
Turn-Based turn-around
Ik kan me nog goed herinneren dat ik, in een tijdperk waarin ik de wereld nog zag door twee brillenglazen, de dichtbijzijnste gameshop inhuppelde om Advance Wars aan te schaffen voor mijn GameBoy Advance. Ik had maanden voor die release zwetend als een bultloze kameel in gedachten zitten wanken op elk setje screens en bergje filmpjes van die titel, en toen ik 'em eindelijk had, ging ik er daadwerkelijk in op. M'n verslaving groeide met elke strategische zetje op de simpel-ogende maps, en terwijl ik dat jaar daarvoor als eerste leerling in de geschiedenis van de desbetreffende school het derde jaar mocht overslaan om direct examen te gaan doen, haalde ik het examen maar nèt. Ik heb mensen van alles wijsgemaakt over die daling van m'n niveau ineens. Interesse voor andere zaken dan school...meiden...muziek...
De waarheid is dat turn-based strategy games, hoe duf ze ook mogen lijken in de ogen van de gamers die wat meer op actie zijn gericht, me constant geboeit weten te houden in welke levensomstandigheden dan ook. Ik was hier eerst een soort van icoon, mensen kenden me als de meest actieve GameQube webmaster die samen met een aantal no-names - met alle respect voor diegenen die nu eindelijk de verdiende erkenning krijgen - het zooitje runde. Wie kent mij nu nog? Wie ken ik eigelijk nog? Voor maandenlang hebben videogames mij niet meer weten te boeien, maar de laatste tijd is GameQube eindelijk weer eens wat meer dan een startpagina die vóór de sites die ik wil bezoeken komt. Dit allemaal door één game, één turn-based strategy titel, die mij weer het gamersgevoel geeft dat ontbrak de laatste maanden. Fire Emblem: Souen no Kiseki.
Fire Emblem vs. Advance Wars
Fire Emblem is een onwijs langlopende serie die nog niet zo superlang haar verdiende erkenning ontvangt. Net als de Advance Wars games begon de populaire serie op de Famicom, oftewel de NES, en deze vroegere games die qua opzet exact hetzelfde zijn als de GameBoy Advance titels zijn nooit buiten wijlen SARS-gebied gekomen. Het was begin 2004, toen Nintendo bedacht dat dit soort games ook wel eens konden gaan aanslaan onder een westers publiek, en zie daar, een turn-based strategy die zich afspeelt in een minder modern tijdperk dan dat in Advance Wars is ook te spelen zonder Japans woordenboek bij de hand.
Want het verschil tussen macaroni en spagetti is ongeveer de grootte van het verschil tussen de kern gameplay van Fire Emblem en die van Advance Wars; slechts anders gevormd. Spelers verplaatsen elke unit in hun leger tijdens hun speelfase, en omstebeurd gebeuren er superveel dingen op de simpel-ogende speelkaarten. Een ridder gaat ten onder, een magiër vuurt een door-de-elementen-gestuwde-powerball af, een boogschutter zoekt beschutting in de bosjes en een beul wandeld een huis binnen voor de broodnodige boodschappen en een babbeltje met boze of blije burgers. Een veldslag eindigd bij het halen van een bepaald doel, zoals het veroveren van een vlag, het bezetten van een pand of simpelweg het uitmoorden van de troepen van je tegenstander.

De ouderwetse kasteel-setting van de Fire Emblem games is echter niet het enige waarin de game verschilt van een andere turn-based strategy game als Advance Wars. De setting brengt ook wat ouderwetse logica met zich mee, van die zaken die je wel mag verwachten van een bepaald type game. Waar Advance Wars zich vooral richt op brute actie en vernietiging vanwege de aanwezigheid van tanks en bombers op het slachtveld, daar is de gameplay van Fire Emblem een stuk minder knallend. Elke unit in het veld groeit tijdens de strijd in level, kracht, snelheid en nog meer vaardigheden door een simpel doch effectief RPG-systeempje. Je moet dus zuinig zijn op je (sterke) units. Ze komen niet meer zo even de fabriek uitwandelen.
Turn-paged 3D-strategy
Een andere duidelijke invloed van het RPG genre in Fire Emblem, is de aanwezigheid van een uitgebreid, diep verhaal. Alhoewel Nintendo nog geen details heeft vrijgegeven over de storyline van Souen no Kiseki, moge het duidelijk zijn dat je weer doodgegooit gaat worden met lange conversaties tussen variërende characters, lastige plottwisten en romantische en/of emotionele verstandshoudingen tussen man en vrouw, vrouw en kind en kind en viervoeter.
Waarschijnlijk was het je al opgevallen dat ik zojuist de basis van Fire Emblem games in het algemeen uit de doeken heb gedaan, maar Souen no Kiseki is dan ook niets meer dan een 3D-versie in de serie, wat naar mijn mening al gelijk staat aan turn-based perfectie. Veel mensen worden er maar moe van, constant maar die GameBoy Advance knakkers die mogen genieten van al dat strategische plezier op het beeldscherm, maar Souen no Kiseki brengt die fun naar de GameCube, naar de 'big screen', met mooiere, 3D graphics en daarmee dus ook meteen coolere animaties wanneer twee units uit verschillende legers met elkaar op de vuist gaan. Wat wil je nog meer?
All for one, and one for all!
Een kleine vernieuwing in de nooit veranderende gameplay van de serie misschien? Souen no Kiseki is namelijk de eerste Fire Emblem game die de characters hun eigen te leren skills geeft. Wanneer een bepaald level bereikt wordt door een bepaalde unit, zal deze een unieke, character-specifieke vaardigheid leren. Zo zijn er bepaalde units die kunnen veranderen van vorm (transformeren in iets anders) en zullen anderen weer kunnen dienen als perfecte eerstehulps-eenheden, die zwakkere krijgers oppikken en rugdekking bieden.

Fire Emblem: Souen no Kiseki moet in November verschijnen in de Verenigde Staten en een Europese release date is er nog niet, maar men kan met meer zekerheid dan een dode Paus aan de hemelpoorten zeggen dat de game volgende maand deel uit gaat maken van Nintendo's aanwezigheid op de Electronic Entertainment Expo (E3) 2005. Verwacht volledige, perfecte en supersnelle GameQube coverage tijdens de E3, die vier van de vijf opties uit de huidige poll wegblaast door middel van de beste newscoverage verkrijgbaar in de Benelux. Amen en tot snel.