Bayonetta Review | 02 oktober 2014 21:03 | Auteur: Marcel

Nintendo, SEGA en Platinum Games brengen met Bayonetta gezamenlijk een cult-klassieker van de vorige console-generatie naar de Wii U. De game is onderdeel van een dubbelpakket bestaande uit Bayonetta en Bayonetta 2 en is los verkrijgbaar in de Wii U eShop. Komen de wilde magische haren van Bayonetta goed uit de verf op de Wii U of blijven ze plakken in het verleden?

Bayonetta is een game die je vanaf de eerste minuut probeert te overweldigen. Bayonetta’s spelwereld bestaat uit vier dimensies. De aarde, hel, hemel en het vagevuur zijn de domeinen waartussen Bayonetta reist. Ze is in dienst van de hel om de engelen uit de hemel te verslaan, maar deze angels hebben niet alleen vleugels, maar de meest afgrijselijke monsterachtige gedaantes. Bayonetta zelf is haar geheugen kwijt en flashbacks herinneren haar aan belangrijke gebeurtenissen. Ze draagt één van de twee ‘Eyes of the World’ bij zich die de balans tussen de hel en de aarde bewaken. Moeiteloos kan ze zich tussen de dimensies bewegen dankzij haar hekserij. Ze jaagt op de angels en de halo’s die zij achterlaten, want die leveren haar dankzij een pact met de onderwereld veel geld op. De Lumen Sages maken ondertussen jacht op Bayonetta, want zij is volgens hen de laatst overgebleven Ubran Witch en de dragers van het tweede ‘Eye of the World’ stelen maar wat graag haar exemplaar om de volledige macht over alle domeinen op te eisen.

bayo4

Bayonetta en co
Het verhaal van Bayonetta bestaat uit meerdere facetten en personages die met elkaar verbonden zijn. Bayonetta is het middelpunt, maar ook gebeurtenissen uit het verleden van andere personages hebben invloed op haar avontuur. Zo koopt ze wapens van de duistere demon Rodin en brengt een corrupte maffiabaas genaamd Enzo haar van hot naar her met een grote bolide. Tegelijkertijd wordt ze gestalkt door een journalist die verliefd op haar is en denkt dat zij zijn vader heeft vermoord en een andere heks genaamd Jeanne die Bayonetta niet waardig genoeg vind om één van de ‘Eyes of the World’ te dragen. Ondanks dat het verhaal bij vlagen warrig is, blijft de structuur in de game behouden. Bayonetta is opgedeeld in chapters en ieder chapter betreft een level bestaande uit een gedeelte van het verhaal dat óf verteld wordt met spannende cutscenes, óf met budget cut-outs en voice-overs en actievolle gameplay. De levels zijn uitgezet als een soort van bordspel en Bayonetta verplaatst zich als pion richting de finale: een subtiele hint naar het werkelijke plot van de game.

Voor je een chapter begint mag je in de shop van Rodin inkopen doen, maar niet ongelimiteerd. Je mag slechts een vooraf bepaald aantal items bij je dragen. Ook kun je de opties aanpassen en bijvoorbeeld voor Japanse voice-acting kiezen in plaats van Engelse. Voor de puristen een leuke toevoeging, maar niet meer dan dat. Daarnaast zijn er een aantal mogelijkheden om het volume en de besturing aan te passen. Wat opvalt is dat je in tegenstelling tot Bayonetta 2 niet de knoppenconfiguratie naar je eigen hand kunt zetten. Hierdoor mis je toch enigszins wat controle over je speelstijl. Wel is de unieke touchscreen-besturing aan de port van Bayonetta toegevoegd, maar door het gimmick-gehalte val je al snel terug op de knoppen. Bovendien zijn er speciale Nintendo-kostuums om aan te trekken, zodat Bayonetta de wapens en het uiterlijk krijgt van bijvoorbeeld Link of Samus. Het feit dat deze kostuums al vanaf de eerste minuut beschikbaar zijn, verraadt al dat ze ‘aangeplakt’ aanvoelen. Bayonetta is in tegenstelling tot Bayonetta 2 niet voor extra’s van deze soort berekend en ondanks dat je leuke karakteristieke moves krijgt van het dragen van een dergelijk kostuum, mist hier en daar de afwerking op het gebied van animaties en vliegen delen van de kleding soms door muren of andere obstakels. Het blijft desondanks de moeite waard om als een morphball door de levels te rollen of met het Master Sword het strijdtoneel te betreden.

bayo

Als je eenmaal tevreden bent met je uiterlijk en de settings kun je een chapter starten. De meeste chapters spelen zich af in Vigrid, een fictieve Europese stad die veel te dicht bij de hemel staat dan eigenlijk goed voor de bevolking is. Bayonetta zelf beweegt zich het liefste door het vagevuur, waardoor je de inwoners als schimmen langs je ziet lopen. Wanneer je een bank kapot knalt of een bloempot omver schopt volgt een schrikreactie, maar al met al heeft Bayonetta weinig binding met de gewone wereld. Het is jammer dat de stad en de andere omgevingen daardoor niet zo heel levendig aanvoelen. De enige bewegende elementen in de game zijn doorgaans Bayonetta of haar vijanden.

Combo-feest
De werkelijke actie vindt plaats in het vagevuur waar Bayonetta met de meest uiteenlopende combo’s de angels in elkaar beukt. Met verschillende knoppencombinaties kun je letterlijk honderden verschillende moves uitvoeren die allemaal weer op een andere manier aan elkaar te rijgen zijn. De moves worden afgesloten met een machtige Weave Attack waarbij haar haren in een wapen of ledemaat veranderen. De mogelijkheden in Bayonetta lijken soms eindeloos en er zijn moves bij te kopen, maar meestal kies je toch voor de één tot drie combo’s die jij zelf gemakkelijk uit te voeren vindt, want in tegenstelling tot veel andere stijlvolle action-games zijn de vijanden niet geplaatst om gemakkelijk te verslaan. De moeilijkheidsgraad van Bayonetta ligt een stukje hoger dan in de sequel. Je kunt een vijand met een krachtige combo vermorzelen, maar andersom geldt dat ook. Het meeste zul je gebruik maken van Witch Time. Na iedere succesvolle ontwijkmanoeuvre vertraagt de tijd en kan Bayonetta vrijwel ongestoord een paar tellen op haar vijanden inhakken die bevroren zijn. Het slim activeren van Witch Time levert soms onverwachte voordelen op. Vijanden die omgeven zijn door vlammen zijn gedurende Witch Time wel te raken zonder zelf schade op te lopen en projectielen kunnen gesloopt worden nog voor ze exploderen.

bayo2

Afgezien van haar pistolen, haar, handen en voeten krijgt Bayonetta tijdens haar tocht meer wapens tot haar beschikking. De pistolen worden aangevuld met krachtige shotguns, maar ook een katana en zweep behoren tot het verborgen arsenaal. Niet ieder wapen is even effectief, maar in sommige gevallen kan een wapen zeer goed werken tegen een specifieke vijand. Bayonetta kan zowel aan haar handen als voeten wapens dragen en verschillende combinaties leveren soms verrassende resultaten op. De game leert je langzaam hoe je verschillende types vijanden kunt verslaan, zodat je altijd paraat bent ook al komen ze rijdend of vliegend op je af. De omgeving speelt hierbij soms een rol. Zo kun je op diverse plekken je vijanden bedelven onder containers, stenen en andere objecten. De veelzijdige en spannende gevechten dragen de game van begin tot eind en qua gameplay zijn er weinig soortgelijke action-games die aan Bayonetta kunnen tippen.

De gevechten zijn in Bayonetta uitmuntend uitgewerkt, echter is dat niet de enige gameplay. De game kent naast de gevechten ook platformuitdagingen en puzzels. De platformuitdagingen zijn voorzien van allerlei twists, want als de volle maan aan de hemel staat dan is Bayonetta in staat om de zwaartekracht te negeren en over muren te lopen. Bovendien kan ze naarmate het spel vordert transformeren in een ander gedaante, wat de snelheid van de exploratie flink opvoert. Wat minder geslaagd zijn de puzzels die vaak om de Witch Time draaien. In het begin is het nog ‘leuk’, maar na de zoveelste deur die je moet openen door de tijd stil te zetten heb je het trucje wel gezien. De sporadische schatkist met items en of logboeken die hier en daar verstopt zitten maken het geheel af, maar heel spectaculair is het allemaal niet. Wat wel opvalt is dat in het eerste deel werkelijk alles en iedereen Bayonetta lijkt te willen vermoorden. Zelfs dodelijke mist, water en lavastromen worden gebruikt als obstakels. Aangezien de game voornamelijk leunt op de gevechten voelt het ontwijken van dergelijke obstructies hier en daar wat onwennig.

bayo3

Virtuele stressbal
Het moment supreme beleef je namelijk wanneer je één van de hoofdbazen te lijf gaat. De gevechten vinden doorgaans plaats in afbrokkelende arena’s en Bayonetta neemt het op tegen reusachtige vijanden. Van vliegende slangen tot draakachtige wezens, iedere angel moet er aan geloven. In Bayonetta zijn de clashes allemaal nog net iets experimenteler dan in Bayonetta 2 of The Wonderful 101, waardoor je je houvast verliest en niet meer weet wat onder of boven is. Het eindeloos leeghakken van de soms driedubbele levensbalken geeft veel voldoening, omdat iedere angel naast het beestachtige uiterlijk vaak ook een groot menselijk hoofd heeft. Er zijn maar weinig andere games die je de mogelijkheid geven om je op zo'n beestachtige wijze te uit te leven op je tegenstanders. Wanneer een machtige vijand bijna verslagen is roept Bayonetta met haar haren een grote demon op die het laatste beetje leven uit de angel knaagt of het overgebleven hoofd nog even tot moes slaat. Buiten de monsters heeft Bayonetta het ook aan de stok met vijanden die meer van haar formaat en kaliber zijn en ook tijdens deze duels zit je op het puntje van je stoel.

2

Tekenen van veroudering
In de presentatie toont Bayonetta wat tekenen van ouderdom en de game oogt vergeleken met moderne games vooral wat te wazig. Desondanks blijft Vigrid een interessante plek om te bezoeken. De gebouwen hebben een unieke architectuur en zelfs bergen, bossen en andere locaties zijn toch voorzien van de nodige speciale constructies en bouwwerken. Het ontwerp van de vijanden is zeer excentriek en zal niet bij iedereen in de smaak vallen. De neon felle gouden accenten met hier en daar dood vlees maken een merkwaardig schouwspel. Zeker wanneer de haren van Bayonetta en haar kogels over het scherm vliegen is de look ronduit apart. Het meest imposante element is Bayonetta zelf en dan met name haar zeer soepele animaties. Zelden heb je in een game met zo’n lenig personage gespeeld. Al met al is de presentatie echter meer functioneel dan visueel.

De muziek is bijna net zo opmerkelijk als de graphics. Het merendeel van de tijd hoor je de battle tune, wat te typeren is als een soort van ingezongen jazzy pop-song met een melodisch randje. De overige muziek is vooral bombastisch, met name als er hoofdbazen verschijnen haalt men alles uit de kast om de sfeer nog meer imponerend te maken. De geluidseffecten zijn goed afgestemd op de acties en de rondvliegende kogels of subtiele zwoefjes van schoppen in de lucht complementeren de impactgeluiden van de aanvallen die wel hun doel treffen. De voice-acting verdient ook een pluim, want vrijwel geen één personage heeft een zeer vervelende of irritante Engesle stem en dat is voor een vertaalde Japanse-game toch vrij uniek. Bayonetta’s accent is niet storend en ondanks dat de angels ‘weird’ klinken, past het stemgeluid bij je rivalen.

bayo5

Gameplay in overvloed
Buiten de standaard gameplay hebben we hier te maken met een spel dat verscheen in 2010 en dat betekent verplichte minigames. Aan het einde van ieder level kun je in een schiettent nog wat extra punten verdienen en de game kent ook een aantal on-rails secties waarbij je met slim vlieg-, stuur-, vaar- of schietwerk grote afstanden aflegt. Het zijn aardige afwisselingen die goed uitgewerkt zijn. Toch valt het soms een beetje uit de toon vergeleken met de rest van het spel. Andere elementen die eigenlijk geen extra gameplay behoeven, zoals het mixen van ingrediënten om speciale items te creëren die je een schild geven, of je levensbalk aanvullen, vragen je toch om even verplicht met de analog-stick te draaien. Als je net druk bezig bent om een hoofdbaas een kopje kleiner te maken dan is het spelen met een menuscherm een nutteloze onderbreking die de flow doorbreekt.

Net als in andere Platinum Games-games blijft de framerate een heikel punt. De vele explosies , vijanden, special effects en andere visuele elementen zorgen voor de nodige vertraging in de actie. Het meest tergend zijn de momenten als de framerate een duikeling maakt, terwijl je een quick-time event moet uitvoeren. Soms verschijnen de iconen die aangeven welke knop je moet indrukken niet op tijd en val je te pletter. Op andere momenten registreert je aanval net niet snel genoeg of verlies je Bayonetta uit het oog door de wat wilde camerastandpunten. Het zijn kanttekeningen die Platinum Games in de sequel opgelost heeft, maar de oplossingen uit deel twee zijn niet met terugwerkende kracht verwerkt in deze port. Al met al kunnen een paar elementen je op den duur erg gaan frustreren. De game schotelt je soms te vaak framerate-wisselingen, saaie puzzels of een paar vervelende vijanden tegelijk achter elkaar voor, waardoor je toch even stopt met spelen of met onnodig veel continues de eindstreep behaalt. De les ‘moeilijker is niet altijd beter’ had Platinum Games ten tijde van de ontwikkeling van Bayonetta nog niet geleerd.

De eindstreep behalen is in Bayonetta geen gemakkelijke klus, hoewel de game met acht tot tien uur gameplay niet echt lang is. Het opnieuw spelen van het spel in hogere moeilijkheidsgraden verhoogt de replaywaarde aanzienlijk en er zijn nog wat extra’s te ontgrendelen. Toch zul je na de eerste keer het hele avontuur te hebben doorlopen niet direct geneigd zijn om nog een keer de controller op te pakken. In de laatste chapters van het spel gaat de moeilijkheidsgraad ongeacht de gekozen setting naar standje tien en moet je je staande houden in de meest epische gevechten. Het gevoel van voldoening, maar ook de uitputting, is na een lange tijd button mashen groot.

5

Conclusie
Bayonetta is zowel als extraatje bij Bayonetta 2 als losse eShop game de moeite waard. Het is een goede port van een klassieker met hier en daar nog slordigheden, maar afgezien van een wisselende framerate is Bayonetta buiten wat veroudering niet op grote fouten te betrappen. De combo’s vloeien op de Wii U net zo goed als op andere consoles en de Nintendo-kostuums zijn een leuke toevoeging. Iets minder nuttig is de gimmicky touchscreen-besturing. Het blijft desondanks een zeer goed gevulde action-game met een unieke setting en veel spektakel en dat is precies hoe wij onze klassiekers graag zien.
7,7
N1-score
  • + Bayonetta heeft in drie jaar tijd weinig glans verloren
  • + Combo-systeem werkt als een trein
  • + Nintendo-kostuums geven de game een leuk extraatje
  • - Touchscreen besturing voelt als een gimmick
  • - Visueel wat achterhaald
  • - Weinig tot geen verbeteringen uit Bayonetta 2 zijn terug te vinden in Bayonetta
  • - Soms net iets te frustrerend
Next articleMasahiro Sakurai reageert op de lag-problemen bij Super Smash... Previous articleGameplay-beelden van het Master Quest-pakket van Hyrule Warriors

Reacties van gebruikers

Avatar
Satoshi | 02 oktober 2014 21:59 | #241795
collapse
Moet eerlijk zijn dat ik die frustrerende moeilijkheidsgraad wel een charme vind van Bayonetta... Blush
Er zijn in mijn ogen tegenwoordig teveel makkelijke games: games die je zonder enig obstakel feilloos doorloopt. Dan vind ik het wel eens leuk om eens een wat moeilijker spel te spelen, waar je wel flink wat moeite in moet steken om verder te komen. Dat maakt het spel natuurlijk wel voor een specifiek publiek, maarja, dat is het sowieso al vanwege de stijl.
Avatar
ThanosReXXX | 02 oktober 2014 22:48 | #241797
Reactie op post #241795 van Satoshi
Prima gezegd, helemaal mee eens. Er zijn bijvoorbeeld op de Xbox zoveel van dat soort games te vinden die te makkelijk zijn en die worden vaak (ook door vrienden van mij) simpelweg gebruikt om even snel binnen een paar uur uit te spelen en zo de gamerscore en aantallen achievements op te krikken.

Games zoals Bayonetta, waarbij je JUIST door die moeilijkheidsgraad ook echte voldoening voelt als je het hebt uitgespeeld, zijn er helaas steeds minder maar wat mij betreft is het een welkome afwisseling.
Avatar
Basomanb | 02 oktober 2014 23:02 | #241798
Dus het is gewoon een slechte port van de x360 versie? Daarin zaten namelijk helemaal gene framerate problemen van wat ik me kan herinneren. PS3 schijnt dan weer een shitfest te zijn geweest naar verluid.

En hoezo wordt deze als moeilijk bevonden, heb hem vrij gemakkelijk 100% gehaald.
Game op de 360 was makkelijk een 9 waard, dus snap die 7.7 niet zo maargoed...
Avatar
nintendo23 | 03 oktober 2014 00:02 | #241800
collapse
Daarom haal ik alleen deel 2. Wat mij opvalt dat titels die we 2 jaar heel mooi vonden nu echt niet om aan te zien zijn. Ik keek zojuist sleeping dogs terug was gewoon oerlelijk.

Maar bij Nintendo games keek gisteren Star Fox adventure en Metroid Prime terug en daar heb ik minder moeite met oude graphics.


Maar mensen ik zou als je deel 1 niet gespeeld hebt zeker checken. Maar ik heb hem al gespeeld dus ik ga lekker voor deeltje 2
Avatar
Michiel | 03 oktober 2014 00:55 | #241806
Reactie op post #241800 van nintendo23
Komt volgens mij omdat jouw bril doordrenkt is met nostalgie. Wink
Avatar
Zach | 03 oktober 2014 10:43 | #241809
Reactie op post #241800 van nintendo23
collapse
Star Fox Adventures ziet er heus niet meer zo goed uit als toen.
Raar dat Bayo 1 zulke lage cijfers krijgt.
Avatar
nintendo23 | 03 oktober 2014 10:47 | #241810
Reactie op post #241809 van Zach
Nee dat begrijp ik ook wel maar als ik nu een gamecube zou kopen en die game erin stoppen zou ik me niet storen aan de graphics iets wat me bij bijvoorbeeld de eerste Bayonetta wel zou overkomen.
Avatar
Duncan | 03 oktober 2014 00:09 | #241802
Kijk, dit lijkt me wel een leuk spelletje Smile
Avatar
MVG | 03 oktober 2014 00:11 | #241803
Zal deel 1 toch nodig hebben om de voorgeschiedenis van deel 2 te weten, denk ik. Zelfs als je het eerste deel niet nodig hebt om het verhaal van het vervolg te begrijpen, wil ik indien mogelijk toch zo compleet mogelijk zijn. Best kans aanwezig dat de games me gaan bevallen.

7,7 klinkt wat laag. Geen slecht cijfer maar had bij deze jonge culthit een wat hogere waardering verwacht, zeker omdat veel Xbox en Playstation fanaten er zo lovend over spraken, verbitterd dat deel 2 Nintendo exclusief is. Aan net iets mindere visuele aspecten, hoge moeilijkheidsgraad en geen verbeteringen ten opzicht van het origineel (dat ik niet ken en daarom niet mis) vindt ik geen probleem. Zou het spel dan hoger verdienen?

In ieder geval: ik heb wel een goed gevoel bij deze titels, dus schaf ik ze aan. Ik neem dan een versie met deel 1 en 2 erin, dus ben benieuwd hoe dat gaat bevallen. Smile

Plaats een reactie

Log in of registreer een account om een reactie te kunnen plaatsen.

Bayonetta

Platform: Wii U eShop
Prijs: €29,99
Genre: Action
Ontwikkelaar: PlatinumGames
Uitgever: Nintendo
Aantal spelers lokaal: 1
Online-ondersteuning: Nee
Releasedatum: 24 oktober 2014

Screenshots