De Nintendo 3DS is met Resident Evil: Mercenaries 3D en Resident Evil: Revelations al aardig vertegenwoordigd op het gebied van horror-games. Ontwikkelaar Tecmo Koei voegt hier echter een nieuwe game aan toe die leunt op het Augmented Reality-concept van de Nintendo 3DS, genaamd Spirit Camera: The Cursed Memoir. Origineel gepland als een nieuw deel in de befaamde Project Zero-reeks, is het uiteindelijk een spinoff geworden, maar met dezelfde horror-intenties. Heeft dit positief uitgepakt of betreft het een verschrikking?

Rondspoken in The Purple Dairy
Spirit Camera: The Cursed Memoir kent verschillende modi, maar de meest belangrijke is Project Zero: The Purple Dairy. In dit avontuur ontdek je een mysterieus paars dagboek dat in de werkelijkheid met het spel wordt meegeleverd. Volgens geruchten rust er een dodelijke vloek op dit dagboek. Het dagboek is gevuld met angstaanjagende tekeningen en onverklaarbare krabbels, maar kent als eerste pagina een leeg vel. In het in-game boek zie je echter soms woorden verschijnen op deze pagina. Deze woorden nemen mensen mee naar een wereld waar een wezen op ze wacht, dat verschrikkelijke dingen uitvoert: de mensen die terug worden gevonden, hebben geen gezicht meer en veranderen langzaamaan in wraakzuchtige monsters. Waarom is dit gaande en is er een manier om de vloek te stoppen? De antwoorden op deze vragen verkrijg je naargelang het avontuur zich ontrafelt.



Weinig inhoud
Aan het begin van de reis kom je Maya tegen, een 15-jarig meisje dat jarenlang in het boek geeft vast gezeten. Ze zal je helpen om het dagboek te doorgronden en jij zult haar helpen om haar verloren geheugen te herstellen. Het verhaal is echter helaas best voorspelbaar. Aan het begin ben je erg geïnteresseerd in wat er op het pad zal verschijnen, maar wanneer je halverwege bent, wordt alles je al snel duidelijk. Het feit dat de verhaallijn slechts drie tot vier uur duurt, helpt hier niet bij. Na het eenmalig uitspelen van de game unlock je een Extra game, wat je kunt vergelijken met een ''New Game+''-optie: het voegt niet meer toe dan wat extra informatie en een nieuwe outfit voor Maya. Dit maakt het geheel er niet interessanter op, waardoor het hoofdverhaal simpelweg te weinig inhoud biedt. Dit is jammer, want de gameplay is best aardig te noemen.

AR-gameplay en gyroscoop
Samen met Maya ga je van pagina naar pagina in de Purple Diary om verschillende puzzels op te lossen. Deze puzzels laten uitstekend Augmented Reality-werk zien en dat is iets waar Tecmo Koei zeker een dikke pluim voor verdient. Zo zul je letterlijk met je Nintendo 3DS in de pagina moeten kijken om te onthullen wat er zich in de andere wereld afspeelt. Een ander goed voorbeeld is hoe je je eigen hand op een bloedafdruk moet leggen om een vijand uit zijn nest te lokken. Helaas gaat dit echter niet geheel vlekkeloos vanwege de eis dat je haast perfect licht moet hebben om de Augmented Reality goed te laten werken. Deze tekortkoming van de Nintendo 3DS is een groot minpunt voor een game die hier volledig op rust.

Naast de AR-puzzels zul je de strijd aangaan met een aantal geesten, die net als Maya ook al tijden in het dagboek zijn opgesloten. Deze spoken bestrijd je met de Camera Obscura, een speciale camera die je in staat stelt om kiekjes te maken van geesten met de R-toets om ze zo te verzwakken. Lukt het je om ze op het juiste moment te raken met de camera, dan verandert de aanval in een ''Fatal Frame'', die twee keer zoveel schade aanricht. Lukt het echter niet goed en laat je de geesten vrij aanvallen, dan zullen ze aan de levensmeter knabbelen en zodra deze leeg is, is het game over. Het spel stuurt je gelukkig niet pijnlijk ver terug, want je begint gewoon weer aan de start van het gevecht.



Als laatste gameplay-toepassing is er het onderdeel waarbij de gyroscoop wordt ingezet. Dit aspect komt niet vaak voor, maar speelt regelmatig een belangrijke rol voor het verhaal. Door met de Nintendo 3DS-camera rond te kijken, zul je op je scherm verschillende dingen zien verschijnen. Dit werkt prima en is een leuke toevoeging aan het geheel.

Over het algemeen bestaat Spirit Camera: The Cursed Memoir vooral uit het bereiken van een bepaalde plek. Veel schrikken zul je niet, want op het gebied van horror schiet deze game wat tekort. Het contrast met bijvoorbeeld Project Zero 2: Wii Edition is duidelijk aanwezig en dat geeft aan dat het allemaal wat enger had kunnen zijn, hetgeen het type publiek dat dit soort spellen koopt doorgaans graag ziet.

Spirit Camera en Cursed Pages
Naast de verhaalmodus zijn er nog twee modi die de basis van het spel vormen. Om te beginnen is er Spirit Camera, die drie verschillende minigames bevat. Deze minigames zijn echter niet zo interessant als je zou willen. Zo is er Spirit Photography wat je in staat stelt om foto's van jezelf en de omgeving te maken om zo geheime geesten en ander ongedierte naar boven te laten drijven. Deze foto's kun je vervolgens opslaan op de SD-kaart en later terugkijken op de computer of in de Nintendo 3DS Camera-applicatie. Het is leuk voor even, maar je bent het al gauw beu. Dan is er Spirit Check dat je vertelt of je bezeten wordt door een geest en zo ja, wat voor een geest het betreft. De complete willekeurigheid hiervan maakt het doelloos en oninteressant. Als laatste is er de Spirit Challenge die spelers laat veranderen in een geest die je vervolgens moet verslaan met behulp van de Camera Obscura. Het zorgt voor enige hilarische situaties en keiharde gevechten en kan zelfs hierdoor als een nieuwe versie van Gezichtenjacht worden gezien. Het betreft duidelijk de leukste minigame binnen Spirit Camera.



De andere modus heet Cursed Pages die in totaal vier minigames bevat. Twee ervan zijn vanaf het begin beschikbaar: Four Strange Masks en The Haunted Doll. In Four Strange Masks is het de bedoeling om een gemaskerde jongen te vinden die zich in het AR-boek ophoudt. Zodra je hem gevonden hebt, wil hij graag verstoppertje spelen. Op het scherm verschijnen vier maskers en hij zal zich constant van masker van masker bewegen. Het is dan aan jou de taak om hem op te sporen en hem uit de kast te lokken. Dit doe je een aantal keer en vervolgens heb je een level voltooid. Na elk level wordt het wat moeilijker en zodra je level vier hebt overleefd, speel je de Endless mode vrij, waarin je zelf een record kunt zetten naarmate het steeds moeilijker wordt. In de tweede minigame, The Haunted Doll, zal er een pop uit het AR-boek duiken, die je daarna moet zien op te sporen in je eigen omgeving door middel van de gyroscoop. Je hebt hier weinig tijd voor, waardoor dit gedeelte flink wat uitdaging kent. De progressie qua levels is gelijk aan Four Strange Masks, waardoor ook dit onderdeel niet bijzonder veel content kent. Beide minigames zijn echter vrij aardig, maar vervelen al gauw. De andere twee minigames, die je vrijspeelt door de andere twee te voltooien, kennen helaas dezelfde kwaal.

Extra
Nadat je Project Zero: The Purple Dairy voltooid hebt, komen er een paar extra's beschikbaar in dat specifieke menu. Wanneer je de ‘Extra’ hoofdmodus ook nog eens uitspeelt, verkrijg je de modus Nightmare. In Nightmare krijg je geen extra verhaallijnen, maar worden de gevechten ongelooflijk pittig. De geesten bezorgen je hier bij elke fout gelijk een game over. Een andere bijkomstigheid is dat je alle scènes los kunt spelen in Scene Selection en hiermee jouw favoriete secties kunt herbeleven. Zo kun je het bijvoorbeeld nogmaals tegen de eindbaas opnemen, die overigens als een hoogtepunt kan worden bestempeld. Tenslotte is er Photo Ops & Battles, waar je moeilijkere versies van de geestgevechten kunt spelen en de verschillende personages uit het spel door middel van AR-kaarten in je eigen omgeving kunt fotograferen in verschillende outfits, waarvan je de foto’s eventueel kunt opslaan op een SD-kaart. Wanneer blijkt dat je de 15-jarige Maya in lingerie kunt hullen en haar verschillende poses aan kunt laten nemen, wordt nogmaals bevestigd dat je hier met een typisch Japanse game te maken hebt die niet iedereen zal kunnen bekoren.

Graphics en geluid
Grafisch gezien ziet Spirit Camera er redelijk uit, maar het is niet baanbrekend. De in-game modellen en objecten zijn prima gerendered in de echte wereld via de AR-mogelijkheden en alles kent een duidelijke en donkere toon. Het 3D-effect, wat niet altijd inzetbaar is, is zeer duidelijk. Objecten in het dagboek laten je in 3D letterlijk de diepte in kijken en het maakt er de ervaring een stuk intenser door.



Spirit Camera kent een eigen soundtrack, maar bestaat uit Japanse muziek van vervlogen tijden met duistere ondertonen. Het past goed bij de stijl van de game, maar het is niet positief opvallend. De voice acting is echter vlekkeloos: Nintendo heeft in de Europese versie van Spirit Camera zowel de Japanse als de Noord-Amerikaanse stemmen op het cartridge gezet waartussen je kunt wisselen in het hoofdmenu van het spel. Het is het waard om de stemmen in beide uitvoeringen te horen, want de overtuiging in de stemmen is in beide variaties duidelijk te horen.

Conclusie
Spirit Camera: The Cursed Memoir is een enigszins geslaagd product te noemen. Tijdens de verhaallijn van The Purple Dairy worden de AR-mogelijkheden uitstekend ingezet, maar helaas is de noodzaak van goed licht in je omgeving een groot minpunt. Daarbij is de verhaallijn van de game niet bepaald sterk en is hij met drie tot vier uur aan de korte kant. De wereld en de gameplay op zich zijn echter goed uitgewerkt en houden het geheel interessant. Daarnaast speel je een aantal leuke opties vrij bij het voltooien van de game, zoals de mogelijkheid om scènes en gevechten los te spelen en de Nightmare-moeilijkheidsgraad te ervaren. Dan zijn er nog de twee modi Spirit Camera en de Cursed Pages met in totaal zeven verschillende minigames. Deze zijn vermakelijk, maar helaas voor slechts korte duur. Al met al is Spirit Camera: The Cursed Memoir een redelijk product, maar het kon allemaal wat beter en uitgebreider.