Rayman is sinds vorig jaar weer helemaal terug van weggeweest. Na zijn uitstapjes met de gestoorde konijnen, heeft hij weer zijn eigen platform-game gekregen met de titel Rayman Origins. Begin vorig jaar verscheen Rayman echter ook al in zijn eigen platformgame voor de Nintendo 3DS in een remake van het bekende tweede deel uit de Rayman-serie genaamd Rayman 3D. Wij waren daar echter niet erg van gecharmeerd, zie hier. En omdat wij toch diep van binnen van Rayman blijven houden, verdient hij een tweede kans. Deze tweede kans is Rayman Origins voor de Nintendo 3DS.

Rayman Origins voor de Nintendo 3DS is in essentie precies dezelfde game als de versie die vorig jaar voor onder andere de Wii verscheen, die wij beoordeelden met een 9.0 in onze review. De game is een old-school 2D-platform-game met Rayman en zijn vriendjes waarin je onderweg allemaal gespuis tegen het lijf loopt en zoveel mogelijk Lums moet zien te verzamelen. Je komt ook opgesloten Electoons tegen die je uit hun kooi moet zien te bevrijden door alle omringende vijanden weg te meppen. De levels in Rayman Origins zijn zo ontworpen dat je ze vaak in een flow kunt doorlopen, waardoor het nog wel eens wat weg heeft van een Sonic-game. Deze flow komt voornamelijk tot uiting wanneer je de grote koning Lum te pakken krijgt, waardoor er een alleraardigst melodietje gestart wordt. Dit melodietje zorgt er voor dat alle Lums tijdelijk rood van kleur zijn, wat ze twee keer zoveel waard maakt.



In de game zijn alle items en voorwerpen dusdanig geplaatst, dat je deze zonder langdurige onderbreking kunt pakken. Toch zijn er ook genoeg verborgen elementen te ontdekken, zoals de eerder genoemde Electoons en de zogenaamde schedelmunten die 25 extra Lums opleveren. Mede door het design van de levels, die in de Nintendo 3DS-versie op sommige plaatsen lichtelijk aangepast is, is de game een genot om te spelen. Echter, het tien uur durende avontuur kent ook een paar grote mankementen.

Minder uit de verf
De console-versies leunden hevig op de lokale multiplayer mode. Hierin had je de mogelijkheid om met drie vrienden door alle levels heen te rennen en te strijden om een zo hoog mogelijke score. In deze Nintendo 3DS-versie is deze multiplayer mode helaas komen te vervallen. Je hebt zelfs niet de mogelijkheid om de game met twee spelers te spelen, zoals straks wel mogelijk is in New Super Mario Bros. 2. Door het wegvallen van de multiplayer mode, is ook het aantal speelbare personages lager dan bij andere versies: je kunt nu kiezen uit enkel verschillende versies van Rayman en Globox. Het grootste verschil tussen de Nintendo 3DS-versie en de eerdere console-versies is echter te vinden op technisch vlak. Hoewel de stijl van de game nog steeds hetzelfde is en de omgeving uit handgemaakte elementen bestaat, komt het geheel op de Nintendo 3DS een stuk minder goed uit de verf. Dit komt niet alleen door het feit dat het geheel wat wazig oogt, maar ook doordat de camera zo ver weg staat. Dit laatste aspect is echter niet zo'n groot probleem, want je went er al snel aan. Daarbij moet gezegd worden dat het 3D-effect in Rayman Origins prettig is om naar te kijken doordat er verscheidene uitpuilende voorwerpen in zowel de voorgrond als achtergrond te zien zijn. Toch is het spijtig dat de game door technische mankementjes een deel van zijn charme verliest.



Een ander aspect dat in goede aarde viel bij de console-versies, was de muziek. Hoewel ook hier geldt dat de game dezelfde muziek heeft als zijn grote broers, is de kwaliteit van de muziek niet wat het moet zijn. Het geluid klinkt vaak wat dof en daardoor klinken de oorspronkelijke vrolijke, scherpe en sprankelende deuntjes een stuk minder uit de speakers van de Nintendo 3DS dan uit de speakers van je televisie.

Nintendo 3DS-functies
Om het wegvallen van de multiplayer mode enigszins op te vangen, heeft Ubisoft enkele Nintendo 3DS-specifieke kenmerken in de game gedaan. Ten eerste kent de game zogenaamde prestaties, vergelijkbaar met het Achievement-systeem van de Xbox 360. In totaal kent de game 32 verschillende prestaties die variëren van het afmaken van 50 vijanden tot het uitspelen van een level zonder geraakt te worden. In de game zelf heb je weinig aan de prestaties, behalve dat het wellicht je eigen ego enigszins streelt, maar Rayman Origins voor de Nintendo 3DS ondersteunt ook StreetPass. Via StreetPass wordt niet alleen je spelvoortgang met andere spelers gedeeld, maar ook de eerder genoemde prestaties verschijnen op het systeem van andere Rayman Origins-spelers wanneer je deze op straat ontmoet hebt. Deze optie voegt hiermee toch nog een klein competitief element aan de game toe, maar is slechts de pleister op de wond.



Het touchscreen wordt gebruikt om je voortgang in een level weer te geven en waar de bevrijde Electoons zich bevonden. Heel vaak zal je niet naar het onderste scherm kijken, maar in sommige gevallen kan het wel eens handig zijn. Qua besturing doet de game overigens prima zijn werk: je kunt Rayman besturen met zowel de vierpuntsdruktoets als de circle pad en de A- en B-knoppen kunnen gebruikt worden om te springen en met de X- en Y-knoppen kun je met Rayman zijn vijanden wegmeppen.

Conclusie
Rayman Origins is in essentie precies dezelfde game als de versie voor de spelcomputers. Je krijgt dezelfde levels, dezelfde grafische stijl en dezelfde muziek. Echter, met de overzetting naar de Nintendo 3DS verliest de game wel een hoop van zijn charme, wat mede te wijten is aan de enigszins wazige graphics en de doffe muziek. Daarbij heeft de game geen multiplayer-mode, maar biedt hij wel ondersteuning voor StreetPass voor het delen van prestaties en je spelvoortgang. Desalniettemin blijft Rayman Origins een goede platform-game, ook op de Nintendo 3DS. De game is zonder twijfel één van de betere platformtitels voor de Nintendo 3DS, maar beschik je ook over een Wii of een andere current gen-console en hecht je niet zoveel waarde aan het feit dat je de Nintendo 3DS-versie altijd bij je kunt hebben, dan kun je voor dezelfde prijs, of zelfs minder, beter de console-versie in huis halen. Rayman Origins blijft hoe dan ook een game die je gespeeld moet hebben.