Body of Evidence - Schrobben en poetsen Review | 31 december 2020 14:00 | Auteur: Willem

Heb je je wel eens afgevraagd wat er gebeurt met al die lichamen die zich opstapelen in videogames nadat je klaar bent met een ronde in Call of Duty, Hitman of een ander schietspel? Je denkt misschien dat ze allemaal worden verwijderd uit de game, maar in werkelijkheid staat er altijd een schoonmaker klaar om alle rotzooi van spelers op te ruimen. Tenminste, dat is waar ik over begon te denken tijdens het spelen van Body of Evidence. In deze moord-opruim-simulator doe jij de vuile klusjes waar niemand anders aan zou willen denken.

2
Je start in Body of Evidence met een kaartspelletje dat erg dodelijk is afgelopen. Het is jouw taak om zo snel mogelijk de lichamen en het bewijsmateriaal op te ruimen en ervoor te zorgen dat de crime-scene spic en span is. De gameplay is het beste te vergelijken met een point-and-click puzzelspel. Ieder level wordt een unieke moordlocatie aan je voorgeschoteld, zoals een appartement, een Aziatisch restaurant en een chemisch lab. Soms moet je de lichamen simpelweg naar de uitgang slepen, maar andere keren is een creatieve oplossing vereist. In het chemische lab bijvoorbeeld is het de bedoeling dat je het lichaam in een ton vol met chemicaliën dumpt om het slachtoffer te doen oplossen.

Gameplay blijft, ondanks het feit dat je eigenlijk alleen maar aan het opruimen bent, erg divers. Je bus met “slachtoffers” moet je ook regelmatig dumpen bij een meertje, om te voorkomen dat je niet overladen bent. Eerlijk is eerlijk, ik dacht aanvankelijk dat deze game veel meer de stijl van een detectivespel zou aannemen, maar deze insteek is veel creatiever. Grappig genoeg ging ik wel als een detective te werk. Omdat ik een strakke tijdslimiet had, ging ik zo snel mogelijk de crime scene af om te kijken hoe de slachtoffers waren gestorven, waar de lichamen lagen en hoe ze waren verplaatst door ongelukkige getuigen. Op die manier kon ik snel bepalen waar de focus lag. Het heeft namelijk weinig zin als je het bloed gaat poetsen terwijl de lichamen nog, ehm…., “lekken”.

3
Precisiewerk
De game is daarentegen wel erg onopvallend als het aankomt op presentatie en stijl. Alles wordt getoond in een sepia kleur, met uitzondering van het bloed. Dit maakt al het bloed makkelijk te spotten, maar geeft het spel wel een erg eentonige visuele uitstraling. Ook als het aankomt op de modellen, menu’s en keuzeopties is de game wel erg minimalistisch. In de gameplay is dit in het bijzonder vervelend als je bepaalde bewijsstukken moet vinden. Pistolen vallen weg in de schaduwen door het kleurgebruik. Dit geldt ook voor kleine objecten die moeilijk te zien of te gebruiken zijn. De enige manier waarop je interactieve elementen kan activeren is als je precies met de cursor op het object weet te klikken. Dit leidde tot enkele momenten waarbij ik tientallen seconden van mijn kostbare tijd aan het besteden was aan hulzen oprapen van de vloer, puur omdat de cursor zo precies op de objecten moest staan.
1
Vervelender dan de kleine bewijsstukken is toch het verslepen van de lichamen. Ontwikkelaar Empyreon heeft goed nagedacht over de manier waarop je de slachtoffers afvoert. Door ze te slepen aan de hand verplaats je ze sneller, maar om ze op te tillen moet je de lichamen bij de torso vastpakken. Het nadeel is dat de physics dusdanig krom zijn dat het soms onmogelijk is om lichamen in bepaalde gaten, tunnels en plekken te wringen. Neem die ton met chemicaliën uit het eerste level. Om het lichaam in deze krappe ton te proppen moet je niet alleen je personage, maar ook de camera verplaatsen. Hierdoor heb je bijna geen zicht op de handeling die je uitvoert. Alleen door langzaam, ledemaat voor ledemaat, het lichaam in de ton te laten glijden kan je het lichaam afvoeren. In latere levels wordt dit gecombineerd met obstakels als een vuilstortkoker, waarbij je het lichaam op de deur van de koker moet leggen om deze vervolgens naar beneden te laten vallen. Onder de tijdsdruk, en een minigame om het appartement binnen te komen, kreeg ik het niet voor elkaar om dit level te voltooien. Voeten bleven hangen achter deuren en een glitch deed zelfs een lichaam verdwijnen in de muur, waardoor ik het level niet kon voltooien. Met een muis en toetsenbord zou dit niet zo’n groot probleem zijn, maar met joysticks ontstaat hier een onnodige extra uitdaging. Dit zou nog kunnen worden opgelost met touchscreen controls, maar helaas zijn deze niet beschikbaar in handheld mode.



Conclusie
Body of Evidence moet veel hebben van de originele insteek en de verrassend leuke gameplay. Het speuren naar bewijsstukken vanuit het perspectief van een crimineel gaf mij enorm veel voldoening en maakte de verschillende levels creatief en divers. De controls echter brengen de ervaring echt omlaag. Door het precies te moeten aanklikken van alle objecten en de niet altijd optimale physics tijdens het verslepen van lichamen, is je strijd tegen de klok vaak oneerlijk door overmacht. Misschien dat dit wel de echte ervaring was waar de devs voor wilden gaan. Om aan te tonen hoe zwaar het leven van schoonmakers wel niet is. Als dat hun punt was, chapeau! Maar voor spelers die zoeken naar een creatieve puzzelgame haalt dit helaas wel de ervaring wat naar beneden.
6,5
N1-score
  • + Creatief uitgangspunt voor een videogame
  • + Diverse levels met gevarieerde puzzels
  • - De visuele stijl is niet altijd even prettig
  • - Het verslepen van lichamen werkt vaak frustrerend
  • - De controls en de UI zijn niet gebruiksvriendelijk
Next articleGelukkig nieuwjaar! Previous articleEindejaarsspecial: de top tien van 2020 volgens de N1-redactie!

Plaats een reactie

Log in of registreer een account om een reactie te kunnen plaatsen.