Tom Clancy komt stilletjes voorbij
Deze review wordt mijn tweede review en ook deze review gaat over een 3DS spel. De nieuwe handheld van Nintendo draait nog niet helemaal lekker en lijkt vooral te leunen op remake's van oude, goede spellen. Zo zijn de twee beste spellen* voor de 3DS tot nu toe remake's; Ocarina of Time en StarFox 64. Ook dit spel is een remake en wel van de gelijknamige GameCube versie. Voordat ik inhoudelijk verderga, is het lastige aan het reviewen van remake games dat een vergelijking met de eerdere versie nuttig is. Nu heb ik geen GameCube en ook de originele versie niet, dus zal ik dit spel reviewen als een nieuw spel.
Na zo'n 17 euro armer en een mooi doosje met wat boekjes en het spel rijker te zijn, start ik mijn 3DS met Splinter Cell 3D op. En ook deze titel heeft '3D' in de naam staan, dat zou vanzelf sprekend mogen zijn voor een spel op deze handheld. Veel meer dan het spel starten (New Game) is er nog niet mogelijk dus we beginnen met het spel!
Heerlijk! Lekker sluipen en af en toe, als het echt niet anders kan, moeten we iemand neerhalen. Sommige situaties zijn zo complex, dat het bijna onmogelijk is om zonder kleerscheuren langs de bewaking te komen. De 3DS brengt de sfeer erg goed over en je zit al snel helemaal in het spel. Dat het een uitstekende game is, is zeker. Mits je van stealth games houdt natuurlijk.
Een technische opmerking die gemaakt moet worden, is wel dat de bewakers soms erg dom overkomen. Als je in een hoekje zit en de bewaker staat recht naast je, loopt hij je soms nog mis. Grafisch ziet het er redelijk goed uit; het haalt niet het niveau van bijvoorbeeld Resident Evil: Mercenaries, maar het ziet er zeker beter uit dan de doorsnee DS-game. De variatie van het spel is ook erg goed, sommige missies mag je niemand doden en op andere momenten mag er niet eens geschoten worden omdat de boel dan explodeert! Merk je dat je een oud spel aan het spelen bent? Nee, eigenlijk voelt het aan als een nieuw spel. Des te beter zal het origineel zijn geweest. Het blijft immers een sluipgame waarin je slim moet zijn; de lichten kapotknallen, geluidsmakende voorwerpen gooien om de aandacht af te leiden.
Een punt waarop sommige spelers kunnen vastlopen zou de camerabesturing zijn. De camera wordt bestuurd met de abyx-toetsen en voelt daardoor nogal vierkant aan en in paniekerige situaties raak je dan ook helemaal de weg kwijt. Nu we toch met de minpunten bezig zijn; buiten het hoofdverhaal, is er geen enkele extra content aanwezig om gebruik van te maken. Geen multiplayer, geen minigames, geen streetpass, geen spotpass. Wél gyroscoop, maar dat werkt zo irritant dat je het gelukkig ook kunt doen met abyx. Daar staat tegenover dat de tussenfilmpjes zó mooi zijn, dat het net zo goed een ware film geweest had kunnen zijn die je op je 3DS zat te bekijken!
Conclusie
Nou vooruit, de besturing van bijvoorbeeld de camera, extra content en/of mogenlijkheden hadden best aanwezig mogen zijn en daarom kunnen we best spreken van een 'luie remake'. Het blijft echter een geweldig spel met een sterk verhaal dat je kunt invullen op je eigen manier, en de tussenfilmpjes zijn echt een genot voor het oog! Bij zulk soort games merk je toch íltijd weer dat het een spel is en geen realiteit; de bewakers zijn bijster dom.
*Valt over te discussiëren.
+ Mooie tussenfilmpjes!
+ Een goede sluipgame met een sterk verhaal!
- Soms nogal domme bewakers.
- De waardeloze camerabesturing.
- Geen extra's buiten het hoofdverhaal.
- Alweer hetzelfde spel?
6,5