Ware perfectie Column | 25 april 2017 10:30 | Auteur: Erik F.

"Tjonge, wat breken die wapens snel zeg. En heb je die zogenaamde hoofdkerkers uit het spel wel eens doorploegd? Allemaal hetzelfde! Om over die bijzonder zwakke eindbazen maar te zwijgen. Breath of the Wild een tien? Hoe kan men deze game ooit scharen bij een baanbrekende klassieker als Ocarina of Time?!” Het vuur over de zogenaamde perfecte game laaide weer hoog op de afgelopen weken. Zo jammer. Want weet je wat? The Legend of Zelda: Breath of the Wild kenmerkt wel degelijk perfectie.

We schrijven halverwege december 1998. De dagen worden steeds korter in ons kouder wordende kikkerlandje, we moeten nog even doorbijten tot de kerstvakantie én Ocarina of Time pronkt prestigieus in de schappen. Ondergetekende was toentertijd nog te jong en onbezonnen om deze titel te spelen, maar de rest van de wereld trotseerde met open mond deze revolutionaire blauwdruk voor de toekomst van 3D-spellen. Zij konden voor het eerst hun aandacht richten op één specifieke vijand, moesten op briljante wijze knoeien met de tijd en konden voor het eerst genieten van een Hyrule dat volledig gebouwd was naar de wetten van drie dimensies. Een ware klassieker.

1397068598

Kun je in de wereld der videospelletjes wel van een perfecte game spreken? Een spel bevat immers altijd wel een foutje hier en daar, of één klein elementje dat niet helemaal goed uit de verf komt. Zelfs Ocarina of Time was gezegend met een onhandige inventaris voor je voorwerpen en een haperende camera. Critici en spelers willen dergelijke zaken wel eens door de vingers zien, omdat de hoogtepunten of de ervaring het geheel volledig overschaduwen. Link’s eerste 3D-avontuur was oprecht een ware revolutie voor die tijd, wat die regen aan tienen zeker verklaart. De algemene consensus is echter de volgende: een perfecte game bestaat niet - en zal nooit bestaan ook.

In plaats daarvan associëren de meesten een uitzonderlijk goede game met de term klassieker. Een tien staat niet voor perfectie, maar classificeert een game als hedendaagse klassieker. Stiekem vindt de schrijver in mij dit ook een heerlijk woord. Hetzelfde geldt voor superlatieven als revolutionair, episch of baanbrekend. Om rillingen van te krijgen, zo mooi, als je een titel aan zo’n term kunt koppelen.

Toch is hedendaagse klassieker niets meer dan een dikke contaminatie. Immers kun je pas na jaren beoordelen of iets die benaming verdient. Daarnaast: kun je een hoogstandje als Super Mario Galaxy 2 wel een klassieker noemen, gezien het simpelweg voortborduurt op het eerste deel? Toch werd deze game wereldwijd helemaal de hemel in geprezen, in sommige gevallen zelfs nog wel meer als zijn briljante voorganger. Ook in mijn opinie Galaxy 2 zo'n ander vooorbeeld dat perfectie meer dan treffend kenmerkt. Is het baanbrekend of revolutionair? Nee. Maar dat hoeft een game ook niet altijd te zijn. Het is gewoonweg heel leuk om te spelen!

1397068599


Leuk. Klinkt niet echt als een treffend superlatief voor een spel dat bijna de status van klassieker heeft verworven, hé? Toch blijft vooral dit gevoel hangen tijdens het spelen van Breath of the Wild. Het is leuk om door de wereld te wandelen. Leuk om met uiterste precisie een grote metalen bal in een gat meppen, leuk om met een Mokoblin-masker een vijandelijk kamp binnen te wandelen en leuk om uiterst voorzichtig langs een prachtig bloembed een tempel binnen te komen. Het is leuk om eten te koken, overal op te klimmen en om helemaal je eigen gang te kunnen gaan. Mijn hele reis speel ik met een glimlach op mijn gezicht – en het is lang, lang geleden dat een videospelletje zoiets wist te flikken.

Is het daar niet waar het bij videospelletjes uiteindelijk om gaat? Je kunt er nog zoveel analyses op loslaten, maar is The Legend of Zelda: Ocarina of Time niet simpelweg een klassieker geworden doordat het verdraaid leuk is om te spelen? Stop daarom met het zoeken naar foutjes of het stellen van belachelijk hoge eisen bij een game als The Legend of Zelda: Breath of the Wild. Is het baanbrekend of revolutionair? Wordt het ooit een klassieker? Misschien. Maar potverdorie, je kunt er veel, heel veel plezier mee beleven. En dat, dat is ware perfectie.
Next articleSpeelbare personages, quests en meer toevoegingen voor Fire... Previous article[UPD] Axiom Verge toch niet bevestigd voor de Nintendo Switch

Reacties van gebruikers

Avatar
Benhume | 25 april 2017 11:26 | #273684
Speel B.O.T.W als sinds de release dagelijks, word alleen maar beter en beter zelfs hoe langer je speelt / hoe verder je komt. een hele dikke vette 10!
Avatar
niemand | 25 april 2017 13:41 | #273687
collapse
Perfectie bestaat niet in games, vooral niet in open wereld games.
Avatar
JoVo-7 | 25 april 2017 15:15 | #273690
Reactie op post #273687 van niemand
collapse
Nog wat zout nodig?
Avatar
niemand | 25 april 2017 15:51 | #273693
Reactie op post #273690 van JoVo-7
collapse
nee. Wat is het probleem met mijn comment?
Avatar
skull kid | 25 april 2017 16:15 | #273695
Reactie op post #273693 van niemand
Dat je de nieuwe Zelda niet pure perfectie vindt. Ga je eens heel diep schamen!
Avatar
FalconPawnch | 26 april 2017 09:02 | #273698
Reactie op post #273690 van JoVo-7
Misschien moet jij je naam aanpassen naar JoZo?
Avatar
Taken NL | 25 april 2017 15:07 | #273688
collapse
Het is toch wel heel irritant om na het breken van een wapen helemaal in een menu een nieuw wapen moet selecteren.
Avatar
JoVo-7 | 25 april 2017 15:15 | #273689
Reactie op post #273688 van Taken NL
collapse
Uuh, nee? Dit kan gewoon snel met de d-pad?
Avatar
Erik F. | 25 april 2017 15:36 | #273691
Reactie op post #273689 van JoVo-7
Dat kan gewoon met de D-pad, inderdaad! Naar rechts drukken en dan kun je met de rechterstick door je wapens scrollen. Smile
Avatar
SMS | 25 april 2017 20:45 | #273696
Het is belangrijk om foutjes van games te overzien tegenover de positieve punten. Ocarina of Time heeft mischien niet evenveel "fout" als Breath of the Wild, maar BOTW heeft zoveel meer positieve punten.

Het telt allemaal bij elkaar op. Zelf denk ik dat BOTW Ocarina of Time wel heeft overtroffen. Maar goed, mijn favoriete Zelda was dan ook Majora's Mask en niet Ocarina of Time.
Avatar
Ruben91lp | 25 april 2017 22:56 | #273697
Enig nadeel van Breath of the Wild t.o.v. eerdere games, vind ik dat er minder tempels/omgevingen zijn met een verschillende sfeer en daarbij behorende muziek. Luister bijvoorbeeld naar de memorabele muziek van bijv. Dragon Roost Island of Gerudo Desert, en je waant je meteen in die omgeving. Met Breath of the Wild is dat toch minder.

Of het eerlijk is om hem daarop af te rekenen? Dat niet. Breath of the Wild is een heel ander soort game geworden door met name de open wereld en physics.
Avatar
FalconPawnch | 26 april 2017 09:37 | #273699
collapse
Toen ik BotW uitgespeeld had, had ik eerlijk gezegd een gedachte van "deed ik het hier allemaal voor?". Het hele sterker worden, exploren en verborgen plekjes ontdekken was zeker de moeite waard, maar ik ben even objectief;
Alle shrines hadden hetzelfde lakje. Er zat totaal geen variatie in omgeving, sfeer, thema of iets dergelijks. Altijd hetzelfde liedje op de achtergrond. Dan ook elke keer weer die cutscenes bij zo'n monk aan het einde waar ik maar X en + zat te spammen om weer verder te kunnen. Ik miste toch echt het bekende Zelda sausje over het algemeen. Natuurlijk waren alle rassen weer aanwezig die je verwacht, en de verwijzingen naar namen uit vorige Zelda games is weer mooi gedaan. Maar de muziek... waar the f*ck is de muziek!? Bij Zora's Domain had ik gelukkig die nostalgie en Rito Village gaf me ook mijn muzikale verwachting. Maar verder had ik niet echt het idee dat er echt typische Zelda muziek was.

Als ik even de zeikerd uit mag hangen, dan zet ik hier op een rijtje wat de game imo juist weghoudt van perfectie:

Spoiler



Zo... daarom is BotW niet perfect voor mij. Het heeft zeker voor veel uren plezier gezorgd en ik zit op 98 shrines nu en 104 korok seeds. Weet alleen niet of ik nog verder wil spelen omdat je het uiteindelijk nergens echt voor doet. Dat clearing percentage doet me niks. Als ik 900 van die beestjes moet gaan zoeken, houd het voor mij op.
Avatar
Paul H. | 26 april 2017 11:16 | #273701
Reactie op post #273699 van FalconPawnch
De Blood Moon respawned inderdaad alle enemies (incl Shrines met Test of (...) Strength) en daarnaast zijn er een paar quests en shrines aan gerelateerd. Ook koken onder een rode maan is extra potentieel.
Avatar
Banjo | 26 april 2017 14:08 | #273702
Die Rito Village muziek is pas perfectie. Ik ben daar gisteren gearriveerd.. In één woord: Wauw.
Avatar
raceneus | 26 april 2017 15:44 | #273703
@ Erik

Zag je als gamer, of als reviewer, dat perfectie gelijkstaat aan het plezier beleven in een spel?

Want ik snap dat als je niet weet hoe je meer plezier uit een spel kan beleven, deze perfect kan zij. Zo kan een simpel spelletje als Galaga, Tetris, arkanoid, of candycrush al snel perfect zijn en grote open wereld games niet. (hoe meer dingen in het spel, hoe groter de kans dat er iets in zit wat je plezier van het spel verkleint)

En men is bij een review nu eenmaal geneigd om er op het eind, na de uitleg, een beoordeling in vorm van een cijfer/aantal sterren/woordkeuze aan te geven...
Avatar
Marcel | 27 april 2017 22:40 | #273728
Games die de lat een stuk hoger leggen verdienen van mij een 10.

Ocarina of Time deed dat in 1998 en Breath of the Wild in 2017. Ik heb geen idee hoe, maar het is Nintendo eindelijk gelukt om het Zelda-gevoel van de oorspronkelijke NES/SNES artworks in iedere cm van de spelwereld te gieten.

Nog steeds ontdek ik nieuwe dingen in het spel en ik blijf me verbazen over de uitwerking. Ik weet nog dat ik ooit Shadow of the Collusus speelde en dacht aan een zelfde soort game, waarbij je overal op kunt klimmen en die gevuld was met Zelda-stijl puzzels, vijanden etc. . Breath of the Wild is die game. SOTC + Witcher 3 + TP + MH in 1.
Avatar
Oversoul | 29 april 2017 13:12 | #273777
Echt een hele toffe column dit. Je schrijfstijl leest bijzonder lekker weg. Top!

Plaats een reactie

Log in of registreer een account om een reactie te kunnen plaatsen.