De laatste jaren lijkt er maar één koning te zijn op het gebied van first-person shooters. Hoewel de Call of Duty-serie al jarenlang bestaat, is de aandacht voor deze games sinds 2007 tot een hoogte gestegen die zijn weerga niet kent. Met grote bombarie is onlangs wereldwijd Call of Duty: Modern Warfare 3 gelanceerd. Is de Wii-versie interessant genoeg om zich te kunnen meten met de andere versies?

De laatste games in de Call of Duty-serie kennen op de Wii een vreemde volgorde van releasen. Toen in 2007 de eerste Modern Warfare op de markt verscheen, zaten Wii-bezitters met lege handen. Een jaar daarna verscheen World at War die ook meteen beschikbaar was voor de Wii en dit was dan ook de eerste stap van de ontwikkelaar om een complete Call of Duty-ervaring naar de Wii-spelers te brengen. Het jaar daarna verscheen voor de HD-consoles Modern Warfare 2, terwijl in datzelfde jaar de Wii een Reflex-editie van de allereerste Modern Warfare kreeg, waarin de ontwikkelaars voortborduurde op de basis die door World at War gelegd was. De engine werd verbeterd, er kwamen meer spelmogelijkheden en de game zag er grafisch beter uit. Nu ligt Call of Duty: Modern Warfare 3 in de schappen: de eerste game uit de Modern Warfare-serie voor de Wii die tegelijk is verschenen met de andere versies. Het vreemde is nu dat de Wii het middelste deel in deze Modern Warfare-trilogie mist, terwijl het verhaal van de singleplayer van deeltje drie verder gaat waar deel twee gestopt is.



Achtbaan
Zoals de naam Modern Warfare al doet vermoeden, speelt de singleplayer zich af in het heden waar een derde wereldoorlog is uitgebroken. Als speler vecht je op verschilllende locaties, zoals in New York op het beursplein, in Parijs bij de Eiffeltoren en in Londen in het metrostelsel. De wereld staat op springen en je vecht met verschillende personages aan diverse kanten, zoals met de Amerikaan Frost. Het avontuur kent ook bekende personages, zoals Makarov uit het verhaal van Modern Warfare 2, maar het is geen probleem als je het tweede deel gemist hebt. Wanneer Makarov de president van Rusland wil ontvoeren, blijkt dat hij de slechterik is. De singleplayer-ervaring van Modern Warfare 3 is in een enkel woord te omschrijven: achtbaan. Je spurt van missie naar missie en wordt in de ene spectaculaire scène na de andere gegooid. Het ene moment zit je onderwater om een duikboot van de tegenstanders onschadelijk te maken, het andere moment zit je in een vliegtuig om de president te beschermen. Tijdens het spelen heb je weinig momenten om over strategie te denken, omdat het tempo erg hoog ligt. De singleplayer-mode lijkt daardoor soms meer op een schiettent dan op een first-person shooter en net als bij een echte achtbaan duurt Modern Warfare 3 te kort. In een uur of vijf heb je de singleplayer uitgespeeld. Hoewel het de moeite waard is om deze nogmaals te doorlopen op bijvoorbeeld een hogere moeilijkheidsgraad, is vijf uur onacceptabel. Tot slot moet gezegd worden dat de game zeer lineair is en je vrijheid daarmee sterk beperkt blijft.

Multiplayer
De ontwikkelaar van de Wii-versies van de laatste Call of Duty-games zet wat betreft de multiplayer-mode elke keer een stapje verder. Waar World at War twee modi kende met een maximum van acht spelers per gevecht, is dat bij Modern Warfare 3 wel anders. De game kent alle modi die ook de andere versies kennen, wat een totaal heeft van negentien modi. Veel van deze modi zijn variaties op de standaard spelmodi, maar desalniettemin is het een indrukwekkend aantal. Het maximum aantal spelers is bij de meeste modi tien, maar gek genoeg ligt dit maximum bij Free-for-all op acht spelers terwijl dit bij Modern Warfare: Reflex ook op tien zat. Toch blijft het spijtig dat het maximum aantal spelers relatief laag ligt, omdat je op sommige maps nu echt moet zoeken naar de tegenstanders.

Er zijn qua online mogelijkheden nog meer opties bijgekomen, zoals voice chat. Helaas gaat dit niet met het Wii Speak-accessoire, maar met een speciaal Call of Duty-headsetje. Als je geen beschikking hebt over zo’n headset, kun je je medespelers horen via de speakers van je televisie, maar niets terugzeggen. Tot slot is het de moeite waard om te melden dat de game een update- en patch-systeem kent, hetgeen er voor zorgt dat de game constant ondersteund wordt en eventueel uitbreidingen krijgt: iets wat uniek is in een Wii-game. Helaas behoort downloadable content nog niet tot de mogelijkheden, maar over het algemeen is het een behoorlijk compleet multiplayer-pakket.



Het daadwerkelijke gameplay-gedeelte van de online multiplayer-mode is erg indrukwekkend. De multiplayer-mode barst van de customization-opties op het gebied van wapens, speciale vaardigheden en zelfs titels en emblemen. Zoals we inmiddels gewend zijn van eerdere Call of Duty-games, is ook hier het level-systeem weer aanwezig waar je allerlei extra elementen mee kunt vrijspelen zoals de eerder genoemde vaardigheden en wapens. De speelbare maps - zestien in totaal - zijn erg divers en verschillen van grootte. De mogelijkheden binnen deze maps, zoals het nuttig gebruiken van de omgeving, zijn echter beperkt, wat een gemiste kans is. In het algemeen is er niet bijster veel veranderd ten opzichte van de twee eerdere delen, maar de kleine verbeteringen aan de balans en speelmogelijkheden hebben een positief effect op de algehele ervaring: er valt genoeg te beleven.

Naast deze grote online multiplayer-mode, kent de game nog een andere online-optie. In de Special Ops-mode vecht je online samen met een medespeler tegen een wave aan vijanden. Bij het ombrengen van deze vijanden verdien je geld, wat je kunt besteden aan nieuwe wapens en ander grof geschut. Deze Survival-mode is een interessante nieuwe twist binnen de online-opties, maar op den duur kan het eentonig worden.

Qua besturing hebben de ontwikkelaars opnieuw alles uit de kast getrokken. De combinatie Wii-afstandsbediening en Nunchuk werkt nog net zo soepel als voorheen en is volledig te customizen naar je eigen smaak. Ook de Wii Zapper-optie keert terug, al blijft deze onhandig in de uitvoering. Voor de liefhebbers van een traditionelere besturing ondersteunt de game ook de Classic Controller (Pro). Met deze optie heb je dezelfde dual analoge besturing als van de HD-consoles.



Haal eruit wat erin zit
Technisch gezien heeft de ontwikkelaar inmiddels alles uit de Wii gehaald wat erin zit. Hoewel het spel er grafisch gezien niet erg goed uit ziet en al helemaal niet te vergelijken is met de HD-versies, blijft het knap dat het de ontwikkelaars wederom gelukt is om alle actie op het scherm te krijgen. Toch zijn er momenten dat de gameplay onder alle actie gaat lijden en de framerate achteruit schiet. Desondanks haal je met Modern Warfare 3 voor de Wii een stabiele shooter-ervaring in huis. De muziek is daarbij van een redelijk niveau en is te vergelijken met eerdere Call of Duty-games. Het doet prima zijn werk, maar je zult niet zo snel online op zoek gaan naar de mp3’tjes om op een vrije zondag naar te luisteren.

Conclusie
Het is ontwikkelaar Treyarch met Modern Warfare 3 weer gelukt om de actie van de Call of Duty-serie op een respectabele manier op de Wii draaiende te krijgen. Bijna alle opties van de HD-versies zijn beschikbaar en de multiplayer biedt plezier voor weken. De singleplayer mode is met een speellengte van vijf uur echter onacceptabel kort, al is de ervaring te vergelijken met een ware achtbaanrit. De singleplayer-modus is zeer gevarieerd: elke missie is anders. Desalniettemin blijft het spel zeer lineair en is er weinig vrije ruimte voor de speler zelf. Een grote vernieuwing in het First Person Shooter-genre is Modern Warfare 3 niet, maar voor spelers die meer van hetzelfde zoeken in een wat uitgebreider jasje is de game prima te pruimen.