Rayman Legends Review | 11 september 2013 21:50 | Auteur: Benjamin

Het heeft even geduurd, maar eindelijk is hij er: het nieuwste avontuur van Rayman. Nadat Rayman Legends meerdere keren werd uitgesteld en zelfs van Wii U-exclusieve game naar multiplatform-titel ging (daar gaan we het hierna niet meer over hebben), ligt de game nu eindelijk in de winkels. We doken in dit nieuwe avontuur om te kijken of de game zijn verwachtingen uiteindelijk ook waar gemaakt heeft.

Rayman Legends is het vervolg op Rayman Origins, welke in 2011 verscheen voor de vorige generatie spelcomputers. Deze klassieke 2D Rayman-titel voelde fris aan, speelde heel lekker weg door de aanwezige flow in het platformen en zag er ook nog eens erg mooi uit. Rayman Legends zet dit voort met meer creatieve levels, mooie graphics en nog veel meer extra’s.

48


Snurken
Rayman Legends een traditionele 2D-platformgame en is net als Rayman Origins is de game gehuld in een flinterdun verhaal. Zoals bekend uit het vorige deel houden Rayman en zijn vriendjes erg van slapen en de bijbehorende snurkgeluiden die zij maken. Door vervelende nachtmerries is de Glade of Dreams overspoeld door nare vijanden en irritante monsters, waardoor het aan Rayman is om het land weer in veiligheid te brengen. Het doel hierbij is om alle Teensies in de game te redden, die verdeeld zijn over verschillende levels en werelden. Elke wereld eindigt traditiegetrouw met een eindbaas, waarna je je weg kunt vervolgen naar de volgende wereld. Gedurende de reis barst de game van originele en creatieve platformlevels.

In de levels is het belangrijk om, naast het springen, slaan, meppen en schoppen van vijanden, Lums te verzamelen. Met deze lichtbolletjes speel je nieuwe levels en personages vrij. Het is echter de plaatsing van deze Lums die ervoor zorgen dat de levels een bepaalde flow hebben, al is dat wel een stuk minder dan in Rayman Origins. Waar in die game regelmatig Lumkoningen verschenen, waarna er een vrolijk deuntje gespeeld werd zodra je deze te pakken kreeg en er een hele rits aan Lums tevoorschijn kwamen, is dat in dit deel niet aanwezig. Hierdoor hoef je je niet meer te haasten om alle Lums te pakken voordat het muziekje afgelopen is, waardoor je de game wat minder gehaast hoeft te spelen. Wel is het belangrijk dat je de Lums in de goede volgorde te pakken krijgt, omdat ze dan twee keer zoveel waard zijn. Desalniettemin zorgden de Lumkoningen ervoor dat je in een lekker ritme en in een snelle vaart door de levels heen ging, wat een fijn gevoel met zich mee bracht. Dat is in Rayman Legends minder aanwezig, waardoor de game wat dat betreft iets traditioneler aan voelt.

64


Gameplay-elementen
Daar houdt het traditionele aspect van de game meteen op, want bijna elk level in Rayman Legends heeft unieke eigenschappen. Hoewel de eerste paar levels nog vrij standaard zijn met het nodige spring- en slawerk, hebben latere levels qua gameplay meer originele toevoegingen, waarvan sommige afkomstig zijn uit Rayman Origins, maar sommige ook spiksplinternieuw zijn. Rayman en de andere personages hebben de mogelijkheid om, zoals gebruikelijk, kort te zweven. Dit komt goed van pas bij langere sprongen, maar dit is pas echt noodzakelijk in levels waar wind een belangrijke rol speelt. Zo zul je in een level letterlijk met alle winden mee moeten waaien om het einde te bereiken, waardoor dit level een totaal ander gevoel heeft dan de andere levels. Ook zijn er levels waar Rayman en zijn vriendjes tot klein formaat getransformeerd worden, waardoor ze verder kunnen springen, sneller kunnen rennen en door kleinere kiertjes kunnen kruipen, zoals de gaten in een stuk fruit in de wereld die volledig in het teken staat van eten. Al deze afwisselende gameplay-elementen zorgen voor veel variatie, waardoor je als een trein door de game heen gaat.

Het leukste nieuwe gameplay-element bevindt zich in de vierde wereld. Naast de onderwaterlevels staan ook de stealth-achtige levels hier centraal. Je zult in deze levels ongezien langs allerlei gespuis moeten gaan. Het is van belang om de lichtstralen rondom de vijanden te ontwijken. Deze gameplay zorgt voor een andere aanpak, maar biedt ook weer die variatie die in Rayman Legends in grote mate aanwezig is. Tot slot zijn er nog levels waarbij je achterna gezeten wordt door een enorme horde aan wezens die je koste wat het kost voor moet blijven. Het enige middel om ze van je af te schudden zijn een soort paarse vuurpijlen die zorgen voor een ontploffing van licht waardoor ze vernietigd worden. Deze levels zorgen voor wat snellere actie ten opzichte van de stealth-actie, waardoor je van elk level zult genieten.

60


Murphy en de Wii U GamePad
Naast deze normale levels bevat de game ook levels waar je niet met Rayman maar met Murphy speelt. In tegenstelling tot de Rayman-levels, gebruik je hier geen knoppen, maar enkel het touchscreen op de Wii U GamePad. In deze levels wordt Rayman (of het andere personage waar je mee speelt) bestuurd door de computer, terwijl jij met Murphy speelt om de omgeving in de levels te veranderen en de weg vrij te maken. Zo moet je in kerkers en kastelen schakelaars overhalen, obstakels uit de weg ruimen en vijanden kietelen. Ook zijn er levels waarbij je het computergestuurde personage moet beschermen tegen een regen aan vuurballen of tegen eerdergenoemde vijanden in de stealth-levels door middel van het overhalen van schakelaars en het indrukken van knoppen. Dit werkt allemaal goed en is zeer leuk en origineel om te spelen, maar hier moet een kanttekening bij geplaatst worden. Als je de game in je eentje speelt heb je net te weinig invloed op het verloop van het spel, doordat het computergestuurde personage nogal eens dingen doet die je helemaal niet wil. Ook komt het voor hij een domme sprong maakt, waardoor je onnodig geraakt wordt of zelfs af gaat. Daarnaast kan het nog wel eens gebeuren dat het computergestuurde personage stil staat en wacht, totdat jij net dat ene platform iets dichterbij gebracht hebt, terwijl hij de sprong makkelijk zou kunnen maken. Dit zorgt nogal eens voor onnodige frustratie tijdens het spelen, wat het speelplezier wat naar beneden haalt.

De game bevat ook een aantal eindbazen die wel allemaal origineel zijn, maar niet echt heel erg lastig om te verslaan. Voorbeelden van deze eindbazen zijn een vuurspuwende draak en een grote vliegende machine. De eindbaas die het meest origineel is en de meeste indruk maakte, was de eindbaas in de wereld van de stealth-levels. Hier stond een grote metalen draak op je te wachten die je in verschillende fases moest verslaan. Toch was ook hier de creativiteit die voor het meeste plezier zorgde in plaats van de moeilijkheid, want eenmaal uitgevonden hoe je zijn aanvallen het beste kon ontwijken, was het verslaan een fluitje van een cent.

75


Muzikale levels
Elk wereld wordt afgesloten met een muzikaal level waarin jouw sprongen perfect zijn afgesteld op het ritme van de muziek, waardoor je ineens een ritme-platformgame aan het spelen bent. Voor deze muzikale levels is gebruik gemaakt van bekende tunes, zoals Black Betty en Eye of the Tiger. Soms zingen de vijanden blij mee met deze bewerkte versies, wat een vrolijke sfeer met zich meebrengt. Ook in deze levels is het tempo hoger dan in de andere levels, waardoor de herspeelbaarheid erg hoog ligt. Het is jammer dat er maar vijf van deze levels in de game zitten, want deze smaken zeker naar meer.

Zoals eerder gezegd is het van belang om de Teensies in de levels te bevrijden, waarmee je nieuwe levels vrijspeelt. In elk normaal level bevinden zich tien Teensies die opgesloten zitten in kooitjes, vastgebonden zijn aan pilaren of beschermd worden door vijanden. Soms zitten ze goed verstopt, al kun je ze door hun geroep om hulp vaak makkelijk opsporen. Van deze tien Teensies, zijn er twee koning-Teensies die lastiger verstopt zijn. Deze kun je redden door een korte minigame-achtige spelsituatie te spelen, zoals het springen over wegschuivende ondergronden of het klimmen in lianen, wat leuk is om te doen. Naast de gewone levels bevat de game ook nog de zogenaamde Invasie-levels waar het puur om snelheid draait. In deze levels, die vaak de typische flow uit Rayman Origins hebben, is het de bedoeling om binnen veertig seconden het einde te bereiken. Met een goed getimede sprong en het juiste tempo ga je als een speer door deze levels heen en zet je een mooie tijd neer, wat erg goed en prettig voelt. In deze levels zijn drie Teensies te redden. Lukt dat binnen veertig seconden, dan red je ze alle drie. Doe je daar tien seconden langer over, dan heb je er slechts twee gered, enzovoorts. Het zal daardoor vaak voorkomen dat je deze levels meerdere keren over moet doen om een snellere tijd neer te zetten en daardoor net die ene Teensie kunt redden, maar dat is absoluut geen straf gezien de korte tijd dat je met deze levels bezig bent. Deze Invasie-levels hebben nog een variatie, welke sterk doen denken aan levels uit meerder Mario-games. Op het moment dat zo’n level van start gaat, word je achtervolgd door een duistere versie van Rayman die precies jouw pad volgt. Op het moment dat je hem raakt, is het direct voorbij, vergelijkbaar met de Dark Mario-levels in bijvoorbeeld Super Mario 3D Land. Erg origineel is het daarom niet, maar het brengt wel extra moeilijkheid met zich mee.

67


Moeilijkheidsgraad en Rayman Origins-levels
Die extra moeilijkheidsgraad kwam als een geschenk uit de hemel, want Rayman Legends is niet zo’n hele lastige platformer. De game is een stuk makkelijker dan zijn voorganger Rayman Origins en eenvoudiger dan een New Super Mario Bros. U. Binnen tien uur ben je al door alle levels heen, waardoor je alleen nog maar alle gemiste Teensies kunt verzamelen, wat de speelduur verdubbelt. Toch hebben de ontwikkelaars iets gevonden om de game te verlengen. Rayman Legends bevat veertig aangepaste levels uit Rayman Origins die je nog eens opnieuw kunt spelen. Deze aanpassingen zorgen echter niet voor meer plezier. Zo zijn ook hier de Lumkoningen verwijderd, waardoor je op plekken waar normaal het vrolijke muziekje afgespeeld werd, een kaler stuk tegenkomt. Tevens zijn de levels een stuk eenvoudiger gemaakt, wat meer dan spijtig te noemen is. Zo is de allerlaatste eindbaas van Rayman Origins in Rayman Legends een stuk gemakkelijker te raken, waardoor je hem zo verslagen hebt. Vooral mensen die Rayman Origins al van top tot teen gespeeld hebben, zullen weinig plezier beleven aan het herspelen van deze levels. Nieuwkomers hebben er echter veertig extra levels bij, al zijn deze minder leuk dan in het origineel.

Tot slot bevat de game naast de normale levels, Murphy-levels en muzieklevels nog extra speelmodi. De eerste is de Challenge-mode, identiek aan de eerder uitgebrachte gratis Rayman Legends Challenges App. Bij mensen die die app fanatiek hebben gespeeld, wordt alle data overgezet naar Rayman Legends, waardoor je verder kunt gaan met waar je gebleven was en je alle scores en punten mee neemt. In de Challenge-mode neem je het wereldwijd op tegen alle andere spelers in dagelijkse en wekelijkse uitdagingen, zoals het zo snel mogelijk halen van 250 Lums of zo veel mogelijk meters halen zonder geraakt te worden. Op den duur gaan deze levels wel vervelen, omdat ze vaak op elkaar lijken en dezelfde obstakels gebruiken en dat is jammer. Toch voegt deze modus een extra gevoel van competitie toe. De tweede extra modus is een multiplayer minigame genaamd Kung Foot. Je speelt een potje voetbal, waarbij het de bedoeling is om zoveel mogelijk doelpunten te maken binnen enkele minuten. Hoe vaker de bal heen en weer geschopt wordt, hoe sneller hij gaat waardoor een potje al snel heel hectisch kan gaan worden, maar daardoor ook des te spannender en leuker. Hoe meer spelers je op de bank hebt zitten, hoe leuker het wordt. Je kunt deze modus helaas niet in je eentje spelen of het online opnemen tegen andere spelers, wat wel een gemiste kans is. Desalniettemin heb je met drie vrienden op de bank ontzettend veel lol met deze simpele maar vermakelijke minigame. En als je dat even zat bent, dan kun je nog met vier man de normale platformlevels spelen. Je hebt hierbij de keuze uit meer dan dertig personages waarvan je een groot deel moet vrijspelen met het verzamelen van Lums, al zijn het vooral dezelfde personages gehuld in een andere outfit of een andere kleur. Als allerlaatste heb je nog de mogelijkheid om de game enkel en alleen op de Wii U GamePad te spelen, wat zoals we gewend zijn prima werkt.

40


Graphics en geluid
Rayman Legends ziet er op de Wii U buitengewoon mooi uit. Met een toffe stijl, mooie kleuren en vloeiende animaties, is het een erg plezierige game om te spelen. Hoewel de game absoluut niet zo kleurrijk is als een New Super Mario Bros. U, wordt alles mooi en strak weergegeven. Het design van de vijanden is soms wat absurdistisch, maar dat zorgt er ook voor dat de game wat humor met zich mee brengt. Het geluid is daarnaast ook prima verzorgd met leuke melodietjes en grappige geluidseffecten, al wordt je niet overdonderd met klassiekers-in-wording wat betreft soundtrack.

Conclusie
Het lange wachten heeft geloond. Rayman Legends is een originele, creatieve en grappige platformgame zoals we die we de laatste jaren niet meer gezien hebben. Met verfrissende nieuwe gameplay-elementen hebben we ons geen moment verveeld, waardoor het des te jammer is dat het avontuur zo kort geduurd heeft. De Wii U GamePad wordt op een originele manier ingezet middels de Murphy-levels, maar hier kleven ook enkele nadelen aan. Zo speelt het computergestuurde personage soms nogal dom, wat voor frustrerende momenten kan zorgen. Het kunstmatig verlengen van de game middels oude levels uit Rayman Origins, is ook niet lang voor iedereen een plezier om nogmaals te spelen, helemaal omdat de levels minder leuk zijn dan in de oorspronkelijke game. Daarnaast is het jammer dat de uitdaging maar in een handjevol levels te vinden is, waardoor geoefende spelers de game makkelijk uit kunnen spelen. Toch is de game meer dan de moeite waard en kijken we stiekem al uit naar Rayman’s volgende avontuur. Al hopen we wel dat hij minder eigenwijs is en wat aan dat gesnurk gaat doen.
9,2
N1-score
  • + Zeer originele en creatieve levels
  • + Erg veel variatie met een hoop nieuwe gameplay-elementen
  • + Leuk gebruik van de Wii U GamePad
  • + Vermakelijke multiplayer-mode en Kung-Foot-minigame
  • - Murphy-levels met computergestuurd personage soms frustrerend
  • - Aantal nieuwe levels aan de ietwat lage kant
  • - Makkelijker dan Rayman Origins
Next articleEiji Aonuma vertelt over The Legend of Zelda: A Link Between... Previous articleNieuwe informatie, trailer, starter-evoluties en Team Flare...

Reacties van gebruikers

Avatar
Banjo | 11 september 2013 22:26 | #223947
collapse
Goed cijfer dus.. Misschien dat ik hem toch maar ga aanschaffen.. voor dertig euro en niet duurder Razz
Avatar
Monokuma | 12 september 2013 07:47 | #223956
Reactie op post #223947 van Banjo
Neem dan de PlayStation Vita versie.
Avatar
Masterswordish | 12 september 2013 18:44 | #223983
Of de PC versie, is voor €15 euro te vinden. Ik vind hem werkelijk briljant, met alleen de lagere moeilijkheidsgraad als minpunt.
Avatar
Stevendek | 13 september 2013 11:41 | #223990
De review is precies hetzelfde als mijn mening: Zeer goed maar te kort.
vooral van de muzieklevels waren er te weinig van. Hopelijk komen er nog dlc's.

Plaats een reactie

Log in of registreer een account om een reactie te kunnen plaatsen.

Rayman Legends

Platform: Wii U
Genre: Platform
Ontwikkelaar: Ubisoft Montpellier
Uitgever: Ubisoft
Aantal spelers lokaal: 5
Online-ondersteuning: Ja
Aantal spelers online: N.v.t.
Releasedatum: 30 augustus 2013

Screenshots