Paper Mario: Color Splash Preview | 14 september 2016 19:00 | Auteur: Erik F.

Gamers hebben nogal de neiging om naar het verleden te kijken om te bepalen wat een spel goed maakt. Factoren als nostalgie of ‘hoe het vroeger speelde’ wegen vaak hevig mee bij een opinie over een bepaald spel. Geen andere titel heeft daar op dit moment meer last van dan het aankomende Paper Mario: Color Splash, dat voortdurend negatief vergeleken wordt met het sublieme rollenspel The Thousand Year Door. Laten we bij deze impressie daarom eens kijken naar wat Paper Mario wél is.

Vooral voor de Nederlanders en Vlamingen onder ons, wordt Paper Mario: Color Splash zonder twijfel al een unieke ervaring: het spel is helemaal in het Nederlands speelbaar! Een uniek gegeven, vooral omdat de titel ontzettend veel dialogen en tekst bevat. Gelukkig geeft dit het spel niet direct een kinderachtig tintje (woorden als onverlaat en schavuit klinken immers niet zo stoer): de vertalers hebben hun werk uitstekend gedaan. Sterker nog, voor een spel dat zo op humor leunt, weet ook de scherpe Nederlandse vertaling ongetwijfeld te zorgen voor een gniffel hier en daar.

11


Kliederen in Kleurenland
Spelenderwijs ontdek je dat Kleurenland hier en daar van zijn kleur is ontdaan. Toads liggen bleekjes op de grond, bloemetjes hangen er kleurloos bij en gebouwen uit Kleurpoort ogen witjes, terwijl Shy Guys met rietjes al hun kleur opslobberen. Gelukkig kan onze papieren held hier wat aan doen! Zijn hamer krijgt een kleurrijke upgrade en met een flinke mep krijgt die arme Toad zijn kleur weer terug. Hierbij merk je meteen dat de besturing heel nauw komt: vaak is de hamer net te klein voor het te kleuren oppervlak, waardoor je vaak een paar keer moet slaan voordat het gelukt is. Met een steeds slinkende verfvoorraad, moet je dus wel opletten wat je doet.

Alleen verfsterren kunnen Kleurenland weer in hun oude glorie herstellen, dus Papieren Mario en zijn geblikte metgezel Toon gaan op reis om ze allemaal te vinden. Hiervoor moet je een verscheidenheid aan levels doorploegen. Dit zijn vaak vrij compacte gebieden, die bij het uitspelen tekens weer een nieuw deel van de wereldkaart inkleuren. De verschillende levels vallen meteen in positief opzicht op: je platformt niet simpelweg van links naar rechts, maar je ontmoet ook nieuwe personages en belandt in allerlei vreemde situaties. In Rode Pad beroof je bijvoorbeeld per ongeluk een eigenaar van een koffiecafé van al zijn klanten, terwijl je in Blauwbaai middenin een jaarlijks feest terecht komt. Elk gebied lijkt zo zijn originele twist te hebben, al mist nog een beetje het gevoel dat je in een coherente wereld zit.

14


Uitwringen die hap!
In die wereld loopt ook het nodige vijandelijke gespuis rond, die je middels kaarten de das om doet. Zo kun je kaarten gebruiken om op een vijand te springen of ze een flinke mep te geven. Naar traditie kun je deze klap vaak versterken door op het goede moment op ‘A’ te drukken, maar dit kan nu ook door de kaarten in te kleuren. Daarnaast kun je vuurballen schieten, je HP aanvullen of eentje gebruiken die je niet één maar drie welgemikte meppen met je hamer laten doen. Echt over-the-top wordt het met zogenaamde uitwringbare kaarten. Hiermee zetten de makers het spel helemaal op zijn kop door een levensecht object het je papieren vijand helemaal zuur te maken. Denk bijvoorbeeld aan een gigantische ventilator die die vervelende Shy Guys letterlijk tegen het scherm aanblaast. Hilarisch!

Het is nog een beetje gissen of die uitwringbare kaarten niet té sterk zijn (Sticker Star had er nogal last van dat je telkens dezelfde stickers gebruikte), maar vooralsnog valt dit mee. Kaarten zijn ook niet zo zeldzaam meer: het is zelfs de bedoeling om die uitwringbare objecten te gebruiken voor sommige puzzels. Ze gebruik je bijvoorbeeld een ontstopper om Toad uit een pijp te redden en moet je die dekselse ventilator gauw uitzetten voordat ie alles wegblaast. Helaas gaat het puzzelgehalte nog niet echt verder dan dat. Het is nog een beetje van het “Oh, ik kan niet verder. Kijken of deze knop of dit object me verder kan helpen”-gehalte. Mario heeft bijvoorbeeld de mogelijkheid om delen van de achtergrond weg te knippen om bij het volgende punt te komen, maar dit is meer een stukje gereedschap dan een handig hulpmiddel.

Dit zorgt ervoor dat Paper Mario: Color Splash een ietwat traag begin kent. Het helpt ook niet mee dat je pas na zes à zeven uur spelen het eerste eindbaasgevecht voor je kiezen krijgt en van een verhaal nauwelijks sprake is. Dit baart zorgen: het zou niet zo moeten zijn dat die levendige levels het enige hoogtepunt worden. Hopelijk wordt de verfkwast later in het avontuur wat dikker aangesmeerd!

4


Voorlopige conclusie
Nee, Paper Mario: Color Splash wordt niet dat vervolg op The Thousand Year Door waar velen op hoopten. Sterker nog: of het nog een RPG is, valt te betwisten. Toch is dat negatieve 'het is niet meer zoals vroeger'-stigma nergens voor nodig, want het lijkt wél een onderhoudend avontuur te worden voor onze papieren vriend. Het gevechtssysteem is een forse verbetering ten opzichte van Sticker Star, levels zitten vol gekke taferelen en het geheel stroomt over van oprecht grappige (Nederlandstalige!) humor. Splatoon deed het eerder, maar ook dit spel laat zien dat kliederen en kladderen best leuk kan zijn. Het blijft alleen nog even gissen hoe lang het leuk blijft: Color Splash begint ietwat traag en het gaat ten koste van het speelplezier als dit tempo aangehouden wordt.
Next articleUltra Beasts zijn klaar voor de strijd in trailer Pokémon Sun... Previous articleNintendo GameCube viert vandaag zijn vijftiende verjaardag

Plaats een reactie

Log in of registreer een account om een reactie te kunnen plaatsen.

Paper Mario: Color Splash

Platform: Wii U
Genre: Action RPG
Ontwikkelaar: Intelligent Systems
Uitgever: Nintendo
Aantal spelers lokaal: 1
Online-ondersteuning: Nee
Releasedatum: 07 oktober 2016

Screenshots