De Nintendo eShop is in opkomst. De eerste paar maanden moesten we het vooral hebben van diverse 3D-remakes en de Virtual Console, maar de afgelopen tijd is er een aantal titels uitgekomen dat absoluut het bespreken waard is. Het eerste spel op onze lijst is Pullblox, een nieuwe IP gemaakt door de mensen van Intelligent Systems, die onder andere verantwoordelijk zijn voor de Paper Mario-serie. Is dit de must-have download waar we zo op zaten te wachten of is dit slechts lofzang voor de toekomst?

Simpel van toon, lekker van smaak
Het avontuur van Pullblox draait om een klein, bollig ventje genaamd Mallo. Mallo is een soort sumoworstelaar, maar zeer aandoenlijk in zijn doen en laten. Hij is naar het Pullblox Park gekomen om lekker in de weer te zijn met de puzzels en zijn hersenen te laten kraken. In de tutorials worden we tevens voorgesteld aan een ander personage, Papa Blox. Deze vrolijke oude man heeft samen met zijn vrouw nooit kinderen gehad, maar beschouwt het gehele naast gelegen dorp als familie en heeft dit park gebouwd om de kinderen vrolijk te laten spelen. Zijn Engels geschreven dialogen zijn de enige soort van verhaalontwikkeling die je zult tegenkomen, maar dat betekent niet dat ze niet aangenaam zijn. Zijn benadering maakt het juist een compleet pakket en zorgt dat het spel zijn eigen charme kent.



Al gauw wordt duidelijk dat er een probleem gaande is in Pullblox Park: een pestkop heeft de kinderen in verschillende Pullblox-puzzels opgesloten en hier kunnen ze niet uit eigen kracht uitkomen. Papa Blox kan vanwege zijn ouderdom niet helpen, maar jij als de goedhartige Mallo zal die pestkop eens laten zien wie de baas is en proberen alle kinderen te bevrijden.

Moeilijkheid gehuld in eenvoud
Pullblox is van het prille begin tot het eind een puzzelgame, maar hoe verder je vordert, hoe geavanceerder het wordt. In het spel staat het duwen van en trekken aan verschillende blokken, die de puzzels vormen, voorop. Het speloppervlak bestaat uit drie lagen, waarin je de blokken vanaf de voorkant vrij naar voren en naar achteren kunt bewegen met behulp van Mallo. Je begint langzaam met begrijpbare puzzels die niet veel denkwerk vereisen, maar wel noodzakelijk zijn om het principe goed te snappen. De geleerde technieken zul je later in het spel hard nodig hebben om zelf met oplossingen te komen. Zo zul je 'side-pull' vaak gebruiken, welke je een laag naar voren laat schuiven vanaf de zijkant. Je staat daarbij links of rechts naast een laag, waarbij het noodzakelijk is dat je niet op de laag staat die je naar voren wil schuiven. Het is tevens een vereiste dat je genoeg ruimte hebt vanaf de zijkant naar voren te bewegen, omdat Mallo anders bij het opschuiven van het blok zou vallen. De side-pull zorgt voor aanzienlijk meer diepgang in het spel en zorgt voor flink wat uitdaging.

Wanneer je de blokken op de juiste wijze verschuift, kun je met Mallo omhoog springen om zo op een nieuwe 'verdieping' je weg te vervolgen. In deze reglementen kunnen we Pullbox ook als een platformer bestempelen. Door de blokken op een juiste manier te verschuiven, is het de bedoeling dat je Mallo veilig naar de top loodst zodat hij het kindje kan redden. De samenwerking van de elementen maakt dit spel nooit saai en laat bij de allermoeilijkste puzzels je hersenen kraken. Twee gouden regels die je altijd bij de hand moet hebben, is de hoeveelheid ruimte die je hebt voor een sprong en de hoeveelheid ruimte om een blok naar voren te duwen. Het is altijd wikken en wegen en soms gaan de handen letterlijk in het haar. Het is, net als bij de side-pull, ten alle tijden noodzakelijk twee achter elkaar liggende lagen te hebben om een dergelijke handeling uit te voeren. Gezien het niet mogelijk is een blok te verschuiven wanneer je slechts één laag hebt om op te staan, zul je altijd goed uit moeten komen met je passen. Op die manier is het vaak de vraag of je de ene laag nu naar voren schuift of juist terug naar achteren, waarbij je keuzes gedurende één puzzel vaak zullen moeten wisselen.



Later in het avontuur worden er diverse nieuwe objecten geïntroduceerd die de game nog complexer maken. Zo zullen er in de latere levels ladders te vinden zijn, die je moet gebruiken om op hoger gelegen platformen te komen welke met een sprongetje niet te bereiken zijn. De ladders worden daarbij creatief ingezet: soms vind je ze ondersteboven om zo slimmer gebruik te moeten maken van de mechaniek van de blokken. Een ander voorwerp is de kleur-toets. Door op een kleur-toets te springen worden alle blokken van dezelfde kleur compleet naar voren geschoven. Dit is soms nodig om op dat ene laatste blok te komen, maar het kan je ook van de puzzel afduwen indien je voor een gekleurd blok staat dat dan naar voren wordt geschoven.

Uiterst gebruiksvriendelijk
Het meest prettige aan de gameplay is dan dat Pullblox niet de intentie heeft om je te frustreren. Dit doet de game op een tal van manieren. Heb je bijvoorbeeld problemen met een puzzel of doe je er te lang over, dan herkent het spel dit. Het pauze menu zal dan gaan knipperen op het touchscreen en met een druk op de start-knop kun je ervoor kiezen om de puzzel in zijn geheel over te slaan. Je voltooit het spel er niet met de volle 100% mee, maar je kunt altijd terug gaan voor een nieuwe poging. Hiermee komen we meteen op het tweede, positieve punt: er is geen tijdslimiet. Voor sommigen zal dit een vermindering zijn voor de uitdaging, maar het kunnen nemen van de tijd bij elke puzzel zal voor de meesten een prettige bijkomstigheid zijn. Je hebt alle tijd om schematisch naar de lay-out van de puzzel te kijken op het touchscreen of in drie dimensies met een druk op de R-toets. Je kunt daarbij zelfs fouten rechtzetten door terug te gaan in de tijd met een druk op de L-toets of je begint helemaal van voor af aan door een stap te zetten op de reset-toets, die zich bevindt in elk level. Het gebruik ervan kent geen limitatie en maakt het gehele spel uiterst gebruiksvriendelijk.



Extra
Het spel kent 250 puzzels om je in te verdiepen welke je na zo'n acht uur hebt voltooid. De game kent echter een langere speelduur dan dat: je hebt altijd nog de mogelijkheid om je eigen Pullblox-puzzels te maken in de Pullblox Studio. Hier kun je aan de slag met een groot pallet aan gekleurde blokken, voorwerpen en obstakels die je tijdens het reguliere spel tegenkomt. Alles wat de developers gebruikten om hun eigen levels te maken, kan hierin gevonden worden. Het grote werk gebeurt op het touchscreen met behulp van de stylus, wat prima werkt. Wanneer je het maakproces hebt afgerond, speel je zelf de puzzel nog een laatste keer. Dit is om te bewijzen dat de puzzel ook werkelijk voltooid kan worden, want anders heeft het verspreiden van het level geen zin. Na het voltooien word je beloond met een QR-code die je op kunt slaan naar je SD-kaart, zodat jij hem op het internet kunt delen met iedereen die er maar interesse in heeft. Door het inscannen van QR-codes kun je zelf ook nieuwe levels verkrijgen, wat je maanden bezig kan houden. Hetgeen het spel echter mist, zijn StreetPass- en SpotPass-functionaliteiten. Het zou ideaal zijn geweest om de puzzels op deze manier te verspreiden, maar het mocht helaas niet zo zijn. Toch valt via QR-codes te overzien wat je binnenkrijgt en kun je het naar eigen gemak filteren. Daarnaast overstijgt het de limitatie van de vriendenlijst, wat natuurlijk een leuke bijkomstigheid is. Het is echter omslachtig en op een meer persoonlijk niveau had SpotPass en StreetPass het verschil voor sommigen kunnen maken.

Graphics en geluid
Pullblox ziet er zeer kleurrijk en aandoenlijk uit. Verwacht geen gedetailleerde graphics, maar een stijl met een uniek charme dat de Nintendo-liefhebber zeer zeker zal aanspreken. De 3D-effecten op het bovenste scherm zijn daarbij zeer functioneel om de diepte in de puzzels beter te kunnen zien. Zeker wanneer je zult moeten springen met Mallo, biedt het 3D-effect uitkomst om je sprongen beter in te kunnen schatten. Het geeft het spel een meer isometrisch gevoel, wat de ervaring des te prettiger maakt.

De soundtrack is een mix van kalme muziek gemixt met chiptune tunes, wat verrassend goed past bij het thema. Een paar nummers zul je redelijk vaak horen wat enigszins vervelend kan zijn, maar het neemt niet weg dat de deuntjes over het algemeen heel aanstekelijk zijn en een tijd in je hoofd zullen ronddolen.



Conclusie
Pullblox voor de Nintendo eShop is voor de schamele prijs van €6 verplichte kost voor iedere Nintendo 3DS-gebruiker. Het spel zit tot de nok toe gevuld met charme, denkwerk en bovenal content. De puzzelplatform-gameplay verveelt nooit, zelfs niet na 250 uiteenlopende puzzels gespeeld te hebben. Het avontuur heb je na zo'n acht uur doorlopen, maar met de mogelijkheid om nieuwe levels te maken om ze vervolgens te delen via QR-codes geeft dit spel een oneindige houdbaarheid. Het niet kunnen ontvangen en delen van puzzels via StreetPass en SpotPass is een jammerlijk feit, maar Pullblox zit dusdanig goed in elkaar dat het zo'n gemis zonder moeite kan permitteren. Nu de Nintendo eShop-cards zelfs bij de Albert Heijn verkrijgbaar zijn, heb je als Nintendo 3DS-bezitter geen excuus om Pullblox niet aan te schaffen!