SEGA 3D Classics Deel 1 - Streets of Rage, Galaxy Force II en Space Harrier Special | 19 februari 2014 23:34 | Auteur: Daan

Als er een koning is in het porten van klassieke spellen, dan zijn mensen bij M2 de absolute nummer één. De studio, die al sinds de SEGA Mega Drive-dagen aanwezig is, specialiseert zich in het brengen van bestaande games naar andere platformen. Nintendo-fans zullen de studio voornamelijk kennen uit het Wii-tijdperk, waar ze belangrijk waren voor een aantal projecten. Zo brachten zij de meeste SEGA- en Namco Bandai-titels naar de Virtual Console en werkten ze samen met Konami aan de ReBirth-games op WiiWare. Nu keren ze weer terug naar het strijdtoneel en ditmaal samen met SEGA om diverse klassieke games naar de Nintendo 3DS te brengen. Het betreft echter niet simpele remakes, maar speciale versies specifiek gemaakt voor de Nintendo 3DS eShop. Rede genoeg voor ons om als redactie er samen een blik op te werpen! Dit doen wij in drie delen en vandaag behandelen wij 3D Streets of Rage, 3D Galaxy Force II en 3D Space Harrier.

1


3D Streets of Rage - Marcel
Het brawler-genre was in de jaren ’90 razend populair en SEGA bouwde met Streets of Rage misschien wel de bekendste serie in dit genre. Streets of Rage kan daarom niet ontbreken in SEGA’s nostalgische 16-bit feestje, want ondanks dat de game een nieuw likje 3D-verf heeft, is de game niet te onderscheiden van het origineel.

Wat opvalt aan SEGA’s 3D Classics releases blijft het feit dat de games zoveel features hebben voor de ‘fans’. De mogelijkheid om niet de soundchip van de MegaDrive II, maar die van het allereerste model te emuleren valt in de categorie ‘voor puristen’ en daarmee laat SEGA zien dat men doorheeft wie de doelgroep is voor deze spelletjes. Desondanks schroomt men niet om de game ook te voorzien van de nodige moderne snufjes. Met name de optie om de game via Local Play met twee spelers te spelen, geeft net dat beetje extra waarde. Streets of Rage blijft echter een game zoals ze tegenwoordig niet meer gemaakt worden en dat begint al met het verhaal.

Get ready to rumble
Drie ex-agenten besluiten om de corrupte regering ten val te brengen. In plaats van een ingewikkeld plan met plottwists en meer, grijpen ze naar de bokshandschoenen en sportkleding. In Streets of Rage is het enige doel het kapot slaan van alles en iedereen dat op je pad komt. De bad guys rennen van voor en achter op je af en het is aan jou om ze in elkaar te beuken. Je hebt de keuze uit drie personages met ieder sterke en zwakke kanten op het gebied van snelheid en kracht. Zo is Axel heel sterk, maar minder snel, terwijl de enige dame van het gezelschap Blaze vliegensvlug is en minder krachtige klappen uitdeelt.

3


Je vijanden zijn net als jij alleen in bepaalde dingen goed opgeleid en je herkent op den duur aan het uiterlijk wat voor een type vijand het is. Sommige vechters willen je met hun vuisten kapot rammen terwijl anderen continu proberen om je met worstelmoves van het veld te werpen. Ook venijnige vrouwen met zwepen en baseball-fanaten met honkbalknuppels zijn van de partij om je tot moes te slaan. Als je hen goed weet te raken laten ze de wapens vallen die jij vervolgens kunt oppakken om gepast wraak te nemen. Wat vooral opvalt tijdens de straatgevechten is dat de Nintendo 3DS helemaal niet geschikt is voor klassiek button-mashen. De sponzige zachte knoppen kun je niet zo snel inrammen als de grote ronde plastic-knoppen van een MegaDrive controller. Hierdoor ben je eigenlijk gedurende de hele knokpartij in het nadeel.

16-bit kunst
De graphics van de game vallen onder de categorie 2D-kunst. De straten, gangen en andere gebieden waar je doorheen sjokt zitten tjokvol de meest gedetailleerde pixelart. Aangezien de soundtrack nog even goed klinkt als in de 90’s blijf je in een soort van hypnose-staat level na level anderen tot moes slaan, terwijl je luistert naar de nooit echt zuivere klanken van de MegaDrive synthesizer. Het 3D-effect van de Nintendo 3DS blijft een persoonlijke voorkeur van de speler. Een aantal gamers heeft niets met de opgeplakte 3D plaatjes op een klein schermpje, maar wie zijn 3D-knop nog steeds trouw gebruikt kan ook hier rekenen op een leuk 3D-effectje met vrijwel geen ghosting.

4


De magnum opus van deze momenten zijn de eindbaasgevechten die al je kracht, moed, bloed en zweet vereisen. De eindbazen zijn absurd sterk, waardoor je hen eigenlijk nooit op een normale manier kunt verslaan. Je hebt slechts één special attack in de vorm van een raket die je collega’s vanuit een politiewagen het veld op schieten, maar daarna zul je toch met enkele goed gemikte hits de sterke beulen moeten uitschakelen. Pas als je daarin slaagt mag je naar het volgende level en aangezien de game in totaal negen levels kent ben je toch een goed anderhalf uur aan het knokken om de laatste corrupte politicus uit zijn wolkenkrabber te gooien.

Conclusie
Streets of Rage is een game voor de liefhebber van retro-games, maar daar schuilt het probleem. De liefhebbers zullen deze game en de rest van de serie allang op allerlei manieren in huis hebben gehaald. Als je de drang voelt om nog een keer de stad van de ondergang te redden door corrupte bendes in elkaar te timmeren dan is de Nintendo 3DS-versie van Streets of Rage een prima authentieke port voor onderweg. Ook als je iets wilt proeven van de 90’s dan is Streets of Rage aan te bevelen, maar SEGA kan helaas niets veranderen aan het feit dat de Nintendo 3DS niet geschikt is voor het button-mashen en dat maakt een al behoorlijk uitdagende game onnodig nog moeilijker.

Score:
segascore6


3D Galaxy Force II - Benjamin
In de tijden dat games slechts in 2D weergegeven werden en het vooral draaide om het behalen van een zo hoog mogelijke score, bracht SEGA de game Galaxy Force II uit. Deze klassieke game uit 1989 is al verschillende malen voor diverse platformen verschenen, maar is nu ook (met een 3D-sausje) te downloaden voor de Nintendo 3DS. Wij doken in dit intergalactische avontuur om uit te vogelen of de game nog steeds zijn mannetje staat.

3D Galaxy Force II is een on-rails arcade shooter waar je in een ruimteschip langs verschillende planeten gaat om allerlei gespuis ten onder te laten gaan. De game is door zijn manier van spelen het beste te vergelijken met de oude Star Fox-games en voelt door zijn arcade-achtige gameplay al snel heel erg vertrouwd aan, ook al speel je de game voor de allereerste keer. De gehele game kent in totaal vijf planeten waar je zo’n kleine tien minuten per planeet mee bezig zult zijn. Dat klinkt op het eerste gezicht niet veel, maar het doel in deze game is dan ook niet het simpelweg halen van het level, maar het behalen van een zo hoog mogelijke score.

Planeten
Elke planeet kent dezelfde opbouw, wat wil zeggen dat je het met je TRX-5 opneemt tegen een enorm leger aan intergalactische vijanden, laserstralen en vreemde wezens. Hoewel je aardig wat vrijheid hebt in het rondvliegen, word je wel één duidelijke richting opgestuurd. De levels kennen ook de meer qua bewegingsvrijheid beperktere delen waar je door een soort tunnel vliegt en scherpere bochten moet nemen om niet tegen een muur of plafond aan te botsen. Aan het eind van elk level vind je het vijandelijke controlecentrum welke je dient te vernietigen. Toch is het jammer dat je op elke planeet praktisch hetzelfde doet, maar dan met andere vijanden en een andere omgeving. Tijdens het vliegen heb je twee wapens tot je beschikking: je simpele kanon waarmee je snel schoten af kunt voeren en de krachtige raketten die recht op hun doel af gaan mits je ze gelocked hebt met je richtcursor. Beide wapens zijn ongelimiteerd beschikbaar, waardoor het een enorme schiettent wordt. Het voordeel is dat je niet hoeft te letten op de hoeveelheid wapens die je nog hebt, waardoor je je puur kunt focussen op de grote hoeveelheid vijanden. Hierdoor speelt de game op een lekkere arcade-achtige manier weg en heeft het een hoog pick-up-and-play-gehalte.

2


Energie
Wat wel belangrijk is om tijdens het spelen in de gaten te houden, is je energiemeter. Om te kunnen vliegen maakt je voertuig gebruik van deze energiemeter, waardoor deze constant terugloopt. Als je door vijandelijk vuur geraakt wordt, zie je je meter nog verder teruglopen, waardoor de kans dat je het einde haalt steeds kleiner wordt. Ook het botsen tegen muren en obstakels heeft een negatief effect op je energiemeter, waardoor het belangrijk is om niet alleen te letten op de vijand, maar ook op de omgeving. De verschillende planeten hebben elk een eigen thema, zoals de ruimte, een lava-achtige omgeving en een bos- en waterval-locatie. Elke planeet heeft zo zijn eigen soorten vijanden en obstakels, waardoor het gevarieerd blijft en de planeten niet teveel op elkaar lijken. Uiteindelijk blijkt het behoorlijk lastig te zijn om alle planeten achter elkaar succesvol uit te spelen, omdat je energiemeter van de ene planeet meegenomen wordt naar de andere, waardoor er een soort trial-and-error-gameplay naar boven komt.

Je kunt deze game op meerdere manieren besturen. Het meest voor de hand liggende is om gebruik te maken van de Circle Pad, waarmee je je vliegende voertuig naar links, rechts, boven en beneden kunt sturen. Het touchscreen kun je dan gebruiken om extra gas te geven of juist in te houden, al kan dit ook met de schouderknoppen. Een andere optie is om dit om te draaien, maar een verstandige keuze is dit niet. Je hebt tijdens het spelen de B- en Y-knop nodig om je wapens af te vuren, wat bijna onmogelijk is als je als rechtshandige de stylus vasthoudt om je schip te besturen. Daarnaast is de besturing middels het touchscreen een stuk onnauwkeuriger dan met de Circle Pad, waardoor aan te raden is om voor de laatste optie te gaan. De tweede Circle Pad kun je dan gebruiken om gas te geven of terug te nemen, wat nog meer dat arcade-gevoel naar boven brengt.

3


Graphics en geluid
Het exclusieve aspect van deze Nintendo 3DS-versie schuilt hem in het aanwezige 3D-effect, wat in deze titel erg goed tot zijn recht komt. Door het 3D-effect wordt een realistische vorm van diepte gecreëerd wat redelijk indrukwekkend overkomt, voornamelijk in de tunnel-gedeeltes. Door het 3D-effect is ook beter in te schatten hoe ver of hoe dichtbij de vijanden zich bevinden, waardoor het niet alleen visueel aantrekkelijker is maar ook gameplay-technisch gezien een toegevoegde waarde heeft. Verder kent de game de typische retro-look van de arcadekasten, waardoor het een authentieke uitstraling heeft en het er in beweging soepel uitziet. Daarbij wordt de actie ondersteund door een up-tempo en sci-fi-achtig muziekje, wat de algehele sfeer complementeert.

Conclusie
Dankzij de arcade-achtige speelstijl en de hoge moeilijkheidsgraad heeft 3D Galaxy Force II een hoog pick-up-and-play-gehalte. De game kan door iedereen gespeeld worden, maar om hem in één ruk uit te spelen moet je van goede huize komen. Het spel speelt anno 2014 nog lekker snel weg en is het type genre dat je heden ten dage niet vaak meer zult tegenkomen. Dankzij het 3D-effect van deze versie wordt alles ook nog eens strak weergegeven met een goed gevoel van diepte. Voor de fans van dit soort klassieke games is 3D Galaxy Force II daardoor een aanrader. Een kanttekening is dat elke planeet dezelfde opbouw kent en ze daardoor qua gameplay erg op elkaar lijken, ondanks dat er andere obstakels en andere vijanden zijn. Voor de beginnende speler zal het behoorlijk lastig zijn om het spel uit te spelen, waardoor deze speler de game snel weg zal kunnen leggen. Ben je echter dol op het behalen van een zo hoog mogelijke score, dan is 3D Galaxy Force II het overwegen waard.

Score:
segascore8


3D Space Harrier - Daan

Blast from the Past
''Welcome to the Fantasy Zone!'' Deze woorden beginnen de reis met Space Harrier, een remake van een spel dat bij velen geliefd is. 3D Space Harrier vindt plaats in de Fantasy Zone en je zult het personage door allerlei woestenijen moeten helpen. Space Harrier is een third-person shooter, wat betekent dat je probeert over de schouder van het personage mee te kijken en de knoppen gereed houdt om te schieten. Spelers volgen een zeer strict pad door een verscheidenheid aan levels, al zit er genoeg variatie in om het interessant te houden. Zo kan er gekozen worden om het uit te vechten op de grond of in de lucht, hetgeen zorgt voor een verrassend spektakel.

De levels zijn af en toe wat simplistisch in elkaar gezet en dit zorgt voor gaten in de actie. Dit is jammer, want wanneer de actie met volle kracht doorzet staat de game er het sterkst voor. Dit gegeven valt voornamelijk op als je de bazen aan het bevechten bent, welke je aan het einde van iedere stage vindt. Zo zul je het opnemen tegen reusachtige draken die niets liever willen dan jou vermorzelen tot een hoopje as. Er is ook een aangename variatie aan patronen waarin de reguliere vijanden verschijnen. Zo zul je een grote groep aan aliens van toegang moeten beletten.

4


Een ware make-over
Alhoewel het hier een game uit 1985 betreft, heeft SEGA het op een gedegen manier een update gegeven. De besturing werkt als een zonnetje en je kunt Space Harrier op twee verschillende manieren ervaren. Zo kun je er voor kiezen om het Circle Pad en de knoppen te gebruiken, die ingesteld kunnen worden voor optimaal gemak. Dit geeft de game meer een Mega Drive-achtig gevoel, al is de andere optie een stuk interessanter. Je kunt er namelijk voor kiezen om het personage met het touchscreen te besturen en hier blijf je automatisch schieten. Het is de perfecte manier voor de nieuwkomer om een spel te ervaren dat, zonder deze optie, normaliter een flinke moeilijkheidsgraad kent. Veteranen worden echter niet vergeten en zij kunnen de moeilijkheidsgraad een extra boost geven om het zodoende pittiger te maken.

Dit is echter niet waar de opties ophouden, want 3D Space Harrier heeft nog genoeg andere verrassingen in petto. Er was vroeger een speciale arcadekast, waarbij de gehele kast ging meebewegen met de bewegingen van de joystick. Dit hebben M2, de makers van de remakes, perfect nagemaakt en er zit belachelijk veel detail in. Hoewel je uiteraard geen arcadekast rondom je Nintendo 3DS kunt bouwen, zorgt 3D Space Harrier voor dezelfde atmosfeer door je in first-person-view te plaatsen voor een virtuele arcadekast als een soort venster rondom het spel zelf. Zo is het mogelijk om in de Amerikaanse of Japanse kasten te kruipen en details te ontdekken die je alleen maar in het echt zou tegenkomen. De bekleding, de lampjes en andere componenten zijn op unieke wijze nagemaakt en de aandacht voor detail maakt het bijzonder. Om het nog authentieker te maken, er is een speciale optie om geluidseffecten toe te voegen aan de knopen en zo boots je zowaar de arcade-ervaring na op je handheld. Hoewel dit allemaal verbeteringen zijn, is het een jammerlijk gemis dat er geen online leaderboards aanwezig zijn. Het herbeleven van de 18 levels is leuk, maar het had alles zeker meer herspeelbaarheid gegeven. Al de stages zijn apart te spelen en dit is alleen maar aantrekkelijk met zo'n optie in het arsenaal.

3


Graphics en geluid
Het meest verbazende feit over 3D Space Harrier is hoe het eruit ziet en M2 heeft alles een strak likje verf gegeven. Textures zien er scherp uit op de Nintendo 3DS en dit gaat hand in hand met de 3D-effecten op het systeem. Gezien het feit dat Space Harrier naar voren scrollt, zie je alles optimaal verschijnen met het 3D-effect aan. Je kunt beter de afstand bepalen en hebt een goed zicht op je wat je moet ontwijken. Daarnaast is de game verbeterd voor het widescreen display en dit laat het aanvoelen alsof je een nieuwe versie van Space Harrier aan het spelen bent. De soundtrack is ook in volle teugen aanwezig en de klassieke deuntjes rocken sterk door de speakers van de Nintendo 3DS. Je kunt geluid nog meer versterken dan het handheldsysteem toestaat en hier vind je een speciale optie voor in de instellingen. Mocht je trouwens even geen zin hebben om het spel te spelen maar wil je wel genieten van de muziek, dan kun je ook apart naar de selectie aan deuntjes luisteren.

Conclusie
3D Space Harrier is een sterk optreden van SEGA en M2. De game laat het origineel in zijn waarde, maar voegt vele elementen toe die het voor iedereen meer toegankelijk maken. De verbeterde besturing en het bijzondere gebruik van de 3D-effecten maken dit één van de betere remakes op het systeem. Toch blijven er kritiekpunten, zoals dat gaten vallen in de actie en dat er geen online leaderboards zijn om alles langer boeiend te houden. Het feit blijft echter dat 3D Space Harrier een aangename verrassing betreft en voer is voor alle retro-liefhebbers die iets leuks zoeken op de Nintendo eShop.

Score:
segascore8
Next articleJapanse verkoopcijfers 10/2/2014 - 16/2/2014: Donkey Kong verkoopt... Previous articleEngelse tv-reclame van Donkey Kong Country: Tropical Freeze

Reacties van gebruikers

Avatar
JORISGUY7XD | 20 februari 2014 16:53 | #231723
Intressant
Avatar
Gary Oak | 20 februari 2014 22:08 | #231741
Zeer leuk ratingsysteem!

Plaats een reactie

Log in of registreer een account om een reactie te kunnen plaatsen.

3D Galaxy Force II

Platform: Nintendo 3DS eShop
Prijs: €4,99
Genre: Arcade
Ontwikkelaar: M2
Uitgever: SEGA
Aantal spelers lokaal: 1
Online-ondersteuning: Nee
Releasedatum: 12 december 2013

3D Space Harrier

Platform: Nintendo 3DS eShop
Prijs: €4,99
Genre: Arcade
Ontwikkelaar: M2
Uitgever: SEGA
Aantal spelers lokaal: 1
Online-ondersteuning: Nee
Releasedatum: 28 november 2013

3D Streets of Rage

Platform: Nintendo 3DS eShop
Prijs: €4,99
Genre: Fighting
Ontwikkelaar: M2
Uitgever: SEGA
Aantal spelers lokaal: 1
Online-ondersteuning: Nee
Releasedatum: 19 december 2013