Super Meat Boy Review | 27 mei 2016 14:00 | Auteur: Erik

De kans is groot dat je Super Meat Boy al eens gespeeld hebt. De titel is op nagenoeg alle mogelijke platformen verschenen uit afgelopen generatie. Het stond zelfs een tijdje in de planning voor die goede oude Wii! Die versie is er nooit gekomen, maar op de Wii U kunnen we er nu eindelijk mee aan de slag… bijna zes jaar nadat die voor de Xbox 360 uitkwam.

Super Meat Boy is ontstaan uit een vernuftig flashspelletje op Newgrounds.com. Ook hier speel je een klein vlezig mannetje genaamd Meat Boy die zijn grote liefde, Bandage Girl, probeert te redden van een kwade slechterik. Levels zijn korte hapklare brokken vol snelle 2D-platformuitdagingen voor jou om te trotseren. Denk aan grote bergen zout (onze vlezige vriend kan hier niet zo goed tegen) waar je slim overheen moet springen en reusachtige cirkelzagen waar je vliegensvlug tussendoor moet walljumpen. O ja, dit alles is gekoppeld aan een sadistisch hoge moeilijkheidsgraad.

1


Sadistisch
Onze Meat Boy legt al het loodje bij een enkele aanraking van een scherp object of gevaarlijke ondergrond, waardoor je te allen tijde haast pixelperfect te werk moet gaan. Daarom is het belangrijk dat je de bewegingen van onze Meat Boy goed in de vingers hebt. Dit is in het begin echter nog best lastig: het volstaat niet om de hele tijd de renknop in te drukken en het springen kent ook vele nuances. Hierdoor kun je zelfs in de eerste levels nog best vaak het loodje leggen, maar na een tijdje spring je als een acrobaat door de levels. En dan begin je te merken hoe fijn dit spelletje eigenlijk wegspeelt.

Dit komt met name door de hapklare opzet van de levels. De meeste zijn in een seconde of vijftien te voltooien, waardoor je zelfs met zo’n sadistische moeilijkheidsgraad het snel nog een keer wilt proberen. Daarnaast voelen de levels (bijna) nooit oneerlijk aan: je wordt altijd eerst keurig aan een bepaald spelelement geïntroduceerd voordat dit op belachelijk lastige wijze wordt ingezet. Zo kom je eerst eenmaal een windblazer tegen die Meat Boy grote hoogten inblaast en wordt er een level later pas een heel gebied omheen gebouwd. Falen is hierdoor ook echt jouw schuld!

2


Adrenalinerush
Toch zijn de eerste twee werelden nog vrij standaard; pas in de zoutfabriek begint het spel pas écht op stoom te komen. Niet per se door je in steeds lastigere situaties te plaatsen (daar zorgt de hel in wereld vier wel voor), maar ook door meer variatie in de platformuitdagingen te stoppen. Zo baan je je in het ene level eerst een weg naar rechts om een sleutel te pakken, terwijl je het volgende moment halsoverkop terug naar het begin moet sprinten– maar nu met een flink scala doelzoekende raketten achter je aan. Een paar levels later ben je op de vlucht voor een stel gevaarlijke cirkelzagen of spring je pixelperfect over grote hopen zout.

Het is constant hectisch: momenten om te rusten zijn er niet in Super Meat Boy. Sommige levels haal je in één keer, terwijl andere je (ongetwijfeld onder het nodige vloeken) pas lukken na een poging of vijftig. De voldoening die je bij het trotseren krijgt, is echter waarom je met het vleesjongetje speelt. Gelukkig is er een hoop van dit wonderlijke goedje voor je brein te vergaren: het spel bevat zo’n 120 levels, die ook nog eens allemaal een extra lastige variant kennen. Ook kun je allerhande voorwerpen verzamelen, waarmee je nieuwe personages of zelfs die oude Meat Boy-levels van het flashspelletje kunt ontluiken.

Toch komt voor iedereen uiteindelijk dat moment waarop je voor die bikkelharde moeilijkheidsgraad zwicht. Alleen jammer dat Nintendo-fans hier zes jaar op moesten wachten.



Conclusie
Mocht je Super Meat Boy na al die tijd nog niet gespeeld hebben, dan wordt het nu de hoogste tijd. Het heeft een beetje moeite om op gang te komen, maar vijfenhalf jaar later is het nog steeds een ijzersterke game vol variatie en hectische platformuitdagingen. De moeilijkheidsgraad is naar het hoogste standje gedraaid, maar door de korte levelstructuur en heerlijk aanvoelende besturing is dit (tot op zekere hoogte) meer dan goed te behappen. Je blijft maar proberen om Bandage Girl te redden. Super Meat Boy is geen titel voor watjes, maar biedt een adrenalinerush die je nog lang bijstaat.
8
N1-score
  • + Meat Boy bestuurt heerlijk
  • + Ontzettend veel te beleven
  • + Verslavingsgevoelig dankzij korte levelstructuur
  • + Veel variatie in leveldesign
  • + Sadistisch moeilijk
  • - Beetje mosterd na de maaltijd
  • - Komt wat basaal op gang
  • - Sadistisch moeilijk
Next articleEngelse verhaaltrailer voor Shin Megami Tensei IV: Apocalypse Previous articleThe Legend of Zelda Wii U krijgt twee uitgebreide demo's op...

Reacties van gebruikers

Avatar
mario gamer X | 27 mei 2016 18:37 | #264428
collapse
Hoezo is sadistisch moeilijk een pluspunt en een minpunt?
Avatar
niemand | 27 mei 2016 19:08 | #264429
Reactie op post #264428 van mario gamer X
omdat het zowel een pluspunt als een minpunt is
Avatar
Erik | 27 mei 2016 20:28 | #264430
Reactie op post #264428 van mario gamer X
Goede vraag!

Het is een pluspunt omdat de moeilijkheidsgraad de kracht van de game is; het zorgt voor een heerlijk gevoel als je eindelijk dat level wèl haalt.

Maar daarnaast is het een minpunt omdat het de game zo wel een beetje ontoegankelijk maakt voor diegene die gewoon even een lekker platformspelletje wil spelen. Smile

Plaats een reactie

Log in of registreer een account om een reactie te kunnen plaatsen.

Super Meat Boy

Platform: Wii U eShop
Prijs: €14,00
Genre: Platformer
Ontwikkelaar: Team Meat
Uitgever: Blitworks
Aantal spelers lokaal: 1
Online-ondersteuning: Nee
Releasedatum: 12 mei 2016

Screenshots