Beat the Beat: Rhythm Paradise Review | 18 juli 2012 19:14 | Auteur: Benjamin

Het is een ritmische tijd deze zomer. Op 6 juli verscheen niet alleen het zeer geslaagde Theatrhythm Final Fantasy voor de Nintendo 3DS, ook het Wii-arsenaal werd aangevuld met een ritme-festijn: Beat the Beat: Rhythm Paradise. De game is één van de laatste Nintendo-games die Nintendo voor de Wii uit zal brengen en kent daarmee de zware taak om te eindigen met een vrolijke noot. Is dit gelukt?

De Rhythm Paradise-serie is één van Nintendo’s mafste en vreemdste series die voorheen is verschenen voor de Game Boy Advance en de Nintendo DS. In de games speel je de meest bizarre minigames met de meest aanstekelijke deuntjes. Waar je bij de Nintendo DS-versie nog flink aan de slag kon met je stylus en het touchscreen, heeft Nintendo voor de Wii-versie voor de simpele benadering gekozenL je zult met het ritme in de game niet mee hoeven te zwiepen of te zwaaien, maar enkel en alleen gebruik maken van voornamelijk de A-knop en hier en daar de B-knop. Hierdoor is de besturing van Beat the Beat: Rhythm Paradise één van de meest simpele die we in jaren gezien hebben.

i_32065


Jonge journaliste
Waar de Nintendo DS-versie al uitblonk met vreemde en absurde minigames, doet de Wii-versie dat nog eens dunnetjes over. In de allereerste minigame die je tegenkomt ben je als enthousiaste golfer met een big-smile hole-in-ones aan het slaan, terwijl een klein aapje en een grote baviaan de golfballen naar je toewerpen. Dit alles gebeurt onder een zeer vrolijk en aanstekelijk deuntje. Andere minigame-toppers zijn het prikken met een vork op de naar je afgevuurde erwten, het fanatiek uittesten van een wip en het doormidden hakken van spoken en geesten met een samurai-zwaard. Het moge duidelijk zijn: in de wereld van Rhythm Paradise is alles mogelijk. De grote favoriet is echter de Ringside-minigame waar een jonge journaliste jou als uitmuntende worstelaar druk aan het interviewen is. De ‘wabadabadaba, is that true?’s vliegen je om de oren en complimentjes als ‘Woah, you go big guy!’ zijn ook niet gering. Naast de ritmische deuntjes kent de Europese Wii-versie ook een aantal gezongen liedjes. Het beste voorbeeld hiervan is de Karate Man, die ook al in iets andere vorm en met andere muziek in de Nintendo DS-versie aanwezig was.

Beat the Beat: Rhythm Paradise is vooral een genot dankzij de simpliciteit en de gekkigheid, maar kent helaas ook een aantal minder geslaagde minigames, zoals de Love Rap die vrij traag is en daardoor minder spannend en meeslepend. Dan is er nog een aantal minigames dat simpelweg niet interessant genoeg is om te blijven spelen, maar per definitie niet slecht zijn. Een voorbeeld hiervan is de Catch of the Day waarin je met je hengel vissen moet vangen. Daarbij zijn er vissen die elk in een ander ritme aan je hengel trekken. De bedoeling is dat je het ritme van elke vis onder de knie krijgt en zo de minigame tot een goed einde brengt. Het muziekje dat bij deze minigame hoort, zul je echter gauw weer vergeten. Daardoor zul je minder snel terugkeren om te proberen om je score te verbeteren.

In totaal bevat de game 28 unieke minigames met twaalf vervolg-minigames op eerdere deuntjes. Daarnaast volgt er na elke vier minigames een heuse remix die alle vier de minigames lekker door elkaar husselt, waardoor er vaak verrassend leuke deuntjes uit ontstaan.

i_32061


Beoordelingssysteem
Tijdens het spelen van de muziekjes zie je geen score of beoordeling in beeld. Pas aan het eind van het spelen word je beoordeeld met Superb of simpelweg een OK. Hierdoor blijft het altijd spannend tot het einde om te weten te komen hoe je gepresteerd hebt, al kun je vaak wel raden of je het wel of niet gehaald hebt. Met het behalen van een Superb-beoordeling ontvang je tevens een medaille. Met deze medaille speel je extra ritmische spelletjes vrij. Heel erg spannend zijn deze spelletjes niet, maar het geeft wel extra motivatie om beter te presteren. Daarbij krijg je zo nu en dan de mogelijkheid om een perfecte score bij een minigame te halen, mits je al een Superb-beoordeling behaald hebt. Mocht het je lukken om een minigame perfect te spelen, dan ontvang je daar muziek voor die je apart af kunt spelen. Je krijgt echter telkens maar drie kansen, voordat de mogelijkheid van het perfect spelen van een minigame weer verdwijnt. Dit systeem van het behalen van een perfecte score kan hinderlijk zijn: het was prettiger geweest wanneer je op elk moment een minigame foutloos kon spelen en daarvoor beoordeeld kon worden. Een bepaalde klacht die gold voor de Nintendo DS-versie, is helaas ook in dit Wii-deel van toepassing: zodra je een foutje maakt bij het spelen van een perfecte minigame, kun je je minigame niet snel herstarten. Je zult daarvoor helemaal terug moeten keren naar het selectiescherm en de intro van de minigame weer moeten bekijken. Een pijnlijke en hinderlijke misser van het ontwikkelingteam.

Multiplayer-mode
Wat Nintendo wel goed aangepakt heeft, is de multiplayer-stand. Enkele minigames, zoals die met de vork en de worstelaar, kun je samen met een vriend spelen. Hierdoor speel je soms om beurten een deel van de minigame, maar zul je soms ook samen moeten werken om het tot een goed einde te brengen. In totaal kun je maar liefst acht minigames met elkaar spelen. Verdere online opties ontbreken, maar de toevoeging van de lokale multiplayer mode maakt veel goed.

i_32074


Grafisch gezien ziet de game er piekfijn en kleurrijk uit. Alle minigames zijn scherp weergegeven en hebben hun eigen charme. Vooral vanwege het feit dat er verder niets op het scherm staat behalve de minigame zelf, is het soms net alsof je naar een tekenfilm aan het kijken bent. Ook het geluid is qua kwaliteit prima en de muziek is zoals eerder gezegd vaak aanstekelijk. Een groot pluspunt van de Europese versie is daarbij dat je niet alleen met de Engelse versie van de nummers kunt spelen, maar ook met de Japanse. Vooral in de worsel-minigame komt de krankzinnigheid van de Japanse stemmen het spel nog meer ten goede.

Conclusie
Beat the Beat: Rhythm Paradise is een waardig deel in de Rhythm Paradise-serie. De game kent in totaal 28 knotsgekke minigames, waarvan een aantal erg vermakelijk is met aanstekelijke deuntjes. Helaas is er ook een aantal minigames dat een stuk minder de moeite waard is. Ook is het ontbreken van de mogelijkheid om een minigame snel te herstarten erg onnodig en irritant. Desalniettemin blijft de gameplay verslavend, vooral dankzij de zeer gemakkelijke besturing, en is het spel een vermakelijke titel voor in de zomer, helemaal met het regenachtige weer. Je haalt letterlijk de vrolijkheid in huis en luidt je Wii een waardig afscheid in.
8,8
N1-score
  • + Aanstekelijke muziekjes en verslavende gameplay
  • + Erg gemakkelijke knoppenbesturing
  • + Mogelijkheid om te wisselen tussen Europese en Japanse nummers
  • + Ziet er grafisch erg vrolijk uit
  • + Multiplayer mode is vermakelijk
  • - Sommige minigames stellen teleur
  • - De mogelijkheid om snel te herstarten ontbreekt nog steeds
  • - Beoordelingssysteem kan vervelend zijn
Next articleJapanse verkoopcijfers 9/7 - 15/7 2012: Taiko Drum Master slaat... Previous articleMass Effect 3 voor Wii U zal extra content direct op de disc...

Reacties van gebruikers

Avatar
Donnaxlb | 18 juli 2012 20:35 | #210716
collapse
Jammer genoeg ben ik er heel snel door heen gegaan, 35 medailles (totaal 50) en 3 Perfects.

Verder vind ik de spellen ook wat minder dan de DS versie, maarja. Multiplayer is erg leuk, vooral 'Rhythm Fighter' (Onder de knop 'Rhythm Toys' bij Singleplayer gekgenoeg)

Uiteindelijk is het spel niet Nederlands (tekst), zoals eerder gezegd werd.
Avatar
Quint | 19 juli 2012 04:30 | #210718
Reactie op post #210716 van Donnaxlb
Dank je voor de opmerking, want Nintendo zegt nog steeds dat het spel Nederlandstalig is! Zie hier.

Plaats een reactie

Log in of registreer een account om een reactie te kunnen plaatsen.

Beat the Beat: Rhythm Paradise

Platform: Wii
Genre: Music
Ontwikkelaar: Nintendo
Uitgever: Nintendo
Aantal spelers lokaal: 2
Online-ondersteuning: Nee
Releasedatum: 06 juli 2012

Screenshots