Aangezien ik de laatste tijd een beetje negatief over Nintendo denk, dacht ik bij mezelf dat ik ook iets positiefs zou moeten posten. Het is en blijft een Nintendo site en ik hou natuurlijk ook ontzettend veel van Nintendo, net als het overgrote deel van de leden hier. Het enige probleem is dat ik sommige beslissingen die Nintendo neemt niet bepaald worden gewaardeerd door fans zoals mij.
Wat is voor jou de definitie van Nintendo magie ? Zijn er misschien voorbeelden van games waardoor jij fan bent geworden van Nintendo ? In dit topic alles over jou favorieten Nintendo momenten en waarom Nintendo voor jou speciaal is.
Wat ik echt Nintendo magie vind is de toegankelijkheid. Iedereen kan een Nintendo game zoals Mario of Mario kart binnen 1 minuut door hebben en spelen. Geen lastig gedoe met 10 minuten de besturing uitleggen om diegene daarna alsnog af te maken. Bij een game als Mario Kart kan iedereen winnen, ook als je het voor de 1e keer speelt. De meeste Nintendo games zijn gewoon PERFECT gebalanceerd. Sommige mensen vinden blauwe schilden niet eerlijk, ik vind het geniaal. Door items zoals de blauwe schilden kan ook je neefje van 7 van je winnen met Mario Kart, en dat was waarschijnlijk ook de bedoeling geweest van Nintendo. Wie vind het nou leuk om een game tegen iemand te spelen, waarvan je weet dat je toch wel wint ?
Bovenstaand voorbeeld vind ik dus Nintendo magie. Nu jullie voorbeelden/ervaringen.
De perfecte samensmelting tussen graphics, gameplay en geluid. Ik noem een Buoy Base Galaxy uit Super Mario Galaxy, waarbij de epische opzwepende muziek gelijk loopt met het beklimmen van een toren. De Dark World uit Zelda A Link to the Past waarbij je door de meer dreigende tonen en het andere kleurenpalet direct het gevoel krijgt dat je in een gevaarlijke andere dimensie terecht gekomen bent en Phendrana Drifts uit Metroid Prime, waarbij de ijzige grotten met daarin een verborgen Space Pirate basis met op de achtergrond een geweldig piano deuntje het decor vormen van pure immersie.
Als je er over nadenkt is het eigenlijk enkel Mario Kart wat de klok slaat. Handheld versies niet mee gerekend. Ik ken geen ander spel dat ik zo vaak zou spelen en met zoveel mensen die zelfs normaliter niet van gamen houden.
De rest van de spellen kan je opzich wel zonder mee. Oke, sommige games van Nintendo geven je buitengewoon meer beleving (mario galaxy b.v.) dan 98% van de games van andere ontwikkelaars. Alleen Mario Kart bezit zoveel magie dat je bijna verplicht bent om een Nintendo console aan te schaffen, dat hebben de andere games van Nintendo niet voor mij.
Ik ga zelfs zo ver dat ik denk dat ondanks dat de originele Mario games Nintendo op de kaart hebben gebracht, het Mario Kart is die ervoor gezorgd heeft dat Nintendo nu de dag niet enkel bekend is bij zowat de hele bevolking maar ook gekocht wordt door zowat de hele bevolking.
Metroid Prime (met stipt op persoonlijke nr. 1!) & Mario Kart.
Alhoewel Blur op het moment Mario Kart voor mij en mijn vrienden vervangt. Mario kart heeft meer vettere dingen (vooral de banen), maar Blur doet ook een flink aantal kunstjes heel erg goed (meer gevoel voor snelheid en 20 man online tegen elkaar knallen .)
Daarnaast is Nintendo ook wel Koning van het platform-genre.
Voor mij is de Nintendo magie niet een bepaald spel. De Nintendo magie is de interessante vormgeving, uitgebreid kleuren pallet en aanstekelijke muziek. De Nintendo magie is het "easy to learn, hard to master" gameplay. Gameplay dat je bezig houdt. De Nintendo magie is het bedenken van nieuwe en interessante games.
Mario Kart 7 is weer een perfect voorbeeld van Nintendo magie
Ik ben echt geen Mario Kart wonder, maar van de 10 potjes die ik online heb gespeeld, heb ik er zo'n 6 gewonnen. Je hoeft niet uren te spelen om goed te worden. Pick up%play gehalte is gewoon erg hoog en iemand die voor de 1e keer Mario Kart speelt kan na een uur al 1e worden.
Leuke post, heb in mijn leven mezelf ook al veel afgevraagd waarom ik steeds naar Nintendo aangetrokken word.
Wat mij vooral opvalt bij mezelf, is dat het merendeel van Nintendo games niet verouderen, ze blijven tijdloos.
Wat ik ook heel vaak heb, is als ik een Nintendo game speel, dat tijdens het spelen ervan ik wel een leuk gevoel heb. Maar het is pas achteraf, als de game eenmaal volledig uitgespeeld is, dat ik weken/maanden/jaren erna er een enorm goed en nostalgisch gevoel aan overhou, waardoor ik meteen de game terug wil herspelen. En ik merk dat ik dat steeds grotendeels bij Nintendo heb, en veel minder bij 3rd party (al zijn er ook voorbeelden te noemen).
Nintendo straalt gewoon passie voor videogames uit.
Een Zelda console mag misschien wel 5 jaar ontwikkeling nodig hebben, maar je merkt gewoon dat ze over het kleinste detail lang hebben liggen nadenken wat de beste keuze zou zijn!
Leuke post, heb in mijn leven mezelf ook al veel afgevraagd waarom ik steeds naar Nintendo aangetrokken word.
Wat mij vooral opvalt bij mezelf, is dat het merendeel van Nintendo games niet verouderen, ze blijven tijdloos.
Wat ik ook heel vaak heb, is als ik een Nintendo game speel, dat tijdens het spelen ervan ik wel een leuk gevoel heb. Maar het is pas achteraf, als de game eenmaal volledig uitgespeeld is, dat ik weken/maanden/jaren erna er een enorm goed en nostalgisch gevoel aan overhou, waardoor ik meteen de game terug wil herspelen. En ik merk dat ik dat steeds grotendeels bij Nintendo heb, en veel minder bij 3rd party (al zijn er ook voorbeelden te noemen).
Nintendo straalt gewoon passie voor videogames uit.
Een Zelda console mag misschien wel 5 jaar ontwikkeling nodig hebben, maar je merkt gewoon dat ze over het kleinste detail lang hebben liggen nadenken wat de beste keuze zou zijn!
zowat alles wat je zij vindt ik ook
ik wordt altijd gewoon aangetrokken door nintendo.
nintendo probeert het ook niet altijd op het echt te laten lijken en dAT VINDT IK JUIST EEN GOED DING(caps) tegenover wat anderen zeggen, zo blijft het meer een game en niet echt leven als ik game wil ik juist in een fantasie wereld terecht komen niet in een echt soort land wat veel, playstation, en XBOX spellen wel vaak hebben.
en de spellen hou je altijd een hele leuke herinering aan en als je er dan weer an begint te denken krijg je er gewoon zin in!: )
Al hebben ze dat natuurlijk afgekeken van de Furby.
Dat deed Nintendo al in 1988.
Let op, zelfs al ziet de crew die de documentaire maakt honderden zo niet duizenden cartridges in de fabriek, Nintendo blijft volhouden dat het tekort niet opzettelijk is.
Een vraag die menig Nintendo fan, of elke gamer in het algemeen misschien, zichzelf vaak afvraagt. Ik denk dat het het romantiseren van het spelplezier van het verleden of toekomst is. Verlangen naar een nieuwe game, dromen, fantaseren, idealiseren, eigenlijk alles wat niet -het spel spelen an sich- is.
En Nintendo is goed in dit fictieve verschijnsel te scheppen bij diens gamers. Muziek die blijft hangen in je hoofd, (welk liedje van Call of Duty kunnen jullie mee neuriën?). Toegankelijke gameplay zoals hierboven in de eerste post al beschreven werd, en beelden die in je hoofd geprent blijven.