Radiant Historia: Perfect Chronology Review | 06 maart 2018 08:00 | Auteur: Jeroen K.

In 2010 bracht Atlus Radiant Historia naar de Nintendo DS. De − letterlijk − tijdloze RPG wist veel fans van de Japanse rollenspellen te bekoren. Sommigen roemden het spel als de beste JRPG voor de Nintendo DS, of zelfs als de beste JRPG ooit! Nu, acht jaar later, brengt Atlus Radiant Historia opnieuw uit, maar dan voor de Nintendo 3DS, wat de eerste officiële uitgave in Europa betreft. Hoe tijdloos is Radiant Historia nu echt?

Radiant Historia
Begin februari oordeelden we al over de demoversie van Radiant Historia: Perfect Chronology, maar nu doen we dat over Stocke's voltallige reis na zo'n 45 uur spelen. Het spel begint wanneer Special Intelligence-agent Stocke (SI) zijn volgende missie krijgt. Samen met agenten Raynie en Marco werpt hij zich te midden van het oorlogsgeweld tussen zijn stad Alistel en Granorg. Van opdrachtgever Heiss krijgt hij de White Chronicle mee. Dit boek blijkt zijn leven te redden, als hij er de kans mee krijgt om terug in de geschiedenis te duiken en zijn acties te veranderen. Je hebt deze krachten nog vaak nodig!

De belangrijkste beslissing die je met de White Chronicle terug kunt draaien, neem je al direct in het begin van het spel. Je kiest ervoor om onder de hoede van Heiss te blijven werken als SI-agent, ofwel de brigade van Rosch te versterken. Dit besluit kun je dus later nog terugdraaien, en dat moet je zelfs, want uit beide keuzes volgen twee verhaallijnen die zich naast elkaar afspelen, waarbij progressie in de ene noodzakelijk is om verder te komen in de andere. Latere belangrijke keuzes die je maakt resulteren simpelweg in een 'bad ending' óf het vervolg van de verhaallijn. Meestal heeft zo'n keuze met militaire strategie te maken. Gooi je jezelf in het gevaar om een van je brigades te redden, of besluit je juist voor een defensieve aanpak te gaan?

rhr1
Je eerste lastige beslissing... maar uiteindelijk moet je voor beide opties kiezen.

Dit heeft er alles mee te maken dat de oorlog tussen Alistel en Granorg centraal staat. Daarnaast speelt ook het probleem van desertificatie (alles verandert in zand) een centrale rol. Over het algemeen maakten het verhaalverloop en de wereld van Radiant Historia veel indruk op mij. De algehele sfeer en de manier waarop het epos zich ontwikkelt verschillen significant van wat je normaal gesproken tegenkomt in een JRPG, met name omdat deze game voor de verandering enkel datgene volgt waar het verhaal heen stuurt. De personages van Radiant Historia complementeren dit over het algemeen, met uitzondering van Raynie en Marco. Ze horen vanaf het begin bij je team en het spel lijkt je zelfs te forceren om ze te gebruiken, maar ze hebben eigenlijk weinig inhoudelijks toe te voegen.

Hoe uniek dit verhaal zich initieel ook moge ontwikkelen, uiteindelijk doet Radiant Historia hier toch te weinig mee. Zoals gezegd resulteren alle latere verhaalkeuzes simpelweg in een 'bad ending'. Daarnaast steekt het toch wel dat je richting het einde van de game een duidelijke morele keuze moet maken, maar dat Radiant Historia slechts één einde heeft. Waarom zijn er dan niet twee verschillende einden geschreven? Het tijdreizen met de White Chronicle, waar de gehele game om zou draaien, komt zo vooral van pas tijdens sidequests, bijvoorbeeld om iemand te helpen met koken...

Om nog even dieper op het einde in te gaan: dit duurt echt te lang. Al zo'n 10 tot 15 uur voordat je daadwerkelijk klaar bent met het spel, voel je eigenlijk de ontknoping al aankomen. Vervolgens gaat de game nog onnodig lang door met misschien wel vijf overbodige gevechten die voor mij voelden alsof het het laatste had moeten zijn. Als je dan uiteindelijk het slot bereikt, krijg je niet eens een aftiteling te zien: daarvoor moet je de game min of meer 100% uitspelen. Op deze manier stelde Radiant Historia me in het laatste kwart toch nog teleur.

rhr2
Hier gaat het fout; gelukkig heb je de White Chronicle!

Battles
Het bijzondere turn-based gevechtssysteem krijgt van mij een dikke pluim. Voor een deel lijkt het op het klassieke JRPG-systeem, maar voor een belangrijk deel wijkt het hier ook van af. Je vecht met een team van drie personages tegen maximaal negen vijanden op een drie-bij-drie-grid. Vijanden die dichter bij je team staan, doen meer fysieke schade dan vijanden die verder weg staan, terwijl magische aanvallen altijd even krachtig zijn. Met behulp van verschillende aanvallen verplaats je de positie van vijanden. Dit is belangrijk om ze tijdelijk in elkaar te schuiven en zo met je volgende aanvallen meerdere vijanden tegelijk te raken. Verderop in de game komt dit 'schuiven' echter nog veel meer van pas wanneer Aht de enorm krachtige 'trap'-aanvallen leert. Hiermee plaatst ze een val op het speelveld, waar je de vijand vervolgens in kunt manoeuvreren met enorme schade aan deze vijand als gevolg.

In het begin van het spel werk je de gevechten redelijk braaf af met een team van Stocke, Raynie en Marco. Later, wanneer je meer personages bij je team mag voegen, merk je dat ieder duidelijk een eigen specialiteit heeft: fysieke schade, magische schade, vallen, genezing et cetera. Hierbij spelen zogenoemde buffs en debuffs een steeds crucialere rol: Polaris, zorgend voor hogere resistentie tegen bijvoorbeeld slaap en vergif heb je écht nodig, alsmede verdedigings- of aanvalsverhogende vaardigheden. Dit maakt het vechten tot een behoorlijk tactisch schaakspel dat mij enorm wist te bekoren, al helpt tactiek je niet altijd bij baasgevechten. Soms is de brute kracht van je tegenstander simpelweg te veel voor je, en dan kan tactisch vernuft je helaas niet redden.

Een te sterke vijand kun je soms nog vergiftigen, want dit is enorm krachtig in Radiant Historia, en dan vervolg alles op de verdediging gooien. Meestal redt dit je echter ook niet en moet je gaan 'grinden'. Dit kan door opdrachtjes voor Nemesia uit te voeren, waarbij je in 'possible histories' duikt om artefacten terug te winnen. Het kan ook door naar de Vault of Time te gaan, waar je naast ervaring ook punten verzamelt om wapens en andere zaken mee te kopen. Hiervoor moet je simpelweg een hoop vijanden verslaan, wat vaak vruchtbaarder is dan proberen om in de echte wereld genoeg geld te verdienen voor wapens. Je kunt overigens het spel wel op easy zetten om niet te hoeven grinden, maar het is best leuk om af en toe een bezoekje te brengen aan Nemesia of aan de Vault of Time.

rhr3
Willekeurige vijanden verslaan verveelt nóóit in Radiant Historia.

Perfect Chronology
De remake gooit het een en ander overhoop ten opzichte van het origineel. Vooral de verbeterde graphics springen in het oog, maar Atlus heeft ook het precieze script enigszins herschreven. Daarnaast klinkt de prachtige soundtrack van Yoko Shimomura (die van Kingdom Hearts en Xenoblade Chronicles) ook een stuk mooier op de Nintendo 3DS. Ook de eerder genoemde possible histories met Nemesia ontbraken nog in het Nintendo DS-origineel. Tot mijn verbazing behoorden de zogenaamde support skills nog niet bij het oorspronkelijke pakket: deze komen écht van pas, zeker wanneer Raynie vaardigheden zoals End Thunder leert om korte metten te maken met een vijand terwijl ze niet in het actieve vechtersteam zit. Ook de Vault of Time en moeilijkheidsgraden zijn nieuw. Alles bij elkaar verbaast het aantal toevoegingen me. Toch vind ik het jammer dat je nog altijd een game over-scherm krijgt wanneer je sterft in gevechten zonder de optie om het gevecht opnieuw te proberen. Soms moet je best wel een stukje opnieuw spelen als je dood gaat na twee baasgevechten achter elkaar.

Conclusie
Wij als Europeanen kunnen dan eindelijk met het geniale Radiant Historia: Perfect Chronology aan de slag! Het geniale Radiant Historia komt echter wel met de nodige haken en ogen. Het unieke tijdreizen met de White Chronicle werkt goed, maar de keuzevrijheid blijkt maar een schijn met een vast (moreel sturend) én veel te lang durend einde en al die bad endings. Het gevechtssysteem zit ondertussen geniaal in elkaar. Hoe dan ook, de remake voert over het algemeen erg goede verbeteringen door en is veel meer dan een simpele port. Daar kunnen wij alleen maar blij om zijn!
8,1
N1-score
  • + Indrukwekkende wereld en sterk verhaalverloop
  • + Zeer sterk en uniek gevechtssysteem
  • + Goede verbeteringen in Perfect Chronology
  • + Alles bij elkaar een enorm unieke JRPG
  • - Een te langdradig en onvoldoenend einde
  • - Tijdreizen had beter uitgewerkt gemogen
Next articleTorqueL -Physics Modified Edition- Previous articleN1 Podcast Aflevering 53: Het Muzikale Feestje

Plaats een reactie

Log in of registreer een account om een reactie te kunnen plaatsen.

Radiant Historia: Perfect Chronology

Platform: Nintendo 3DS
Genre: RPG
Ontwikkelaar: Atlus
Uitgever: Deep Silver
Aantal spelers lokaal: 1
Online-ondersteuning: Nee
Releasedatum: 16 februari 2018

Screenshots