemakkelijk gedaan worden door een simpele druk op de omlaagknop van de vierpuntdruktoets, maar het blijft een vreemd gegeven dat dit zo nu en dan daadwerkelijk nodig is.

Compactheid en scripted filmpjes
Zoals gezegd, kent The Legend of Zelda: Skyward Sword een ietwat andere opzet dan je gewend bent uit vorige delen. De inspiratie van de hub-wereld van Super Mario Galaxy 2 is sterk aanwezig wat er zo nu en dan voor zorgt dat de game enigszins rechtlijnig aanvoelt. Al zijn de gebieden onder de wolken nog zo groot, het feit dat het spel zorgt voor een compact overzicht door de heldere indeling van de wereld, creëert de overtuiging dat je alles binnen een handomdraai kunt bezoeken. Het nieuwe, ijzersterke save-systeem versterkt dit gevoel: wanneer je een save-punt bereikt, kun je aldaar saven, maar je kunt er op vele plekken ook voor kiezen om terug de lucht in te gaan. Wanneer je het gebied dat je op dat moment verlaat later nogmaals bezoekt, heb je de optie om te landen op de plek waar het save-punt zich bevond. Dit zorgt voor een zeer snelle manier van transport wat meer dan welkom is in de grote gebieden van de game. Hetgeen echter jammer is, is dat het niet mogelijk is om direct van locatie tussen save-punten te wisselen. Je bent hierdoor verplicht eerst de lucht in te gaan om vervolgens door hetzelfde gat te springen, waarna je dan pas op de gewenste plek kunt landen. Dit gaat gepaard met een aantal scripted filmpjes die je telkens weer ziet langskomen en daarmee de snelheid uit het spel halen.

zelda_skyward_sword_s-1


Dit laatstgenoemde kom je meer dan eens tegen. Zo is het in The Legend of Zelda: Skyward Sword mogelijk om diverse materialen en insecten te verzamelen om deze vervolgens in te zetten als upgrades voor je wapens of potions. Echter, wanneer je het spel afsluit en later weer opstart, zul je bij elke nieuwe vondst op dit gebied hetzelfde scripted filmpje te zien krijgen met het type materiaal of insect waar je je handen op hebt weten te leggen. Dit werkt ongetwijfeld op de zenuwen en had beter permanent weggelaten kunnen worden na een eenmalige introductie van de betreffende aanwinst.

Verzamelen tot je een ons weegt
Ondanks de overtuiging van de compactheid, is The Legend of Zelda: Skyward Sword de grootste en meest uitgebreide The Legend of Zelda-titel ooit. In Skyloft kun je diverse, kleine eilandjes bezoeken, waar je vervolgens vrijgespeelde schatten kunt openen. Deze schatten speel je vrij door speciale Goddess Cubes te activeren tijdens je avontuur onder de wolken. Samen met de vertrouwde Pieces of Hearts en nieuwe verzamelelementen zoals de Gratitude Crystals, insecten, diverse materialen en medailles maakt dit van Skyward Sword een walhalla voor mensen die graag dingen bijeen sprokkelen. Dit verzamelaspect wordt doorgevoerd op het gebied van speciale items, maar dat is wat minder geslaagd. Waar je in vorige The Legend of Zelda-games een gat in de lucht sprong wanneer je meer bommen bij je kon dragen of je een sterker wapen kreeg, daar kom je nu om in de hoeveelheden upgrades die overal liggen verspreid. Dit is onderdeel van een nieuw concept in de game wat je een maximaal aantal items bij je laat dragen naast je standaard wapens. Het is hierdoor een kwestie van keuzes maken: ga je voor meerdere empty bottles en een grotere hoeveelheid slingshot ammunitie of draag je liever meerdere schilden bij je voor het geval dat er één kapot gaat? Dit nieuwe gameplay-principe is vrij onwennig, doordat de bevrediging van het krijgen van een nieuw item of upgrade een stuk minder speciaal aanvoelt. Hierdoor leidt enkel het krijgen van een daadwerkelijk nieuw wapen tot het klassieke “Oh, yes!'-gevoel, terwijl de andere dingen al gauw gezien worden als zaken die simpelweg te koop zijn op verschillende plekken in de spelwereld. Het gegeven dat er opnieuw met rupees wordt gestrooid, helpt hier niet bij.

zelda_skyward_sword_s-22


Echter, de wapens zelf maken veel goed. Ze maken ieder op innovatieve wijze gebruik van de motion controls. Het nieuwe wapen genaamd de Beetle mag daarbij officieel bestempeld worden als het beste, nieuwe item wat een The Legend of Zelda-game ooit heeft gekend. Het is bijzonder prettig om een op afstand bestuurbare kever door de levels heen te loodsen. Het geeft gek genoeg een veel voldoening om op die wijze rupees te verzamelen of om simpelweg de omgeving die voor je ligt te bekijken. De slimme programmeurs bij Nintendo hebben er daarbij voor gezorgd dat er geen misbruik kan worden gemaakt van het item, wat op nette wijze wordt doorgevoerd: wanneer je op plekken komt waar je niet hoort te kunnen komen, zal de Beetle stoppen met vliegen en terug in je handen terecht komen.

Thema’s, kerkers en puzzels
Globaal gezien kent The Legend of Zelda: Skyward Sword een aantal thema’s dat terugkomt in diverse omgevingen. Zo zul je je opnieuw bevinden in een vuurgebied, een watergebied, een bosgebied en een woestijn. Dit keer zullen de thema’s elkaar echter diverse malen overlappen, wat er voor zorgt dat je nooit weet wat je te wachten staat. Vanaf het moment dat je landt tot aan het moment dat je aan het einde van je doel in het betreffende gebied weer opstijgt, zul je vele, bijzondere momenten meemaken die opnieuw getuigen van de creatieve meesterbreinen bij Nintendo. Je zult compleet nieuwe personages ontmoeten die ieder hun eigen probleem hebben en je vaak op humoristische wijzen op sleeptouw nemen. Daarbij zijn ook de vijanden onder handen genomen: compleet nieuwe ontwerpen van de Bokoblins staan je te wachten die naar mate het spel vorderen steeds behendiger worden in het afweren van je zwaardaanvallen. Daar blijft het echter niet bij, want het spel zit vol met nieuwe vijanden die vaak op unieke wijze verslagen dienen te worden. Het is daarbij voor het eerst zo dat meerdere vijanden je daadwerkelijk tegelijkertijd aanvallen, waardoor je al je flanken in de gaten moet houden.

zelda_skyward_1021_16


De wegen die leiden tot een kerker voelen tevens levendiger aan dan ooit tevoren. Het is duidelijk dat er een gigantische hoeveelheid creativiteit zit verwerkt in het spel, wat er een enkele keer voor zorgt dat er een ietwat vreemd spelprincipe tussendoor glipt. Over het algemeen zorgt het er echter voor dat je de game blijft spelen en je constant met een glimlach op je gezicht het spel hanteert. Eenmaal aangekomen in een kerker wordt je des te meer verrast. Zonder concrete dingen te verklappen, kan gezegd worden dat de kerkers in The Legend of Zelda: Skyward Sword de absolute troef zijn van het spel. Het standaard concept van een donkere tempel vol vijanden uit vorige Zelda-games wordt overboord gegooid wat zorgt voor een bijzonder prettige en originele insteek. Je hebt nog nooit met zoveel plezier een kerker doorlopen om uiteindelijk de hoofdbaas te bereiken. Deze laatstgenoemde wezens vallen dit keer echter wat tegen: ze zijn vaak te gemakkelijk in de uitvoering en kennen in vergelijking met de rest van het spel een aanzienlijk minder originele insteek dan je zou verwachten.

Ook de puzzels worden nooit echt lastig en dat is jammer gezien de laatste kerker bewijst dat het spel wel degelijk had kunnen beschikken over diverse breinbrekers. Daarbij geeft het spel je al gauw ongewild een te grote hint door middel van bordjes of zeer onsubtiele, dikgedrukte zinsdelen die in beeld verschijnen door Fi. Het was in de meeste gevallen leuker geweest, en ongetwijfeld uitdagender, wanneer een dusdanige hint achterwege werd gelaten en de speler meer zelfstandigheid werd opgelegd. Desondanks staat The Legend of Zelda: Skyward Sword garant voor zo’n 50 uur aan gameplay: 30 uur wanneer je je enkel bezighoudt met het singleplayer-verhaal en twintig uur extra voor de vele side-quests. Ben je niet bekend met de The Legend of Zelda-serie of ben je over het algemeen een speler die het graag rustig aandoet, dan kun je hier gerust twintig uur extra bij optellen wat het totaal op een overdonderende 70 uur aan speelplezier zou brengen. Een ongekend hoog aantal voor een Nintendo-game.

ZeldaSSE35


Silent Realms
Doordat The Legend of Zelda: Skyward Sword je bombardeert met creatieve uitspattingen die het avontuur zo bijzonder prettig maken, voelt het principe van de Silent Realms des te vreemder aan. Het spelmechanisme achter de Silent Realm is vergelijkbaar met een mix tussen de concepten van de Spirit Tower uit The Legend of Zelda: Phantom Hourglass en de Tears of Light uit The Legend of Zelda: Twilight Princess. Het is de bedoeling dat je vijftien verschillende tranen verzamelt terwijl je niet geraakt en gezien mag worden door diverse bewakers en spoken. Waarom dit element een aantal keer terugkomt in Skyward Sword is een raadsel, want dit onderdeel werd zeer omstreden ontvangen in de twee eerdergenoemde The Legend of Zelda-games. De Silent Realms zorgen voor een gezonde dosis uitdaging, maar passen qua stijl niet goed bij het spel: ze zetten te veel druk op de speler en brengen een onaangename sfeer met zich mee.

Graphics
Een punt van discussie welke bestaat sinds de aankondiging van The Legend of Zelda: Skyward Sword betreft de grafische stijl van het spel. Door de jaren heen lijkt Nintendo veel gesleuteld te hebben aan het uiterlijk, maar de schilderijachtige effecten hebben altijd centraal gestaan. Het eindresultaat mag er hoe dan ook zeker wezen. De mix tussen realistische en cell-shaded graphics met daaroverheen een surrealistisch sausje werkt bijzonder goed en maken van het spel een bewegend kunstwerk. Achtergronden vervagen met behulp van een zeer fraai waterverfeffect, het sterk gebruik van schaduwen zorgt voor een authentiek gevoel en special effects zoals zwevend stuifmeel en rookwolkjes zorgen ervoor dat het spel zijn mannetje staat in deze HD-generatie. Helaas is het wel zo dat door de gekozen grafische stijl mensen met een Full HD-tv meer dan eens getreiterd zullen worden door kartelrandjes. Hier kan het spel zelf echter niets aan doen – op een SD TV merk je er niets van – maar het is wel iets waar rekening mee gehouden dient te worden indien er een Full HD-tv in de kamer staat. Echter, zelfs wanneer daar sprake van is, kent de game over het algemeen een erg mooie look die elke Nintendo-fan, eventueel op den duur, zal kunnen waarderen.

zelda_skyward_1021_03


Geluid
Een unicum wat betreft de soundtrack van The Legend of Zelda: Skyward Sword is dat het spel gebruik maakt van een orkest om het geluid ten gehore te brengen. Het was jarenlang een punt van kritiek, maar dankzij het succes van de orkestrale soundtrack in de Super Mario Galaxy-games heeft Nintendo besloten om ook de overstap te maken naar de The Legend of Zelda-serie, waarvan Skyward Sword de eerste toepassing is. Met een zeer catchy nieuwe themesong en diverse klassieke deuntjes kent de game kwalitatief gezien de beste soundtrack uit een The Legend of Zelda-game ooit. Het bombastische gevoel wat het orkest met zich meebrengt, vertaalt zich perfect naar de belevenissen die je in het spel meemaakt en zorgen ervoor dat je avontuur nog epischer wordt dan het al was. Geluidseffecten zoals de strijkende instrumenten bij het raken van een tegenstander getuigen van muzikale genialiteit. Daarbij wordt het speakertje in de Wii Remote beter ingezet dan ooit tevoren, wat het geheel een auditieve afwerking meegeeft van een ongekend niveau.

Te veel om op te noemen
The Legend of Zelda: Skyward Sword kent te veel creatieve uitspattingen en elementen om ze allemaal te verwerken in deze review. Of het nu gaat om het meeslepende verhaal dat voor The Legend of Zelda-fans tot aan het einde toe een blik aan langverwachte informatie opentrekt, de mogelijkheid om in first person met je zwaard als een soort ‘metaalzoeker’ op zoek te gaan naar vooraf ingestelde voorwerpen, het kunnen rennen met Link door de A-knop in te drukken, het kunnen spelen van tal van creatieve mini-games, het bespelen van een muziekinstrument, een geheel spelsysteem achter het verzamelen van Gratitude Crystals, insecten, materialen en medailles, of de implementering van de Super Guide die spelers de mogelijkheid biedt door middel van diverse filmpjes hulp te krijgen: de The Legend of Zelda: Skyward Sword heeft het allemaal. Hetgeen echter achter al deze spellagen recht overeind blijft staan, is een bijzonder prettige ervaring die je voor tientallen uren geboeid zal houden. Hierdoor zijn de kleine minpuntjes te vergeven en heb je constant het idee dat je te maken hebt met de oude, vertrouwde Nintendo-magie.

ZeldaSSE37


Conclusie
The Legend of Zelda: Skyward Sword is een onvergetelijk avontuur van ruim 50 uur van ongekende klasse. Nintendo heeft al haar creativiteit de vrije loop gelaten en dit is terug te zien in een verfrissende, nieuwe aanpak gemixt met vertrouwde elementen die een The Legend of Zelda-game kenmerken. Door het gebruik van de Wii MotionPlus-techniek voor het zwaardvechten kun je jezelf na het gebruik van deze besturing niets beters voorstellen. De bombastische, orkestrale soundtrack met ongekend sterke geluidseffecten en de zeer geslaagde grafische stijl maken van het geheel een spel dat de perfectie nadert. Zo nu en dan is men een tikkeltje te ver gegaan met de nieuwe ideeën, is er minder uitdaging dan gewenst en is er hier en daar een frustratiemomentje te bespeuren, maar deze minpuntjes vallen in het niet vergeleken met de kwalitatieve grootsheid die het spel tentoonstelt. The Legend of Zelda: Skyward Sword rechtvaardigt het bezit van een Wii en doet dat geheel opzichzelfstaand: een buitengewoon bijzondere prestatie.
9,6
N1-score
  • + Het meeslepende verhaal dat veel losse eindjes aan elkaar knoopt
  • + Het zwaardvechten werkt uitstekend
  • + Veel verfrissende en creatieve elementen die goed worden toegepast
  • + De kerkers zijn indrukwekkender dan ooit tevoren
  • + De grafische stijl is zeer geslaagd
  • + De soundtrack en sound effects zijn van een ongekend niveau
  • + Ruim 50 uur aan gameplay
  • - De hoofdbazen vallen wat tegen
  • - Niet zoveel uitdaging als gehoopt voor Zelda-kenners
  • - De Silent Realms passen qua stijl en gameplay niet goed bij het spel
  • - Zo nu en dan vertraging in de game door herhalende, scripted flmpjes
  • - Het nieuwe item-(upgrade)systeem is onwennig
Next articleF1 2011 launch trailer Previous articleDisney Universe

Reacties van gebruikers

Avatar
Beterdanjij | 28 november 2011 04:11 | #204236
Is t uiteindelijk toch nog goed gekomen met de Wii, maar niet zo goed als we gewend waren. Motion plus kan dus toch echt iets toevoegen.
Avatar
Joost | 28 november 2011 11:41 | #204237
Ahh, getten deze hap...!
Avatar
Zmaster | 28 november 2011 13:26 | #204241
Geweldige game, had al zoiets verwacht. De kerkers zijn idd het hoogtepunt Worship

"Het zorgt er zelfs voor dat je in een enkel geval verbaasd bent dat de motion controls voor die ene gebeurtenis niet worden ingezet, hetgeen aangeeft dat de besturing al gauw eigen kan worden gemaakt. "

Haha grappig, dit gevoel had ik ook een aantal keer.

Overigens vind ik het savesysteem maar matig, je zou IMO overal moeten kunnen saven. Daarnaast stellen de upgrades weinig voor, ik heb tot nu toe (26 uur) maar één item geupgrade. Over de uitdaging; ik vind 't wel af en toe uitdaging hebben, zeker als je het vergelijkt met Super Mario Galaxy (2) en Twilight Princess.

Vinden jullie trouwens niet dat de harp in dit spel vrij kut is? Normaal gezien waren de instrumenten en muziekjes die daarbij horen altijd vrij memorabel, in Skyward Sword helemaal niet. Behalve de eerste tune dan. Voor de rest is de muziek in de game wel top hoor.

Ironisch dat dit wss de laatste goede Wii game is, terwijl de controls hier laten zien wat de Wii echt had moeten zijn.

Avatar
Ruben | 28 november 2011 16:55 | #204251
Zeer mooie review, ik ben het er ook volledig mee eens. Ik zit nu bijna aan de Temple of Time en heb er zo'n 11 uur opzitten.

Magnifiek spel, ik beleef het als een soort sprookje. Een paar minpuntjes die het geheel nóg beter zouden hebben gemaakt zijn er, maar die zijn te verwaarlozen.

Ik ben, als grote Zelda-fan, ook enorm nieuwsgierig naar het verdere verhaal Smile
Avatar
Masterswordish | 28 november 2011 16:59 | #204253
- De tekst in de game
Avatar
NintendoJeroen | 28 november 2011 17:04 | #204254
Vervelende cutscenes? Valt wel mee toch...
Avatar
Xander R | 28 november 2011 17:39 | #204264
Ik ben het volledig eens met deze recensie, zeker over het stuk van de Silent Realms. Deze zijn in mijn ogen te stressvol en zijn ook totaal niet leuk om te doorlopen.

In het begin waren de motion-controls voor mij heel erg wennen, en ik had ook sterk mijn twijfels over de meerwaarde van motion-controls in een spel als Zelda. Nu ik echter het spel heb uitgespeeld is het inderdaad moeilijk om je een toekomstige Zelda voor te stellen zonder motion-controls. Ik ben dan ook erg benieuwd naar hoe Nintendo dat bij de volgende Zelda op de Wii U gaat aanpakken. Terug naar slaan met de B-knop kan nu natuurlijk niet meer.
Avatar
christian | 28 november 2011 18:06 | #204266
ik sluit me grotendeels aan bij de samenvatting, de cutscenes zijn inderdaad irritant vooral in het begin. ik kreeg zowat het gevoel dat de hele game for 90% uit cutscenes zou bestaan! gelukkig is dat niet zo :3. verder vind ik de eindbazen wel best, de silent realms ben ik nog niet (denk ik) want ik ben pas in eldin. item upgrade systeem is geweldig en ik ben er gelijk aan gewent. en het is genoeg uitdaging. ik geef een 9.8
Avatar
hsBoy1 | 28 november 2011 18:09 | #204267
Ja, ik vind de cutscenes ook niet zo heel vervelend. Dat is denk ik maar persoonlijk..

Ben het grotendeels eens met deze review, maar ik vind het upgrade-systeem zeker wel cool. De game krijgt er een beetje een RPG stijl van en ik vind het vet dat je echt 'ingrediënten' moet zoeken wil je bijvoorbeeld je Slingshot geüpdatet krijgen. Ook vind ik de kerkers en tempels indrukwekkend, maar niet 'indrukwekkender dan ooit tevoren', het heeft nog steeds veel trekjes van oudere Zelda games en bij een aantal puzzels had ik zoiets van, 'als Zelda fan vind ik dit wel heel voorspelbaar...'

De soundtrack is heel erg vet, maar de stadjes muziek vind ik nog een beetje gewoontjes (in vergelijking met bijvoorbeeld: The Windwaker). Misschien wordt dit nog beter aangezien ik het nog lang niet uitgespeeld heb.. Vind het altijd wel een belangrijk aspect in de Zelda series, vandaar dat ik daar erg kritisch op ben Razz .

Wat ik eigenlijk het slechtst vind aan heel Zelda is dat ze nooit echt met checkpoints gewerkt hebben... Ik irriteerde me dood als ik, nadat ik het spel had uitgeschakeld, steeds weer aan het begin van de tempel moest beginnen en die hindernissen weer moest doorlopen om vervolgens halverwege de tempel verder te gaan waar ik gebleven was. In Skyward Sword is dit gelukkig een stuk verbetert met die Save Statues en vind ik dat echt een groot pluspunt!

Verder vind ik de review super en heb ik er ook echt op gewacht, altijd lekker uitgebreid en goed verwoord. Inderdaad teveel om op te noemen want het is een top game. Aanrader voor iedereen die een epische single player wil spelen.

Nintendo heeft haar Zelda verjaardag echt goed gevierd dit jaar, met name door deze knaller van een game, en N1ntendo heeft dit prima bijgehouden Smile .
Avatar
phoenixriechie | 28 november 2011 18:12 | #204268
Goede Review, kan me overal goed in vinden. Nu maar hopen dat de motion-control zwaardgevechten blijven bestaan in de toekomstige spellen voor een console.
Avatar
skull kid | 28 november 2011 18:20 | #204269
kwa verhaal is dit nog de best zelda die er is vind ik, de uitdaging gaat daarin tegen nog wel. ik vind dat die 6 hartjes in het begin niet echt nodig waren hopelijk is dat wel zo in hero mode.vanaav maar ff de eindbaas verslaan. verder vind ik de silent realm juist leuk, daar zat wel wat meer uitdaging in en irritatie, ook lekker veel cutscenes en prachtige muziek. ben benieuwd wat de toekomst voor zelda in petto heeft.
Avatar
Captain-Retardo | 28 november 2011 21:04 | #204275
Goede review, met de minpunten kan ik mij ook heel erg vinden.
Avatar
Niek | 28 november 2011 22:46 | #204279
collapse
Ik kan me wel in de score vinden. Sommige minpunten ben ik het niet mee eens. Vooral over de Silent Realms. Dit is gameplay dat al sinds OOT aanwezig is en ik zou het jammer gevonden hebben als het er niet in had gezeten. Daarnaast is de ambience in de Silent Realms ook het mooiste uit het hele spel.
Avatar
Volvagia | 29 november 2011 21:26 | #204341
Reactie op post #204279 van Niek
huh? waar komt zoiets voor in OOT Weird ? juist alleen in phantom hourglass en twilight princess zoals ook in de review staat. ik denk dat je dingen door elkaar haalt. ik vind de silent realms ook vreselijk, net als die elementen in phantom hourglass en twilight princess.

geniale review trouwens, heb er van genoten. ik kan me vreemd genoeg werkelijk waar overal in vinden. zit nu op 48 uur en ben bij de hoofdbaas. geweldig spel!
Avatar
wiijordends | 29 november 2011 13:42 | #204295
Prachtige review het spel heeft een meeslepend verhaal.

Mijn postivie puntjes zijn te veel om op te noemen dus vertel ik de negatieve maar:

- Telkens heb je het gevoel bijna het einde van het spel berijkt te hebben na de zand tempel
- Met de ocarina, panfluit,... kon je noten spelen. Bij de harp kan je alleen van links naar rechts bewegen.
Avatar
theadultstijn | 29 november 2011 20:17 | #204332
beste spel dat ik gespeelt heb!
Avatar
wasp | 01 december 2011 00:29 | #204405
gespeeld
Avatar
Tocks | 03 december 2011 00:02 | #204471
Zeker de moeite waard, maar die constante onderbrekingen... daarvan krijg ik soms echt de neiging om m'n remote door het beeldscherm te gooien. Waarom in godsnaam moet je elke keer dat je zo'n upgrade material krijgt eerst zien dat Link het dolblij in de lucht houdt, vervolgens die tekst die je al 100 keer hebt gezien, daarna het menuscherm om nog even te benadrukken dat je het item echt hebt gehaald? Ik kan er niet bij hoe dat door het testen heen is gekomen, bij elkaar duurt het zeker 5 seconden, en is het enorm storend. Ook Fi die regelmatig Captain Obvious speelt (of gewoon nutteloze informatie geeft) en je vervolgens dwingt om te luisteren (meer dan Navi).

De pluspunten maken dit dan wel goed, hoewel ik het zelf rond de 90 zou geven. De boss battles zijn lachtertjes tot zo ver, ik word meer geraakt door die Bokoblins met elektrische zwaarden dan dungeon bosses. Daarentegen zijn de dungeons zelf wel uitdagend af en toe, het is een welkome verassing om weer eens regelmatig vast te zitten, ook al is het maar even.
Avatar
hsBoy1 | 17 juni 2012 16:58 | #209853
Vandaag inmiddels het spel uitgespeeld. Inderdaad, zeer geleidelijk, maar ik heb er super veel van genoten! Ik heb het spel echt kapot gespeeld, ruim 80 uur volgemaakt aan Skyward Sword! Alle items gehaald, alle minigames, alle sidequests en alle Goddess Cubes ook binnen. Echt de langste Zelda ooit en wat mij betreft, samen met The Windwaker, de beste Zelda ooit.

Kortom, super goede game en ik geef het zeker een 9.5! Op naar de volgende! Smile

Plaats een reactie

Log in of registreer een account om een reactie te kunnen plaatsen.

The Legend of Zelda: Skyward Sword

Platform: Wii
Genre: Adventure
Ontwikkelaar: Nintendo
Uitgever: Nintendo
Aantal spelers lokaal: 1
Online-ondersteuning: Nee
Releasedatum: 18 november 2011

Screenshots