De introductie van de Wii beloofde een geheel nieuwe manier van games besturen. De belofte van één worden met de avatar op het beeld sprak tot de verbeelding. Door middel van motion controls zou een zwaai in de lucht een zwaardslag op het scherm opleveren en met hetzelfde gemak veranderde je in een wereldtennisser of visser van grote klasse. Jaren later zijn we tot de conclusie gekomen dat motion controls spaarzaam ingezet moeten worden om goed te werken. Er zijn talloze voorbeelden te vinden van games die succesvol motion controls toepasten of er juist succesvol van afbleven. Helaas is de groep Wii games met slecht werkende motion controls ook op vele handen te tellen. Junior League Sports kiest voor de moeilijke route door te kiezen voor een besturing met uitsluitend motion controls. Werkt het deze keer of verlangen we al snel naar de ouderwetse knoppenbesturing?

Junior League Sports geeft je niet één, niet twee, maar maar liefst drie sportgames in één. Je kunt aan de slag met Basketbal, IJshockey en Voetbal. Om het toegankelijk te maken speel je niet met volwassen kerels, maar met schattige kleine mannetjes die met de vreemde naam NuYu getooid gaan. Net als in de Mii editor kun je je eigen NuYu maken en hiermee spelen in de game: een leuke manier om jezelf op het veld terug te zien. De game is volledig in het Nederlands vertaald wat hem toegankelijk maakt voor de kleinere spelers onder ons. Tot zover de goede berichten, want naast deze punten is er verder weinig goeds te melden over Junior League Sports.



Schudden met de Nunchuk en de Wii Afstandsbediening
Al snel na de introductie van de Wii werd duidelijk dat de motion controls van de Wii Afstandsbediening niet optimaal werken. Dit werd bijvoorbeeld al gedemonstreerd in Wii Sports waar je ook kan golfen door achteruit te slaan of als een razende kunt boksen zonder dat je Mii op het scherm hetzelfde doet. Een eigenwijs persoon bij de ontwikkelaar van Junior League Sports heeft ondanks de onvolkomenheden van de motion controls toch besloten om dit spel uitsluitend speelbaar te maken met bewegingsgevoelige besturing zonder de toevoeging van Wii MotionPlus.

In de aanvalsmodus bestuur je de NuYu’s met het pookje van de Nunchuk en met een schud aan diezelfde controller pass je de bal naar een medespeler. Met de Wii Afstandsbediening schiet je door onderlangs te slaan bij IJshockey en bovenlangs te slaan bij Voetbal. Bij Basketball moet je de Nunchuk én de Afstandsbediening gelijktijdig naar voren slaan. Dit werkt zelden zoals je zou willen en vaak komt het voor dat de bal al lang weer van je afgepakt is voordat de beweging door het systeem geregistreerd is. Nog veel erger wordt het wanneer je moet gaan verdedigen. Door de Nunchuk en de Wii Afstandsbediening in een halve boog naar beneden naar elkaar toe te slaan, kun je de bal stelen van je tegenstander: dat het niet werkt, is meteen duidelijk. Ieder testteam zou dit idee onmiddellijk afgeschoten hebben, maar het testteam van deze game heeft overduidelijk liggen slapen. Het gevolg is dat het zo belachelijk moeilijk is om de bal van je tegenstanders af te pakken dat je totaal kansloos weggespeeld wordt. De onvoorstelbare waardeloosheid van deze besturing is zo frustrerend dat het spel erdoor onspeelbaar wordt en het onmogelijk wordt om er plezier uit te halen.



Nauwelijks iets te doen
Misschien zijn er spelers te vinden die het geweldig vinden om te spelen met besturing die het vaak laat afweten. Voor die spelers volgt nog een korte beschrijving van wat er aan spelmodi te vinden is. Voor iedere sport is dezelfde opzet gemaakt. Je kunt een losse wedstrijd kiezen waarbij je zelf het team en het stadion kiest. Om een onbegrijpelijke reden word je na deze keuzes volledig willekeurig aan een tegenstander gekoppeld. Na de wedstrijd kun je weer een andere wedstrijd kiezen, etc. Het is allemaal niets bijzonders. Je kunt ook kiezen uit twee toernooivormen: een knockout beker waarbij verlies meteen uitschakeling betekent of een competitie waarbij je alle tegenstanders afspeelt en het team met de meeste punten kampioen wordt. Door wedstrijden te winnen kun je bovendien munten vrijspelen waardoor nog meer teams beschikbaar komen. Je kunt deze modi samen met één vriend spelen, maar daar houdt het op. De speelduur van de game, als je al voorbij de besturing komt, wordt daardoor erg kort.

Grafisch op orde
Opvallend is dat de game grafisch netjes uit de hoek komt. De NuYu’s zijn afgewerkt in vrolijke kleuren en de mate van aanpassen naar eigen smaak is groter dan bij de Mii’s van Nintendo. Helaas zal dit vrolijke stijltje wellicht mensen verleiden om deze game aan te schaffen. De kermis waarvan deze gamers of hun kinderen thuis zullen komen zal ijskoud zijn. Daar kunnen al die vrolijke poppetjes niets aan doen. Die hadden een veel betere game verdiend.



Conclusie
Het is jammer genoeg klip en klaar. Junior League Sports had nooit of te nimmer de besturing mogen krijgen die het heeft. Slecht geïmplementeerde Motion Controls in combinatie met sterke tegenstanders maken deze game tot een verschrikking om te spelen. Er zijn daarnaast nauwelijks speelmodi waardoor je snel uitgekeken bent op de game. De NuYu’s doen hun uiterste best om je uitermate vrolijk te maken, maar Junior League Sports is helaas om te janken.