Fire Emblem Echoes: Shadows of Valentia Review | 16 mei 2017 17:00 | Auteur: Daan

Fire Emblem Gaiden blijft één van de vreemdste games in het Fire Emblem-universum. Het spel pionierde zo veel interessante concepten die nooit meer samen kwamen in dezelfde combinatie. Het had aspecten als dungeon crawling, een vernieuwend item-systeem en begrijpbare strategiecomponenten. Ongeacht de limieten van de Family Computer is het nu nog steeds een opmerkelijk spel te noemen. Fire Emblem Echoes: Shadows of Valentia had vanaf het begin de intentie om mij deze momenten te laten herbeleven en ze te zien door een nieuwe lens. Het resultaat is een avontuur dat risico's durft te nemen.

Puur betoverend
Om te beginnen vond ik het persoonlijke verhaal van Alm en Celica flink wat teweeg brengen. De nieuwe proloog geeft informatie over hoe ze elkaar hebben ontmoet en wat hun scheiding zo speciaal maakt. Beide gaan op hun eigen avontuur om een zenuwlopend conflict tot zijn einde te brengen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want beide kampen houden er een andere positie op na. Het kamp van Celica wil de hulp inroepen van de god Mila, terwijl Alm en zijn vrienden direct het gevecht aan willen gaan met de tegenstander. De weg naar het antwoord is één van de meest unieke en dynamische verhalen in een Fire Emblem-game tot nu toe.



Hoewel de opzet van het verhaal daarin een belangrijke factor speelt, is dat maar één deel waarom Shadows of Valentia zo goed werkt. Het is de eerste Fire Emblem die van begin tot eind ingesproken is, zelfs voor de NPCs die je hooguit een enkele keer tegenkomt. Bijna elk personage heeft een stem, ongeacht hoe belangrijk ze zijn voor het daadwerkelijke avontuur. Zodra ik dit door begon te krijgen, viel mijn mond open van verbazing. De vorige games hadden hooguit hier en daar een lijntje met stemmen en forceerden je om te rest te lezen. Dit keer wilde ik het geluid aanhouden en dat was een drang die ik voorheen nimmer heb gevoeld. Wat helpt is dat de voice-acting excellent is neer gezet en de personages precies klinken zoals ik ze had voorgesteld. Niets kan mijn glimlach daar in de weg staan.

Makkelijke fundatie, veel plezier
De gameplay van Fire Emblem Echoes is gebouwd op drie pilaren. Het eerste deel van de strategiemechanieken, iets wat je in elke Fire Emblem-game tegenkomt. Je beweegt de units over het rasterveld, valt je tegenstanders aan en maakt nu en dan een moeilijke beslissing. Persoonlijk vind ik het fijn als een plan goed samen komt, al waren de oplossingen in Shadows of Valentia niet ver te zoeken. Ik heb absoluut mijn momenten gehad op Normal, maar in zijn totaliteit vond ik de moeilijkheidsgraad niet hoog. Dat betekent niet dat ik de scenario's en speelvelden slecht vond, want deze blijven de absolute highlights van de reis. Mocht je echter zeker van je zaak zijn, dan zou ik direct op Hard starten. De AI valt degene die het eerst dreigt te verliezen als eerste aan, dus een fout blijft makkelijk gemaakt.

Dit maakt Shadows of Valentia wel een fantastisch startpunt voor degenen die Fire Emblem te moeilijk vonden. De team up mechaniek van Awakening en Fates is hier afwezig, waardoor je vrij kunt experimenteren met de units. Daarnaast is de welbekende 'wapendriehoek hier niet van toepassing en kun je met Mila's Turnwheel de tijd terugdraaien om fouten te herstellen. Zowel nieuwkomers als veteranen zullen plezier kunnen halen uit bepaalde veranderingen. Zo is er geen traditioneel voorwerpensysteem, gezien je maar één item aan een personage kan geven. Wapens groeien hoe meer je ze gebruikt, waardoor nieuwe opties en mogelijkheden worden ontgrendeld. De manier waarop de je classes selecteert en personages verbetert is ook aangepast, gezien je nu naar een speciaal standbeeld moet om de klus te klaren. Er zijn zoveel kleine veranderingen om te doorgronden.



Aan kerkers en locaties geen gebrek
De tweede pilaar van gameplay in Fire Emblem Echoes zijn de kerkers, waar we volledige 3D-omgevingen kunnen doorgronden. De kerkers kennen nauwe gangpaden met verscheidene paden om te gaan onderzoeken. Het is hier dat je voorwerpen verzamelt, omgevingen op je in laat werken en de strijd aangaat met je vijanden. Zodra je in contact komt met een tegenstander zal het welbekende rasterbord verschijnen. Een belangrijk gegeven is het uitputtingssysteem. Als je te veel op een enkel personage begint te vertrouwen, gaat de liefde voor de strijd aan hun verloren. Dit kan een grote val in statistieken met zich mee brengen, dus je moet leren wanneer het genoeg is. Als er iets mist in de dungeons, zou ik zeggen dat ik ze liever iets groter had gezien. Dit is een heel miniem iets, want de kerkers breken de ervaring niet op en zijn bijzonder nuttig. Je vindt er speciale voorwerpen of dingen die de verhaallijn voortzetten. Het is daarnaast aangenaam om door deze 3D-werelden te struinen, gezien de besturing met de Circle Pad en C-Stick uitstekend werkt.

Wanneer je kerkers, gebouwen en dorpen betreedt via de wereldkaart, zijn er genoeg redenen om ze te doorzoeken. Dit is de derde pilaar. Je kunt met NPCs praten om het verhaal voort te zetten, een babbeltje te maken over de laatste ins en outs of meer leren over nieuwe vrienden en vijanden. De zoekoptie laat je de omgevingen afstruinen voor wapens, voorwerpen en andere benodigdheden. Deze kun je opofferen aan Mila of schenken aan een personage. Het gegeven is belangrijker dan je wellicht zou denken, want kostbare wapens zouden zomaar voorbij kunnen komen. Een goed voorbeeld is hoe je het eerste hoofdstuk een Lightning Sword op de kop kan tikken. Hiermee kun je niet alleen dichtbij, maar ook ver weg vijanden gemakkelijk neer halen.

Een duidelijke upgrade
Shadows of Valentia heeft een ware metamorfose ondergaan voor de Nintendo 3DS. De nieuwe characterontwerpen kennen features die ze er zowel klassiek als uniek uit laten zien. De transformaties van Alm en Celica in het bijzonder zijn overweldigend. De graphics tijdens de gameplay kan vergeleken worden met de vorige Nintendo 3DS-spellen. Fire Emblem Echoes combineert de kaarten van Awakening met de kwaliteit van Fates en het resultaat is een kleurrijk geheel. Een grote verandering, die nieuw is, zijn de vechtanimaties van de personages. Je units en tegenstanders bewegen vrijer en in allerlei richtingen om aanvallen te ontwijken. De aanvallen zijn ook verbeterd, gezien dat je units naar je tegenstander rennen voor een dynamischer resultaat. De Famicom-muziek is compleet geremasterd en de groot aantal veranderingen in de melodieën zijn aangenaam.



Conclusie
Fire Emblem Echoes: Shadows of Valentia liet een glimlach achter op mijn gezicht. De hoeveelheid aan liefde in het product verdient een dikke pluim. Je kunt het zien in de verhaallijnen, presentatie en scenario's die op een sterke manier worden neergezet. Ik vloog door de game in ongeveer 18 uur en ben nu al klaar voor een tweede speelsessie. Dat gezegd hebbende, er zijn twee punten die ik toch moet aanmerken. De game was iets makkelijker dan verwacht en de kerkers hadden grootser kunnen uitpakken. Het zijn uiterst minieme dingen in een ervaring die nooit en te nimmer sloom aanvoelde. Als je hier bent om betoverd te worden, dan ben je bij Fire Emblem Echoes aan het juiste adres.
9
N1-score
  • + Erg persoonlijk verhaal
  • + Bijna compleet ingesproken
  • + Sterke visuele pracht en praal
  • + Aangename gameplay-mechanieken
  • + Drie pilaren maken ervaring divers
  • - Kerkers hadden groter gekund
  • - Game is tikkeltje gemakkelijk
Next articleStel je eigen hedgehog samen in trailer Sonic Forces Previous articleLaat de avonturier in jezelf naar boven komen tijdens de Adventure...

Reacties van gebruikers

Avatar
Fl@ppy2 | 16 mei 2017 17:56 | #274134
Klinkt goed. Hopen dat ik hem win!

Plaats een reactie

Log in of registreer een account om een reactie te kunnen plaatsen.

Fire Emblem Echoes: Shadows of Valentia

Platform: Nintendo 3DS
Genre: SRPG
Ontwikkelaar: Intelligent Systems
Uitgever: Nintendo
Aantal spelers lokaal: Onbekend
Online-ondersteuning: Onbekend
Releasedatum: 19 mei 2017

Screenshots