Let op: onderstaande lijst bevat spoilers!
10. Niet kunnen badderen met Gaepora
Op het dak van de Knight Academy in Skyloft kun je de schoorsteen betreden door middel van een welgemikt schot met je hookshot. Wanneer je 's nachts deze schoorsteen induikt, zie je de reden waarom de badkamer elke nacht bezet is: Zelda’s vader, Gaepora, zit hier na elke zonsondergang in alle rust te badderen. Dankzij de gaten in de vloer kun je zo lang als je wil genieten van de bebaarde man die zichzelf geheel ontwetend op een vrij intieme manier wast. Hetgeen me echter teleurstelde, was dat ik er niets mee kon. Ik kon doorlopen naar Zelda’s slaapkamer, maar ik wilde veel liever de oude man de schrik van zijn leven geven. Ik heb allerlei koprollen gemaakt en herrie lopen schoppen, maar hij keek niet eens op. Dat ik mijn items niet kon gebruiken, hielp ook niet mee. Echter, onlangs zag ik een filmpje van iemand die door middel van een hack toch bij Gaepora in bad heeft weten te kruipen. De ontdekking dat hij dan geen onderlichaam blijkt te hebben en alsnog niet reageert, is zonde. Ook al is de easter egg van het aanschouwen van een badende Gaepora erg grappig en origineel, ik had toch graag gezien dat ik er op een normale wijze kon komen waarna er iets contextgevoelig in werking gezet zou worden.
9. “NOG BETERE HANDSCHOENEN!!ONEONE!!'
Het komt zelden voor dat het verkrijgen van een item in een The Legend of Zelda-game een anti-climax is. The Legend of Zelda: Skyward Sword kende voor mij echter de grootste ooit. Doorgaans is het de regel in de The Legend of Zelda-serie dat je in elke nieuwe kerker een nieuw item krijgt. Echter, bij het betreden van de zesde kerker in de The Legend of Zelda: Skyward Sword is de itemlijst al vol. Ik begon me dan ook stiekem erg te verheugen op de verrassing waar Nintendo mee zou komen. Een spel dat tot dusver vol zat met creatieve uitspattingen kon me immers onmogelijk teleurstellen, niet waar? Mijn hart zat in mijn keel bij het openen van de grote schatkist, maar al gauw volgde een flinke facepalm. Geüpgraded Digging Mitts, met de naam Mogma Mitts, zodat je ook onder de grond kunt kruipen? Seriously? Het leek voor mij behoorlijk onzinnig en bovenal inspiratieloos. De uiteindelijke toepassing bleek vermakelijk, maar ik heb toch een vieze nasmaak overgehouden aan de grote teleurstelling bij het aanschouwen van het item.
8. Drie Gorons zonder thuis
Mijn favoriete ras in de The Legend of Zelda-serie is zonder enige twijfel de Gorons. Ze ogen behoorlijk groot en lomp, maar zijn bijzonder zachtaardig van karakter. Ze hebben daarbij een apart gevoel voor humor en schamen zich niet om zich van hun enthousiaste kant te laten zien. Darunia ging in The Legend of Zelda: Ocarina of Time los op Saria’s Song en Gorko, de ronddwalende Goron in The Legend of Zelda: Skyward Sword, doet ook geen moeite om zijn emoties onder bedwang te houden wanneer je hem helpt bij zijn ‘onderzoeken’. Later in de game kom je ook nog de Golo tegen, de Goron die een doorgang probeert te vinden richting de Lanayru Gorge. Hij laat op subtiele wijze weten dat hij amper bezoekers krijgt, waardoor enige vorm van medelijden al gauw bij me naar boven kwam borrelen. Ik moest hem echter verlaten om mijn roeping te voltooien en troostte mezelf met de hoop dat ik nog op een gehele Goron-beschaving zou stuiten. Eenmaal bij de Rickety Coaster aangekomen, ontmoette ik de eenzame Goron Gortram, die op een verdrietige wijze meldde daar al een hele lange tijd alleen te hebben gezeten zonder dat er ook maar iemand langskwam. Toen brak er iets in me. Eerst laat Goro met tegenzin weten een eenzaam bestaan te leiden en nu is ook Gortram getroffen door dit schaamteloze gegeven? Ik wilde op dat moment niets liever dan zijn hand vastpakken en hem naar zijn thuis brengen, maar het bleek dat de Gorons helemaal geen thuis hadden in Skyward Sword. Ze zijn verdoemd tot het eeuwig ronddwalen en ook al lijkt Gorko hier geen problemen mee te hebben, Golo en Gortram voelen zich hier duidelijk heel anders bij. Gelukkig lijkt Golo zijn ongenoegen op prima wijze te hebben geuit door Nintendo te straffen met een zware bug: wanneer je met hem spreekt nadat je het felbegeerde liedje van de gele draak hebt gekregen, crasht je gehele save-file en kun je niet verder. En terecht!
7. Ghirahim ook als zesde hoofdbaas
Een belangrijk nieuw personage uit The Legend of Zelda: Skyward Sword is de slechterik Ghirahim: een wezen dat man noch vrouw is en plannen heeft om het kwaad te laten regeren, waardoor Link de wereld weer eens moet redden. Uit het eerste gevecht blijkt Ghirahim buitengewoon vreemde trekjes te hebben waardoor zijn krankzinnige persoonlijkheid des te beter tot zijn recht komt. Dat dit tevens het eerste hoofdbaas-gevecht is, zet een goede toon en maakt het duidelijk dat dit niet je enige confrontatie is met het unisex-wezen. Wat ik echter totaal niet aan zag komen, was dat Ghirahim opnieuw de rol van een hoofdbaas op zich neemt in de zesde tempel. Na de naar mijn idee slechtste en lelijkste hoofdbaas ooit in een The Legend of Zelda-game, Tentalus, had het spel voor mij op dat gebied een hoop goed te maken. Ik keek dan ook erg uit naar het zesde hoofdbaas-gevecht en was daarom des te meer teleurgesteld om opnieuw die witharige vlegel daar te zien. Ik had gehoopt dat ik hem ergens buiten een tempel nog een keer zou treffen, zodat ik in de zesde kerker omarmd zou worden door een windvlaag aan creativiteit in de vorm van een angstaanjagend en grotesk beest, leidend tot het meest epische gevecht wat ik ooit had gehad. Het moge duidelijk zijn dat het wederzien van Ghirahim niet paste bij dit verwachtingspatroon.
6. De vierde Silent Realm
In de review kwam het al eerder naar boven, maar het verdient ook zeker een plek in deze lijst: de Silent Realms. En dan niet eens zo zeer de eerste drie, nee, het gaat specifiek om de vierde. De Silent Realms waren gedurende de gehele game verre van mijn favoriete tijdbesteding, waarvoor je de redenen kunt lezen in de review. Het was dan ook een behoorlijke opluchting toen ik de derde Silent Realm had afgesloten en ik uit kon kijken naar een verder Silent Realm-vrij verloop van de game. Tenminste, daar ging ik vanuit door logisch te beredeneren: er moesten drie vlammen verzameld worden, dus er waren vast en zeker ook drie Silent Realms. Niet dus. Als een donderslag bij heldere hemel smijt het spel vlak voor het eind nog een vierde Silent Realm in je gezicht. Probeerde Nintendo me nu positief te verrassen met een vierde kwelling? Ik begrijp het nog steeds niet.
5. Peater met zijn onzin-record op Bamboo Island
Op Bamboo Island kun je bij de dikke Peater de Clean Cut Challenge spelen: een mini-game waarbij je zo snel en stabiel mogelijk met je zwaard een bamboestok moet doorsnijden. Peater is al bijzonder tevreden bij 28 slagen, maar de Gossip Stone in dezelfde kamer spreekt over een record van 43 dat Peater gezet zou hebben. Met Pieces of Heart-tekens in mijn oog begon ik dan ook als een gek te meppen om boven de 43 te komen, maar dit bleek onmogelijk. Na elke upgrade van mijn zwaard keerde ik terug om mijn eigen record van 33 te verbreken, maar het wilde maar niet lukken. Uiteindelijk gaf ik het op en struinde ik het internet op. Daar bleek dat het spel je helemaal niet extra beloont voor meer dan 43 slagen. Sterker nog, wanneer je boven de 43 scoort, zal de teller op den duur resetten en heb je te maken met een klassieke bug. Tot dusver de geloofwaardigheid van de Gossip Stones.
4. Pipit en zijn vieze moeder Mallara
In Skyloft woont een lieve vrouw genaamd Mallara, moeder van de Knight Pipit. Ze blijkt te lijden aan een chronische laksheid wat betreft schoonmaken, waardoor jij met je Gust Bellows een paar Gratitude Crystals krijgt wanneer je haar smerige kamertje schoonblaast. Zo gezegd, zo gedaan. Als je even later terugkomt, blijkt haar kamer echter opnieuw onder de stof te zitten. Vanaf dit moment krijg je na elke schoonmaakbeurt een paar welverdiende rupees. Mallara oppert echter dat je hier niets over zegt tegen Pipit, omdat ze verwacht dat hij erg kwaad zal worden wanneer hij er achter komt dat ze haar vuile werk op laat knappen door iemand anders in ruil voor rupees. Het feit dat ze het al niet breed hebben, maakt het des te erger. Wanneer je na het uitvoeren van het karweitje opnieuw langs haar huis loopt, speelt zich een korte cutscene af waarin je Pipit flink hoort uitvallen tegen zijn moeder: hij is er achter gekomen. Pipit loopt dan naar buiten en ziet jou voor het huis staan, waarna hij vraagt of je iets hebt meegekregen van wat er is gebeurd. Indien je hier "Heard what?" op antwoordt en Pipit later tegenkomt tijdens zijn nachtelijke wandeling, heeft de voorgaande cutscene een extra zinnetje getriggerd welke komt na zijn reguliere praatje: “Why are you looking at me so supsiciously?'. Het kan aan mij liggen, maar ik interpreteerde dit als een subtiele hint naar een open sidequest. "Die Pipit doet iets wat niet mag en dat heeft vast te maken met zijn uitval tegen zijn moeder...", was mijn gedachtegang. Ik heb zijn gehele nachtelijke wandeling achtervolgd waarbij ik ervoor zorgde dat hij me nooit kon zien. Zonder resultaat. Wellicht moet ik de kamer nog een keer schoonspuiten? En nog een keer? En nog een keer? Het bleek allemaal tevergeefs. Uiteindelijk bleek er niets te halen en was het willen oplossen van een sidequest niets meer dan valse hoop. Het raadsel van het “why are you looking at me so suspiciously?' is inmiddels ook opgelost: Link keek hem ‘supsiciously’ aan, omdat hij hem eerder betrapt had op zijn uitval tegen zijn moeder en Link dat schijnbaar afkeurde door hem 'suspiciously' aan te kijken. Link blijkt daarom niet alleen een echte held, maar ook een moraalridder. In het kader van de didactische side-quests uit de The Legend of Zelda-serie kan ik niets anders concluderen dan dat dit een hele slechte woordkeuze betrof. Een beetje een die-hard The Legend of Zelda-fan blij maken met een dode mus...pfff.
3. Katjes die niet dood kunnen
Skyward Sword zit vol met gemuteerde katjes genaamd Remlits die overdag heel lief en schattig zijn, maar 's nachts veranderen in ware monsters. Wanneer zo'n kwaadaardig uitziend beest je midden in de nacht aanvalt, voelt het vrij normaal om met je zwaard te gaan meppen. Overdag is dit echter een stuk minder logisch, omdat de beestjes je dan op vrolijke wijze tegemoet komen en er ogenschijnlijk schattig uitzien. Toch kan ik het me bijna niet voorstellen dat er niemand is die toen niet alsnog met zijn zwaard is gaan meppen. Voor mij was het in ieder geval één van de eerste dingen die ik deed. Ik sloeg een Remlit helemaal wezenloos voor het oog van alle Skyloft-bewoners, maar hij kroop enkel weg in een hoekje. Ik gooide hem in het water om hem te zien verdrinken, maar hij bleek te kunnen zwemmen. Ik gooide hem van een Skyward Sword-klif af, maar hij bleek te kunnen vliegen (zucht). Ik beschoot hem met een katapult, maar ook dat had weinig effect. Kan dit beest dan echt niet dood? Schijnbaar niet. Op dat moment vestigde ik mijn hoop op een massa-aanval van vliegende katten, zoals de Cucco’s dat deden na genoeg marteling in The Legend of Zelda: A Link to the Past en The Legend of Zelda: Ocarina of Time. Ook dat leek niet te gebeuren. In plaats daarvan stopte Nintendo een easter egg in het spel aan de zijkant van de Statue of the Goddess, een plek waar je enkel kunt komen met de hookshot: een veld vol met Remlits. Ik heb ze uit frustratie één voor één van de klif afgegooid.
2. Twee lege kamers op Eldin Volcano
Eldin Volcano is een omgeving die je naargelang je avontuur constant teast met twee ingangen achter een lavastroom waar je niet kunt komen. Echter, wanneer je op zoek gaat naar de Fire Dragon Eldin, zal er een aantal brokstukken over de lava heen glijden waardoor die eerdere ingangen opeens toegankelijk worden. Het komt zelden voor dat je zo'n 35 uur wordt klaargestoomd voor een mysterie in een The Legend of Zelda-game, dus de spanning was om te snijden toen ik een stap binnen zette in één van de twee kamers. De kamer was groot en symmetrisch, hetgeen doorgaans staat voor een epische gebeurtenis. Er stond een Gossip Stone met een onnodige hint, maar verder liep de doorgang al snel dood. Buiten het kappen van een stel bosjes en het breken van een paar potjes was er niets te doen. Het opblazen van de muren deed niets, het rondvliegen met de Beetle leidde tot geen verrassingen en ook het spelen van de harp zorgde voor geen openbaringen. Wellicht dat er iets gedaan moest worden in die andere kamer zodat er iets in werking werd gezet? Nee, helaas. De andere kamer is vrijwel identiek en buiten het spreken met een andere Gossip Stone valt ook daar niets te doen. Beide kamers zorgen voor een groot mysterie en lijken nog het meest op twee ruimtes die iets hadden moeten worden, maar wegens tijdgebrek niet af zijn gemaakt. Een bijzonder grote teleurstelling waar 35 uur naar toegewerkt wordt.
1. Batreaux als mens
In The Legend of Zelda: Skyward Sword zit een eenzame demon genaamd Batreaux. Dit personage is gebaseerd op de vleermuis Mad Batter uit The Legend of Zelda: Link’s Awakening en The Legend of Zelda: A Link to the Past, maar in plaats van het hebben van kwade bedoelingen is hij in The Legend of Zelda: Skyward Sword juist goedaardig. Sterker nog, hij is zielig en verdrietig: hij is het leven als demon beu en hij wil graag een mens worden. Hij wil zich niet langer onder Skyloft hoeven te verstoppen om zo zonder problemen over de Bazaar te kunnen lopen. Om hem te helpen bij het bereiken van dit doel, wordt het gehele sidequest-systeem in werking gezet waarbij de verkregen Gratitude Crystals gebruikt worden om Batreaux’ transformatie mogelijk te maken. Gezien de sidequests niet essentieel zijn voor het uitspelen van de game, is het helpen van Batreaux voor de meeste mensen een langlopend project. In totaal zijn er 80 Gratitude Crystals nodig om hem in een mens te laten veranderen, maar tussendoor word je rijkelijk beloond. Ondanks al deze waardevolle dingen, was er maar één ding wat me echt interesseerde en dat was het zien van de transformatie van Batreaux. Na het uitspelen van het hoofdavontuur ben ik dan ook op zoek gegaan naar de laatste paar Gratitude Crystals en na even zoeken was het zo ver: ik had ze alle 80. Gezien je tussendoor constant gewezen wordt op je progressie, is het uiteindelijk behalen van de eindstop niet alleen een persoonlijke mijlpaal, maar ook het moment waarop de anticipatie van de transformatie zijn climax bereikt. Ik was ontzettend benieuwd naar Batreaux als mens, maar toen het eenmaal gebeurd was, was ik bijzonder teleurgesteld. De grap is dat de verschillen tussen Batreaux als mens en Batraux als demon minimaal zijn. Het klonk wellicht humoristisch op papier, maar als grote ontknoping werkte dit voor mij compleet averechts. Dat Batreaux vervolgens inderdaad op de Bazaar staat, de nachtelijke monsters in Skyloft verdwenen zijn en de Remlits na zonsondergang niet langer kwaadaardig zijn, zijn daarbij oninteressante toevoegingen. Batreaux als mens zorgt voor geen extra contextgevoelige gebeurtenissen en de transformatie zelf was alles behalve spectaculair. Met stipt op één mijn grootste teleurstelling in The Legend of Zelda: Skyward Sword.
Zombiehonden, mutanten en meer in nieuwe Resident Evil: Revelations-screens 
Nieuwe details over Mario Party 9 onthullen vele grote vernieuwingen 
Toen mijn zusje me dat zag doen was ze haast in shock! 
)
. En van die bug is ook al nieks van waar. Verklaar dan eens dat de teller bij mij 73 bereek in mijn eerste ronde (ik bedoel voor dat je het spel voor de eerste keer uitspeelt). Maar dat van die beloning ben ik het eens. Een stomme Godess plume die je alleen kan verkopen en verder geen nut heeft.
